Dziś i tutaj

Jak Nostalgia..to dla ciebie : youtube.com
a dla Imcia to : youtube.com
ewentualnie mozecie sie wymienic :-))

Pierwszy kawałek dobrze znam. Wiąże się to z czasami, gdy kupiłem sobie pierwsza gitarę i po całej Warszawie szukałem nut go grania. Starszy kolega ze studiów polecił mi specjalną księgarnię muzyczną i tak się to zaczęło. Kupiłem wtedy nuty z flamenco, Bachem, i jakieś wprawki z pieśni Sojwejgi. Pamiętam jak puchły mi palce od naciskania strun na gryfie i robiły się takie tarczki jak u żółwia. Stare czasy :). Drugi kawałek brzmi znajomo, ale jak to w jazzie, nic nie jest nigdy takie samo. Choćby było tym samym utworem, zawsze liczy się wykonanie i improwizacja. Dziękuję za podarunek i raczej wybieram ten drugi kawałek. youtube.com Albo w wersji wokalnej: youtube.com Do powyższego tekstu dodam jeszcze, że wcale mi się nie wydaje, że w tym świecie istnieją byty, które nie potrzebują indywiduacji. Najprostszym przykładem są cząstki splątane, gdzie - jak mówią fizycy - brakuje informacji do pełnego opisu dwóch cząstek, więc zachowują się one dziwnie. To jest takie fizyczne pokazanie palcem T0 Kołmogorowa. A jako prezent zaproponuję własną twórczość. Trzeba czytać w rytm Arii na strunie G Bacha: youtube.com To moja odpowiedź na pytanie, czy można odmalować nastrój chwili słowami: ... musiałbym chyba pochwycić słów więcej. zaznaczyć je, biorąc pióro w ręce, potem rzucić, niechaj lecą z wiatrem w świat, co nieskończonym jest teatrem. Jak sprawy przeszłe... niezałatwione, Jak rozmowy zaczęte... niedokończone. Jak miejsca odległe, w których chyba byłem, Jak sny, których nigdy nie dośniłem. Twarze ludzi, których nie spotkałem Przeszli, a ja ich poznać nie umiałem. Chciałem... Ale nie było nam to, widać, pisane więc nadal trwać będą niewypowiedziane nieme jak w pustce porzucone runy lżejsze od dźwięku brakującej struny bielsze od anielskiej, czystej bieli aż ostatnią kroplą się dopełni kielich czasu, a świat cały w miejscu stanie Znajdzie się wtedy także miejsce dla mnie pośród tych słów, tych marzeń sennych wśród rzeczy wiecznych i niezmiennych Bezimiennych... Lecz nim fantazji skrzydła rozwiniemy jeszcze na krótką chwilę przysiądziemy by ostatni raz popatrzeć poza siebie i zapiszemy się na pogodnym niebie tym wiolinowym kluczem... zakręconym ostatnim brzmieniem... przedłużonym nutą, co wzrusza, bawi, czasem smuci którą wiatr w liściach drzew zanucił która pobrzmiewa w śpiewie fal jednym akordem odlecimy w dal Choć żal...

