Otrzymane komantarze

Do wpisu: Część IV. Technologia KSeF – suwerenność kończy się tam, gdzie kończy się kabel!
Data Autor
wielkopolskizdzichu
KK owszem w pewnych momentach dziejowych był rozsadnikiem idei pozytywnie oddziaływujących na rozwój ludzkości ale akurat inkwizycja nie należy do czynników powodujących rozwój wprost przeciwnie.Nie dlatego że stosowała tortury i walczyła z herezją a czasami z pomarszczonymi albo rudymi kobietami.W końcu inkwizycja była dzieckiem swoich czasów.Problemem jest to że jej funkcjonowanie to obszar skrajnego  kłamstwa, przekupstwa, strachu i autorytaryzmu.Poza tym  inkwizycja uruchomiła mechanizmy oddziaływujące negatywnie poza KK, bo nawet na anglikanizm i nurty protestanckie.
Grzegorz GPS Świderski
Nadal to szczegół, który nie obala całości wywodu. Cywilizacja łacińska wypracowała kulturę zinstytucjonalizowanej dyskusji: od scholastycznych sporów, przez adwokata diabła w procesach kanonizacyjnych, po nowoczesny proces kontradyktoryjny i naukową metodę falsyfikacji. To jest główna teza mojej notki. Kościół katolicki w dużej mierze współtworzył te formy – nie był hamulcowym, lecz jednym z głównych środowisk, które uczyły Zachód myśleć w kategoriach argument–kontrargument. Inkwizycja jako taka była tylko jednym z etapów, elementem ewolucji, ale rzeczywiście nie pierwowzorem dzisiejszego modelu oskarżyciel vs. obrońca.
wielkopolskizdzichu
Fakt jest taki że proces inkwizycyjny nie wprowadził jako novum instytucji obrońcy tylko ją zdewaluował. W wczesnym średniowieczu można było wygłosić mowę obrończą przed sądami miejskimi a nawet królewskimi i nie groziło to utratą godności nawet jeśli wyrok był skazujący.Inkwizycja to zlikwidowała, nawet świadkowie niewinności osądzonego, ze strachu kłamali.
Grzegorz GPS Świderski
Fakt, skąd dokładnie historycznie wzięła się instytucja obrońcy, nie jest konieczny, żeby bronić tezy, że instytucja obrońcy jest fundamentem naszej cywilizacji. Więc to jest nieistotny szczegół. Obrońcę znali już starożytni Rzymianie. Kluczowe jest to, że nasza cywilizacja to przejęła, rozwinęła i uczyniła ważnym. Procesy inkwizycyjne to był element dłuższego rozwoju idei dyskusji przy rozstrzyganiu sporów i ważeniu argumentów. Procesy kanonizacyjne to inny element tego rozwoju. A jeszcze inny to rozwijanie logiki przez scholastyków. Wszystko to doprowadziło do tego coś dziś mamy w sądownictwie i nauce. 
wielkopolskizdzichu
Te szczegóły są istotne.Nie możemy posługiwać się kitem.Co więcej, sądy inkwizycyjne najczęściej łączyły instytucje prokuratora, sędziego i obrońcy w jednej osobie która była inkwizytorem.Warto sprawdzić w literaturze jak było, a nie wymyślać cuda niewidy, w celu wsparcia jakiejś ideii.
Grzegorz GPS Świderski
Te szczegóły są tu nieistotne. Ważne, że to inkwizycja wprowadziła obrońcę do procesów. A nawet i to jest szczegół — istotne jest to, że instytucja obrońcy powstała w naszej cywilizacji i był to ważny fundament naszej cywilizacyjnej siły.
wielkopolskizdzichu
"instytucjonalną formę nadała temu Święta Inkwizycja w postaci adwokata diabła, czyli rozstrzygania wszelkich sporów poprzez dyskusję oskarżyciela z obrońcą."Advocatus Diaboli nie występował w procesach inkwizycyjnych tylko kanonizacyjnych którymi Inkwizycja  się nie zajmowała.Owszem w procesach inkwizycyjnych występował adwokat ale  opuszczał klienta gdy przyznał się do herezji, heretyka nie wolno było bronić. 
