|
|
wielkopolskizdzichu KK owszem w pewnych momentach dziejowych był rozsadnikiem idei pozytywnie oddziaływujących na rozwój ludzkości ale akurat inkwizycja nie należy do czynników powodujących rozwój wprost przeciwnie.Nie dlatego że stosowała tortury i walczyła z herezją a czasami z pomarszczonymi albo rudymi kobietami.W końcu inkwizycja była dzieckiem swoich czasów.Problemem jest to że jej funkcjonowanie to obszar skrajnego kłamstwa, przekupstwa, strachu i autorytaryzmu.Poza tym inkwizycja uruchomiła mechanizmy oddziaływujące negatywnie poza KK, bo nawet na anglikanizm i nurty protestanckie. |
|
|
Grzegorz GPS Świderski Nadal to szczegół, który nie obala całości wywodu. Cywilizacja łacińska wypracowała kulturę zinstytucjonalizowanej dyskusji: od scholastycznych sporów, przez adwokata diabła w procesach kanonizacyjnych, po nowoczesny proces kontradyktoryjny i naukową metodę falsyfikacji. To jest główna teza mojej notki. Kościół katolicki w dużej mierze współtworzył te formy – nie był hamulcowym, lecz jednym z głównych środowisk, które uczyły Zachód myśleć w kategoriach argument–kontrargument. Inkwizycja jako taka była tylko jednym z etapów, elementem ewolucji, ale rzeczywiście nie pierwowzorem dzisiejszego modelu oskarżyciel vs. obrońca. |
|
|
wielkopolskizdzichu Fakt jest taki że proces inkwizycyjny nie wprowadził jako novum instytucji obrońcy tylko ją zdewaluował. W wczesnym średniowieczu można było wygłosić mowę obrończą przed sądami miejskimi a nawet królewskimi i nie groziło to utratą godności nawet jeśli wyrok był skazujący.Inkwizycja to zlikwidowała, nawet świadkowie niewinności osądzonego, ze strachu kłamali. |
|
|
Grzegorz GPS Świderski Fakt, skąd dokładnie historycznie wzięła się instytucja obrońcy, nie jest konieczny, żeby bronić tezy, że instytucja obrońcy jest fundamentem naszej cywilizacji. Więc to jest nieistotny szczegół. Obrońcę znali już starożytni Rzymianie. Kluczowe jest to, że nasza cywilizacja to przejęła, rozwinęła i uczyniła ważnym. Procesy inkwizycyjne to był element dłuższego rozwoju idei dyskusji przy rozstrzyganiu sporów i ważeniu argumentów. Procesy kanonizacyjne to inny element tego rozwoju. A jeszcze inny to rozwijanie logiki przez scholastyków. Wszystko to doprowadziło do tego coś dziś mamy w sądownictwie i nauce. |
|
|
wielkopolskizdzichu Te szczegóły są istotne.Nie możemy posługiwać się kitem.Co więcej, sądy inkwizycyjne najczęściej łączyły instytucje prokuratora, sędziego i obrońcy w jednej osobie która była inkwizytorem.Warto sprawdzić w literaturze jak było, a nie wymyślać cuda niewidy, w celu wsparcia jakiejś ideii. |
|
|
Grzegorz GPS Świderski Te szczegóły są tu nieistotne. Ważne, że to inkwizycja wprowadziła obrońcę do procesów. A nawet i to jest szczegół — istotne jest to, że instytucja obrońcy powstała w naszej cywilizacji i był to ważny fundament naszej cywilizacyjnej siły. |
|
|
wielkopolskizdzichu "instytucjonalną formę nadała temu Święta Inkwizycja w postaci adwokata diabła, czyli rozstrzygania wszelkich sporów poprzez dyskusję oskarżyciela z obrońcą."Advocatus Diaboli nie występował w procesach inkwizycyjnych tylko kanonizacyjnych którymi Inkwizycja się nie zajmowała.Owszem w procesach inkwizycyjnych występował adwokat ale opuszczał klienta gdy przyznał się do herezji, heretyka nie wolno było bronić. |
|
|
Grzegorz GPS Świderski Tylko należy zauważyć, że ja słowa "inkwizycja" używam nie jako pejoratywnego epitetu, ale jako pochwały. To Święta Inkwizycja wprowadziła instytucję obrońcy i to było jedno z największych osiągnięć naszej cywilizacji, skutkujące dalszym postępem naukowym i technologicznym. Pojęcie "adwokata diabła" można uogólnić do roli kogoś, kto się wszystkiego czepia, wszystko podważa, wszystko krytykuje — ale musi to robić merytorycznie i konstruktywnie. Jak to uogólnimy, to zauważmy, że to nawet w matematyce ma zastosowanie, bo tym są dowody nie wprost. |
|
|
Dark Regis Przyjąłem wyzwanie i już pracuję nad ripostą. |
|
|
Grzegorz GPS Świderski Napisałem o tym specjalną, osobną notkę: Dwaj agenci i arbiter. Czy AI to nowa inkwizycja? |
|
|
Grzegorz GPS Świderski System dwu-agentowy to genialne rozwiązanie, ale nie nowe — to silny fundament naszej cywilizacji. Cały postęp technologii i ogólniej nauki się na tym opiera. To już starożytni Grecy wymyślili, a rozwinął św. Tomasz w Sumie Teologicznej, pisząc ją w formie argumentów i kontrargumentów. Potem to rozwinęli średniowieczni scholastycy, a instytucjonalną formę nadała temu Święta Inkwizycja w postaci adwokata diabła, czyli rozstrzygania wszelkich sporów poprzez dyskusję oskarżyciela z obrońcą. Potem formalnie rozwiązał to Popper, tworząc metodologię falsyfikowalności: nie wystarczy coś twierdzić, trzeba jeszcze wykazać, że ma się oponenta, który może twierdzenie obalić. W naszej cywilizacji wszelki postęp i innowacje tworzą się poprzez spór. Ładnie to pokazali Kurek z Kamińskim w sondzie. Emocji radziłbym unikać. W sporze sądowym one oczywiście grają rolę podstawową, ale w nauce tylko brużdżą. Tu tę kwestię bardzo dawno temu rozkminiałem: Prawda |