To oznacza ni mniej ni więcej tylko to, że macierzy takiej nie da się przedstawić w formie kwadratowych klatek na przekątnej. Jeśli ktoś studiował przedmiot równania różniczkowe zwyczajne, a zwłaszcza układy równań różniczkowych liniowych, to wie o co chodzi. Wie już po co się liczy te różne dziwne wartości własne, a potem jak rozkłada się postać dla rozwiązania równania w uzyskanej bazie. To jest właśnie praktyczna strona znajomości teorii pierścieni. W innym przypadku gostek kończy toto zalicza ale kompletnie nic nie kuma. ;)))) W przypadku gdy zamiast macierzy ze współczynnikami rzeczywistymi, weźmiemy macierze ze współczynnikami zespolonymi, bardzo wiele rzeczy się upraszcza, bo C jest algebraicznym domknięciem R. Wtedy każdy wielomian ma pierwiastek. Czyli każdy wielomian stopnia n ma dokładnie n pierwiastków. Teraz można spojrzeć na takie zespolone macierze znów przez pryzmat automorfizmów przestrzeni C^n, które będą w pewnym sensie szczególnymi przypadkami R^2n; trochę nie zgadza się wymiar 2n^2<(2n)^2=4n^2, a więc mamy zanurzenie. Dodatkowo nasze macierze będą już nie tylko mogły mieć wyznacznik równy 0, czyli SL(n), być ortogonalne O(n), ale także np. unitarne U(n) co wiąże się z użyciem sprzężenia liczb zespolonych (x+iy)*=x-iy. To wszystko o czym tu piszę, to są różne niezmienniki, które wyrażane są przez różne podgrupy w grupie (pierścieniu) macierzy kwadratowych, czyli opisują po prostu jakieś symetrie danej przestrzeni, np. dla obrotów O(n) itd. Symetrie zespolone są o tyle ciekawe, że oprócz analogii dla symetrii rzeczywistych, można jeszcze wymyślić parę unikalnych i to prowadzi np. do pojęcia spinorów. Spinory z grubsza to są też takie jakby macierze, ale nie podlegają tym samym regułom rachunkowym. Konkretnie z mnożeniem jest zupełnie inaczej. Ale spinory można zanurzyć w więcej wymiarową przestrzeń rzeczywistą (jw.) i wtedy pewne sprawy znów się prostują. Są to właśnie reprezentacje spinorowe grup. Przykład? Grupa Lorentza, która jest grupą transformacji (w tym automorfizmów) czterowymiarowej przestrzeni Minkowskiego. Przestrzeń ta ma metrykę, czyli "odległość" liczoną dość dziwnie, bo dx^2-dy^2-dz^2-dw^2 i pierwiastek (plus i trzy minusy). Reprezentacja spinorowa to temat tych słynnych macierzy Pauliego. W każdym razie jest to dużo wygodniejszy język, niż w przypadku zwykłych macierzy. Każda dodatkowa symetria daje sposobność, do uproszczenia zapisu zagadnienia np. tych biednych harmonik sferycznych, przez co zagadnienie staje się bardziej czytelne, ale zwykle wiąże się to z przejściem do różnych dziwnych wymiarów, czyli przestrzeni, których geometrię określa jakaś pogięta grupa, a ta przez jakieś reprezentacje dodaje swoje figo fago wzorów i rachunków (jak te rozkłady na klatki Jordana w RRZ i inne Wrońskiany). Jednym słowem otrzymujemy jakieś rozwiązania i wzory, w których nie da się wszystkiego załatwić takim exp(X) jak w RRZ, co jest właśnie jednoparametrową grupą Liego. W mechanice kwantowej zaś mamy wielowymiarowe.

Wy "naukowcy" i "matematycy" tez niezle cwaniaki jestescie :-)) wcale nie gorsi od nich  i doskonale wiecie z ktorej strony jest chleb posmarowany..Nie mowiac ,ze 80 % "naukowcow: i "matematykow" rekrutuje sie z nich..ale to chyba przypadek :-)) ciezko sie "przebic" takim borokom jak ty ze swoim Geniuszem  do "prawdziwej nauki" i konfitur z nia zwiazanych..on itego  to juz szczegolnie mocno pilnuja.. bo jestes Polakiem..i posiadasz Dyplom nie tej "uczelni" co trzeba.. :-))

moj drogi nie wskazuj palca na Wiernych..to "naukowcy" wymyslili ten "collider" i stoja za jego budowa..a nie my Katolicy !! mysmy to tylko finasowali bez pytania nas czy mamy na to ochote..To kolejna proba postawienia nas pod sciana przez niezawinione przez nas czyny..;-)) Ale kiedys sie wam to skonczy..jak tym co robili sobie podobne :jaselka: w Sodomie czy Gomorze..

