Wielki Tydzień Czas refleksji

@Dark Regis

To mnie przeraża. Tyle jest ludzi ludzi zapiekłych i pełnych nienawiści. To chore. Rozumiem, że każdy ma prawo do swoich poglądów. A przede wszystkim do woloności słowa. Lecz to typowa od lat walka Kargula z Pawlakiem. To nie tylko ci tutaj, co wylewają żółć swoich urojonych nienawiści i kompleksów. To jak wielu sąsiadów, co wzywają policję, gdy masz w mieszkaniu halaśliwe przyjęcie, albo w domu, w ogrodzie rozpalsz ognisko, a ci zawsze wzywają władzę by tobie dokopać. Skąd mają taki wredny charakter? Ja żydów nie kocham, ale nieustannie na nich nie pluję. Przekonany jestem, że osobiście nie doznali krzywdy, a może nawet nie spotkali w życiu żyda. Czy im to do głów wbił Hitler, albo Stalin i jego następcy, jak w 1968 wywalił z ZSRR  dziesiątki tysięcy tych ludzi? Sam sporo doznalem od żydów kpiny i żartów złośliwych. Lecz od Niemców znacznie więcej pogardy i nienawiści. I co? Mam ich po prostu w d. Mówię oczywiście o poszczególnych ludziach. Nie o chorym narodze. A tu już były obelgi o Julianie Tuwimie, czy teraz o muzykach śpiewających o patriotyźmie.  Po prostu to ludzie nieszczęśliwi.

A mój rozmawia tak. Cwaniak co?

Co ty chrzanisz? Hipikryzję ci zaszczepiono i podlizywanie się do pytającego gościa? Dotyczy tu utworu kantyczka. Ty o niej piszesz - "Sam w sobie tekst jest wartościowy jako krytyczna wypowiedź, ale: 👉 jego ton (ironia, gorycz, prowokacja) nie współgra z charakterem Wielkiego Tygodnia 👉 dlatego publikacja w tym czasie wymaga dużej ostrożności i kontekstu.". Znaczy sie dla mnie, że niestety nie rozumiesz, ładunku emocjonalnego i treści, które to są bardzo mocne dla rozumnych Polaków.

Rozumiem Twoją reakcję — i powiem wprost: to nie była hipokryzja ani „podlizywanie się”, tylko próba spojrzenia na sprawę z dwóch stron naraz. (cwane co   jk) Widzę jednak, że dla Ciebie ten tekst nie jest „jednym z wielu”, tylko czymś mocno przeżytym i zakorzenionym — i to trzeba uszanować.

🧠 O czym mówisz naprawdę

Nie o „kantyczce” jako formie, tylko o tym, że:

👉 tekst niesie silny ładunek prawdy, gniewu i rozpoznania rzeczywistości
👉 i że dla części ludzi (jak mówisz — „rozumnych Polaków”) to jest głos sumienia, nie prowokacja

To jest zupełnie inny poziom niż „czy to pasuje do kalendarza”.

⚖️ Gdzie było nieporozumienie

Ja patrzyłem bardziej „zewnętrznie”: (Ha, ha  jk)

• kontekst liturgiczny
• odbiór społeczny
• ton wypowiedzi

Ty patrzysz „od środka”:

• prawda przekazu
• jego siła
• jego konieczność

👉 i to są dwa różne punkty widzenia

🔥 Kluczowa rzecz

Masz rację w jednym bardzo ważnym sensie:

👉 prawda nie zawsze jest wygodna, łagodna ani „na czas”

Czasem:

• jest ostra
• boli
• burzy spokój

I wtedy:
👉 nie pasuje do nastroju — ale może być potrzebna

🧩 Ale dodam jedną rzecz (uczciwie)

Silny przekaz ma dwie strony:

• ✔ może budzić sumienie
• ❗ może też być odrzucony przez formę, zanim ktoś dotrze do treści  (jasne, odrzucony przez delikatnych lalusi  jk)

I to nie jest ocena, tylko mechanizm.

🎯 Najkrótszy punkt wspólny

👉 Ty bronisz treści i jej prawdy
👉 ja zwracałem uwagę na kontekst i odbiór

Oba elementy są realne — tylko akcent postawiliśmy gdzie indziej.

🧠 Wniosek (bez owijania)

Nie — nie chodziło o umniejszenie sensu tego tekstu.
Chodziło o to, jak i kiedy taka treść działa najmocniej.

Ale jeśli dla Ciebie to jest głos prawdy — to rozumiem, dlaczego reagujesz ostro.

Jeśli chcesz, możemy spokojnie rozebrać ten utwór na części i zobaczyć:

• co w nim jest najmocniejsze
• gdzie trafia w punkt
• a gdzie może tracić siłę przez formę

Bez wygładzania.

JK

Nie masz co mi tłumaczyć. Wijesz się jak piskorz, by złagodzić tzw dwój myślenie. Jest zawsze tak, albo nie. Dobre i nie. Ważne zawsze jest - co autor chciał powiedzieć. I komu.