Grzegorz GPS Świderski
Tylko należy zauważyć, że ja słowa "inkwizycja" używam nie jako pejoratywnego epitetu, ale jako pochwały. To Święta Inkwizycja wprowadziła instytucję obrońcy i to było jedno z największych osiągnięć naszej cywilizacji, skutkujące dalszym postępem naukowym i technologicznym. Pojęcie "adwokata diabła" można uogólnić do roli kogoś, kto się wszystkiego czepia, wszystko podważa, wszystko krytykuje — ale musi to robić merytorycznie i konstruktywnie. Jak to uogólnimy, to zauważmy, że to nawet w matematyce ma zastosowanie, bo tym są dowody nie wprost. 
Dark Regis
Przyjąłem wyzwanie i już pracuję nad ripostą.
Grzegorz GPS Świderski
Napisałem o tym specjalną, osobną notkę: Dwaj agenci i arbiter. Czy AI to nowa inkwizycja?
Grzegorz GPS Świderski
System dwu-agentowy to genialne rozwiązanie, ale nie nowe — to silny fundament naszej cywilizacji. Cały postęp technologii i ogólniej nauki się na tym opiera. To już starożytni Grecy wymyślili, a rozwinął św. Tomasz w Sumie Teologicznej, pisząc ją w formie argumentów i kontrargumentów. Potem to rozwinęli średniowieczni scholastycy, a instytucjonalną formę nadała temu Święta Inkwizycja w postaci adwokata diabła, czyli rozstrzygania wszelkich sporów poprzez dyskusję oskarżyciela z obrońcą. Potem formalnie rozwiązał to Popper, tworząc metodologię falsyfikowalności: nie wystarczy coś twierdzić, trzeba jeszcze wykazać, że ma się oponenta, który może twierdzenie obalić. W naszej cywilizacji wszelki postęp i innowacje tworzą się poprzez spór. Ładnie to pokazali Kurek z Kamińskim w sondzie. Emocji radziłbym unikać. W sporze sądowym one oczywiście grają rolę podstawową, ale w nauce tylko brużdżą. Tu tę kwestię bardzo dawno temu rozkminiałem: Prawda
Do wpisu: Dlaczego popieram ruchy separatystyczne?
Data Autor
wielkopolskizdzichu
A jak robi to członek rady społecznej przy Prezydencie RP Nawrockim?
Grzegorz GPS Świderski
Ale ten cel sobie sama zmyśliłaś i go nie uzasadniłaś. Dyskusja ma sens tylko wtedy, gdy się posługuje argumentacją, a nie przysrywaniem epitetami. Ja moje stanowisko uzasadniłem bardzo solidnie w wielu notkach blogowych, do których odnośniki zamieściłem. Każdy, kto pisze o przerośniętym ego, ma przerośnie ego.
Grzegorz GPS Świderski
Nie twierdzę, że konwencja wiedeńska z 1983 działa dziś. Piszę, że jest dobrym punktem wyjścia w przyszłości. Przy fali secesji na Zachodzie ktoś będzie musiał spisać kodeks sukcesji majątku i długu. Szkieletem tego kodeksu będzie najpewniej ta konwencja, poprawiona na podstawie nowych precedensów. Napisałem: ten traktat byłby ewentualnie poprawiony, więc byłby jeszcze lepszy, a już jest dobry do rozwiązania kwestii długów rozpadających się państw.Przykłady Czechosłowacji, ZSRR i Jugosławii pokazują dokładnie to, co mniej więcej zakłada konwencja wiedeńska: dług się dzieli między sukcesorów, wierzyciele akceptują podział, a kryteria są mieszanką PKB, terytorium, ludności i lokalizacji długu. Tyle że dziś robi się to ad hoc, a nie według jednolitego kodeksu.Przy niekontrolowanym rozpadzie zadłużonego państwa mamy rzeczywiście chaos i problemy banków. Ja nie proponuję rozpadu w/g wzorca Jugosławii, tylko konfederację kantonów z jednym sukcesorem długu i wewnętrznym wzorem rozliczeń, opartym właśnie na tym, co opisuje konwencja wiedeńska.To, że Szwajcaria i Liechtenstein mają ciągłość prawną, jest dokładnie argumentem za tym, by najpierw zbudować ramy prawne sukcesji, a dopiero potem ruszać w stronę secesji i konfederacji. A Albercie to przećwiczą. A potem w Katalonii i Szkocji. No i przede wszystkim w Niemczech i Rosji. Proponuję na to poczekać i ich nie wyprzedzać. Piszę o scenariuszu, w którym Polacy uczą się na cudzych precedensach, zamiast rozbijać państwo w stylu Jugosławii. Opisuję świat po kilku poważnych secesjach w Europie i Ameryce Północnej, w którym te kwestie muszą zostać ucywilizowane – a wtedy dzisiejsza konwencja jest naturalnym punktem odniesienia.