Zakończmy ten dziwny temat alternatywy nauka albo wiara, bo to nie przystoi ludziom dorosłym, żeby zachowywali się jak naiwne lub pijane dzieci. Na takie supozycje będę reagował alergicznie, bo dla mnie jest to ewidentna próba podminowania naszego narodu, jego osłabienia i ogłupienia młodych ludzi. Nie wiem, czy ortodoksi wiedzą komu służą, ale za to ja wiem jakiej sprawie służyć mi nie wolno. Nie spodziewałem się tego, ale naprawdę zaczynam rozumieć Chińczyków i Koreańczyków, którzy są dziś potęgą naukową i technologiczną i gonią to oszołomione książką bractwo jak najdalej. Nie ma moralności bez produkcji jedzenia, tak samo jak nie ma wolności bez zdolności do jej obrony. Poza tym wkurza mnie ta nienormalna sytuacja, bo miałem już raz coś takiego w życiu. Gdy moja babcia przekroczyła osiemdziesiątkę stała się niemal w identyczny sposób bardzo zaczepna i agresywna. Podczas oglądania TV zawsze musiała skomentować rzeczywistość pod kątem Pisma Świętego (czyli głównie Starego Testamentu i różnych bajek, bo raczej Chrystus nic na ten temat nie mówił i widocznie nie było to zupełnie potrzebne do zbawienia. A gdyby mówił, to chyba ktoś by zapisał, prawda?). Kiedyś był film o lotach kosmicznych. Babcia zapaliła się tak bardzo, że zaczęła wymachiwać pięścią i wołać "po co to! na co to! Jest tylu ludzi głodnych na świecie". Zupełnie jak lewacy i inni marksiści. A czy teraz, gdy przez jakiś czas USA nie latało osobiście w kosmos, miliarderzy nakarmili jakichś głodnych ludzi? Jeśli nie zarobili na tym kolejnych miliardów to raczej nie. Bicie piany i tyle. Próbowałem jej to wytłumaczyć, że ludzie potrzebują jakiegoś celu, marzenia, bo inaczej dziczeją i zaczynają gryźć się o trzy palce miedzy, ale wyraźnie nie odpuściła. Wciąż próbowała mnie przekonać krzycząc, że jak się opuści ręce i siądzie na du..., to Pan Bóg NA PEWNO da jeść, a może i zapić. O ooo już to widzę. No kurcze przecież na codzień tysiące ludzi tak robią i pieczone gołąbki im same się pchają do gardeł. Rozmarzyłem się. Innym razem był film o wielorybach i znów kłótnia o Książkę. Najbardziej spodobał mi się babciny argument, że skoro ja nigdy nie widziałem osobiście wieloryba, to one nie istnieją, a wszyscy kłamią. Na potwierdzenie chciała podeprzeć się argumentem Boga i cytatem ze Starego Testamentu, że skoro tam nic nie ma o wielorybach, to one nie mogą istnieć i tyle. Nie odzywałem się i nie sprostowałem jej myślenia przypowieścią o Jonaszu, bo to i tak nie miało już sensu. Starość jest i tak wystarczająco przygnębiającym przeżyciem, wiec nie trudno mi było zrozumieć, że ma się podświadomie chęć utopienia każdego w łyżce wody. Zwłaszcza kiedy próbuje swoimi poglądami zagrozić jedynej Prawdziwej Książce, którą - tak twierdzą - osobiście napisał Bóg, lecz nie umiał przy tym podać liczby Pi, a wszechwiedza służyła mu głównie do ciągłego sprawdzania, czy ktoś sobie rąk w majtki nie wkłada w niecnych celach. Żałosna podróba i to bezgranicznie bezczelna. Prawdziwa obraza doskonałego Stwórcy.