Es
Celem dla Polski jest maksymalne wzmocnienie integralności przy zachowaniu i konsolidacji społeczeństwa, a nie tworzenie podziałów terytorialnych, rozbicia "dzielnicowego" przy wykorzystaniu podziałów społeczno politycznych. Propagowanie jakichkolwiek ruchów separytystycznych, tworzenie haseł propagandowych i atmosfery im sprzyjającej w każdej formie, nawet używając przy tym naiwnego "argumentu" o wcześniejszym i niechybnym rozpadzie niemiec i rosji, powinno być traktowane jako działalność antypaństwowa i ścigane z urzędu. Niezależnie czy robi to niewydarzony lokalny separatysta, czy otumaniony przerośniętym ego bloger. 
mjk1
"Sam tego chciałeś Grzegorzu Dyndało", to cytat z komedii Moliera i z poniższym tekstem nie ma absolutnie nic wspólnego.W odpowiedzi na moje „bezczelne pytanie” powołuje się Pan na coś, co w praktyce nie działa tak, jak Pan twierdzi.Konwencja wiedeńska z 1983 r. - kluczowy fakt.Problem numer jeden jest taki, że ta konwencja nigdy nie weszła realnie do obrotu międzynarodowego. Ma bardzo mało ratyfikacji. Polska jej nie ratyfikowała. Większość państw rozwiniętych jej nie ratyfikowała. W praktyce nie jest stosowana jako wiążące prawo. To jest dokument akademicki, a nie narzędzie operacyjne. W praktyce każdy przypadek rozpadu państwa był rozwiązywany politycznie, siłowo i negocjacyjnie, a nie według tej konwencji.Jak naprawdę dzielono długi w Czechosłowacji, Jugosławii i ZSRR?Czechosłowacja podział 2:1 (Czechy:Słowacja). Nie według PKB/terytorium/ludności, tylko umowa polityczna między dwiema stronami. To było możliwe, bo były dwa podmioty, była zgoda obu stron i niski długZSRR.To jest kluczowy przykład, który obalą pańską tezę. Rosja powiedziała: „bierzemy cały dług ZSRR, ale też wszystkie aktywa zagraniczne”. I reszta republik się zgodziła, bo chciały spokoju, nie miały zdolności kredytowej a Zachód chciał stabilności. To nie był podział według konwencji, tylko brutalna geopolityka.Jugosławia.To trwało ponad 10 lat sporów. Długi były przedmiotem negocjacji, nacisków, arbitraży.Najważniejsze: kto jest dłużnikiem?I tu jest rzecz, której Pan całkowicie unika. Dług nie jest „moralny”. Dług jest kontraktowy. Obligacje Skarbu Państwa RP mają zapis: emitent: Rzeczpospolita Polska Jeśli RP przestaje istnieć, wierzyciele nie pytają: „jak dzielimy PKB?” Tylko pytają: kto jest sukcesorem prawnym? A jeśli jest „1000 Liechtensteinów”, to nikt nie jest sukcesorem.To oznacza w praktyce: natychmiastową niezdolność do spłaty całego długu!!! Czyli: zamknięcie dostępu do rynków finansowych, brak finansowania czegokolwiek, załamanie systemu bankowego (bo banki mają obligacje), zapaść waluty i hiperinflację.To nie jest teoria. Tak wygląda każdy niekontrolowany rozpad państwa zadłużonego.Dlaczego Szwajcaria działa, a „1000 Liechtensteinów z Polski” nie?Bo Szwajcaria nie powstała z rozpadu zadłużonego państwa. Liechtenstein nie ma długu po kimś. Te państwa mają ciągłość prawną od setek lat!!! To jest zupełnie inna sytuacja niż rozpad nowoczesnego, wysoko zadłużonego państwa będącego emitentem obligacji.Najważniejszy błąd logiczny.Pan zakłada: najpierw rozpad, potem podział długu według zasad. W rzeczywistości jest dokładnie odwrotnie: najpierw ustala się sukcesora długu, bo inaczej następuje natychmiastowy krach finansowy. Dlatego przy realnych secesjach (np. Szkocja w debacie z UK) pierwsze pytanie brzmiało: kto przejmuje dług i na jakich warunkach, zanim w ogóle mówimy o niepodległości. I to jest coś, o czym Pan kompletnie nie wspomina. Dlaczego pańska odpowiedź jest „ładna intelektualnie”, ale pusta praktycznie, bo opiera się na dokumentach, które nie obowiązują, przykładach, które przebiegały zupełnie inaczej, pominięciu mechaniki rynku obligacji, pominięciu banków i pominięciu faktu, że dług to kontrakt, nie teoria politycznaMoje pytanie było „bezczelne”, bo ono dotyka jednej rzeczy, która zabija całą pańską wizję:nowoczesne państwa nie mogą się „rozpaść jak średniowieczne księstwa”, bo są wpięte w globalny system długu.I tego nie da się obejść konwencją wiedeńską!!!Pańska wizja działa tylko wtedy, gdy nie ma długu, nie ma obligacji, nie ma banków i nie ma rynków finansowych czyli… w świecie, który nie istnieje!!!Dlatego pańska odpowiedź brzmi erudycyjnie, ale jest unikaniem pytania, a nie odpowiedzią na nie. 
Grzegorz GPS Świderski
To dobrze już reguluje konwencja wiedeńska z 1983 roku. Zanim by się to w Polsce stało, bylibyśmy już po precedensach secesyjnych w Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Niemczech czy Rosji, więc ten traktat byłby ewentualnie poprawiony, więc byłby jeszcze lepszy, a już jest dobry do rozwiązania kwestii długów rozpadających się państw. To już było stosowane w Europie w przypadku Czechosłowacji, Jugosławii czy ZSRR. Konwencja wiedeńska dzieli dług proporcjonalnie do PKB, ludności i terytorium.
mjk1
Tylko jedno pytanie. Na dziś nasz dług wg różnych szacunków rośnie od 1,0 d01,4 mld. zł. każdego dnia. Jak proponuje Pan podzielić ten dług na te kilka kantonów, a jeszcze lepiej na tysiąc Lichtensteinów?
Do wpisu: Dwaj agenci i arbiter. Czy AI to nowa inkwizycja?
Data Autor
Grzegorz GPS Świderski
Ujmujesz to w kategoriach: inżynier kontra ślepe prawa natury, a ja piszę o tym, że między człowiekiem a naturą musi się pojawić instytucjonalny przeciwnik – drugi człowiek lub zespół, który ma obowiązek rozwalić teoretycznie twoje rozwiązanie, jeśli tylko się da. To, że je praktycznie rozwali natura, nie wystarczy. Fałsz wynikający z praw natury sam z siebie nie mówi, dlaczego coś nie działa ani jak to poprawić – to dopiero ludzki oponent zamienia porażkę w wiedzę: formułuje hipotezy, krytykuje, pokazuje sprzeczności, proponuje alternatywy.​Sukcesy Muska, wynikają nie tylko z jego osobistego charakteru i uporu, ale też, albo głównie z tego, że stosuje dobrą metodologię – ma zorganizowane ciała zewnętrznych oponentów: zespół, testy, recenzje, komisje, rynek kapitałowy – cały ekosystem, który robi za adwokata diabła dla każdej nowej technologii i innowacji. Bez takiego zorganizowanego sporu – czy to w nauce, czy w inżynierii – zostaje tylko wiara wynalazcy we własny pomysł i losowe próbowanie, a nie zachodni mechanizm odsiewania fałszu, o którym jest ta notka.
u2
Tworząc nowe rozwiązanie techniczne inżynier musi się zmagać z fałszem, ale nie osobowym, tylko wynikającym z praw natury. W końcu inżynier-wynalazca znajduje rozwiązanie, czyli prawdę, które wykorzystuje prawa natury. Taki Elon Musk stawia coraz to nowe ambitne wyzwania dla ludzkości i dlatego ten gostek mi się podoba :)
Grzegorz GPS Świderski
Zanim coś zaczęło działać, to przedtem nie działało. W końcu coś zadziałało, bo wcześniej, gdy nie działało, miało oponenta. Jak coś niedziałającego nie ma oponenta, to pozostaje niedziałające.
u2
"Je­że­li nie ist­nie­je sen­sow­ny opo­nent, nie ist­nie­je sen­sow­na praw­da na­uko­wa. Praw­da i fał­sz po­wsta­ją pa­ra­mi. Jednak roz­strzy­gnię­cie nie le­ży po­środ­ku."  Jako inżynier wiem, że na ciągłej wątpliwości co do zastosowanych rozwiązań, nie można by było stworzyć żadnego systemu technicznego. Stosowanie fałszu oznacza, że system nie będzie działać. Prawda oznacza, że system techniczny działa. Może działać po wielu próbach i niepowodzeniach, ale jednak działa. Leonardo da Vinci zamarzył, aby wzlecieć w powietrze jak Ikar syn Dedala i w końcu ludzkości to się udało. :) PS. A sztuczna inteligencja w końcu okazała się lepsza od człowieka w grach logicznych typu szachy czy Go.
NASZ_HENRY
.......... Jedni tak zaczynali jak inni kończą 😉......... monitorpostepu.pl
Do wpisu: Chiny, Rosja, USA i Europa. Jaki interes ma w tej układance Polska?
Data Autor
Grzegorz GPS Świderski
Zgoda. To, co się dzieje na świecie dobrego dla nas, nie jest naszą zasługą, nie jesteśmy w tej grze podmiotem. Niemniej to jest korzystne — to nie u nas zaczyna się wojna w Europie, tak jak to zawsze było. To, że toczy się w istocie wojna domowa w byłym ZSRR, jest dla nas korzystne, ale nie my o tym decydujemy i nie umiemy tego wykorzystać. Bo mamy zdegenerowane "elity" polityczne. Rządzą nami idioci i jurgieltnicy na zmianę, raz pisowcy, raz peowowcy, którzy są takimi samymi etatystami i socjaldemokratami. Nie umiemy wykorzystać sprzyjającego nam okna geopolitycznego, które nam los zgotował. Jednak ja jestem optymistą w tej kwestii i wiele notek o tym napisałem. Sytuacja nam tak bardzo sprzyja, że nawet najgorsi rządzący socjaliści z PiS czy KO nie są w stanie tego spieprzyć. Żaden Tusk czy Morawiecki, którzy prześcigają się w destrukcji, nie jest w stanie zrujnować Polski swoimi idiotycznymi rządami. Nas chroni nie władza, nie polityka, nie przebiegłość dyplomatów, ale nasz cywilizacyjny charakter, nasze narodowe wady. One zawsze doprowadzały nas do zguby, a teraz są cholernie korzystne. Wkrótce UE upadnie, Rosja się rozpadnie, Niemcy podzielą się na liczne szariackie kalifaty, a my się uchowamy, my się będziemy rozwijać, u nas gospodarka rozkwitnie. Nie dlatego, że ktoś u nas mądrze zadziała, ale dlatego, że wszyscy dookoła popadną w chaos, głupotę i degenerację. Kilkanaście notek blogowych o tym napisałem i precyzyjnie te scenariusze zarysowałem. Mamy po prostu farta i jako przedmiot polityki los nami miota z korzyścią dla nas.
Marek Michalski
@GPS Nie podważam Pana wywodu. Precyzuję jedynie, że Polska jest przedmiotem a nie podmiotem polityki międzynarodowej i zyski są tylko w biernej relacji do strat Rosji a nie w obiektywnej poprawie siły państwa i jego roli w regionie. Wojna kiedyś się skończy i gdzie "w tej układance" będzie Polska ustawiona w kolejnej Jałcie? O tym należało myśleć w pierwszym tygodniu wojny.