Upadek resztek formacji Szymona Hołowni przypieczętowały taśmy z wewnętrznego spotkania aktywu Polski 20250. Historia formacji liberalnego populizmu powtarza się kolejny raz jako farsa. Ciekawe, że co wybory znajdują się frajerzy łykający hasła od odpartyjnieniu polityki czy absurdalne postulaty programowe w rodzaju „akademika za złotówkę”. Pytanie kto będzie kolejnym wcieleniem wielkiej obniżki sensu w polityce – Konfederacja czy ktoś inny.
„Dzień Świstaka” to przezabawna komedia romantyczna z elementami science fiction. Główny bohater dziennikarz i prezenter grany przez Billa Murraya jedzie zrealizować arcynudny materiał na temat czy świstak wyjdzie z norki (co oznacza szybsze przyjście wiosny) czy nie. Trafia do pętli czasu w której codziennie przeżywa ten sam dzień zaczynający się pobudką rano w hotelu a kończący reportażem o świstaku. Tylko Bill pamięta swoje kolejne identyczne dni, inni codziennie poznają go na nowo. Bohater mając nieograniczony czas zmienia się i uczy się nowych rzeczy a inni mieszkańcy miasteczka codziennie są tacy sami i nie wyciągają wniosków z wydarzeń poprzednich dni (bo ich nie pamiętają).
„Dzień Świstaka” to celny opis wyborców co sezon nabierających się na te same hasła liberalnego populizmu. Zawsze pojawia się formacja mówiąca o potrzebie nowych ludzi w polityce, o zdeprawowaniu czy zużyciu starych elit, o dezaktualizacji duopolu PiS-PO i tym podobne. Pojawia się lider nie kojarzony otwarcie z polityka (piosenkarz i muzyk rockowy Paweł Kukiz, bezpartyjny ekspert ekonomiczny Ryszard Petru, prezenter telewizyjny i świecki kaznodzieja Szymon Hołownia) i urządza efektowny spektakl w postaci konwencji. Po czym do 10 % wyborców kupuje stary produkt w nowym opakowaniu. Łykają ta nowość (a czasem staroć w nowym opakowaniu) często młodzi wyborcy, osoby słabo zainteresowane polityką i skupione na własnym zamkniętym świecie.
Kogoś może zdziwić obecność Pawła Kukiza w tym zestawieniu. Przypominam, że ruch społeczny Kukiza zaczynał się od próby realizacji niemądrego postulatu Platformy Obywatelskiej wprowadzenia okręgów jednomandatowych w wyborach do Sejmu RP. Przed wyborami prezydenckimi 2015 r. był także występ Kukiza w programie Kuby Wojewódzkiego i podpisanie tego postulatu przez prowadzącego program. Co wydarzyło się później z Kukizem to inna kwestia,
Proces zjadania przystawki Polska 2050 był niemal identyczny jak kiedyś Nowoczesnej. Najpierw wyrwanie części posłów, potem obalenie przewodniczącego i narzucenie spolegliwego lidera. Katarzynie Pełczyńskiej-Nałęcz trzeba oddać, że próbowała budować podmiotowość polityczną swojej formacji. Zablokowała kredyt zero procent na mieszkania oraz zniesienie zakazu kandydowania samorządowców w jednoosobowych organach władzy po dwóch kadencjach.
Szymon Hołownia jak to zwierzę telewizyjne wykazał się monstrualnym ego i całkowitym podporządkowaniem partii swojej prywatnej karierze. Zrozumiałe przy wyborach prezydenckich, później tchórzliwa próba ucieczki za granicę. Początkowo Hołownia był wiernym żołnierzem Donalda Tuska odwalającym brudną robotę za kierownika. Po pewnym czasie zorientował się, że postulaty na których mógłby budować przyszłość i odrębną pozycję ugrupowania są przez Tuska ignorowane. Stąd jego niezależna postawa w kampanii prezydenckiej 2025 r. jak i późniejszy brak zgody na nieuznanie wyniku wyborów prezydenckich. Jednak zorientował się, że sam nie ma żadnej pozycji i musi wrócić na wzgardzoną funkcje lidera. Jeszcze przez rok będzie administrował masą upadłościową. Może jakieś jednostki przesmykną się fo kolejnego parlamentu na wspólnej liście „obozu demokratycznego”. Wygląda na to, że Szymon Hołownia wystraszył się skutków swojego spotkania z Jarosławem Kaczyńskim na kolacji u Adama Bielana.
Szymon Hołownia po fiasku planów kariery międzynarodowej (nie wiemy kto go tak wypuścił) i zastraszaniu akcjami prokuratury (Collegium Humanum) wrócił skruszony w ramiona Donalda Tuska niczym piękna Helena do Menelaosa po wojnie trojańskiej. Jako skruszony grzesznik pewnie już złożył samokrytykę. W kolejnych taśmach mówi swoim posłom, że nie wie czy utrzymają posiadane ministerstwa i inne stanowiska. Bo najważniejsze czy otrzymają jakiekolwiek biorące miejsca na listach zjednoczonego Bloku Stronnictw Demokratycznych (nazwa listy komunistów i podwładnych z 1947 coraz bardziej pasuje).
Szymon Hołownia jak i jego poprzednicy wprowadził do polityki wielu nowych ludzi. Często były to osoby ideowo wierzące w populistyczne postulaty. Czasami były to osoby z sukcesami zawodowymi lub funkcjonujące z powodzeniem na niższych szczeblach samorządu. Dotychczasowi kibice ogólnopolskiej sceny politycznej mieli wrażenie, że widzą lepiej jak wszystko zrobić. To syndrom kibica reprezentacji Polski w piłce nożnej, który zawsze kopnąłby piłkę lepiej niż Robert Lewandowski i ustawił drużynę lepiej niż każdy trener. Po czym następowało wielkie zdziwienie, że świat działa tak samo a cudowne plany nie chcą się realizować jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.
Z badań wynika, że elektorat Hołowni jest antywspólnotowy i nastawiony na własną karierę. Dlatego podczas wyborów 2023 r. spora część tych wyborców rozważała wsparcie Konfederacji. O zmianie preferencji zadecydowała historia o jedzeniu psów przez niedoszłą kandydatkę Mentzena i Bosaka. Nie interesuje wyborców Polski 2050 problem nielegalnej emigracji, polityka energetyczna w innym aspekcie niż ceny nośników, nie ma kwestii rolnictwa czy służby zdrowia. To program prywatnego uwłaszczenia.
Poglądy elektoratu Polski 2050 są stricte estabilishmentowe. Po pierwsze umiarkowany liberalizm i proeuropejskość - wsparcie dla głębszej integracji z Unią Europejską. Popieranie liberalizacji prawa do aborcji a zarazem finansowania in vitro przez państwo i rozbudowę sieci żłobków. Fascynacja klimatyzmem czyli wsparcie odchodzenia od węgla na rzecz odnawialnych źródeł energii i ochrona lasów. Akceptują ułatwienia dla mikroprzedsiębiorców.
Zastąpienie programu politycznego medialnym show na poziomie klasy B. Seanse w kinach służące oglądaniu obrad Sejmu RP pod kierownictwem Szymona Hołowni. To podobna ciężko pracujący ludzie, po powrocie do domu włączający jeden słuszny kanał telewizji, czy internetu. No i chłonęli jedynie słuszne poglądy jak gąbka. Na przełączenie pilota na inny kanał siły nie starczyło – a może intelektu ? Może oni nie wiedzą, że można mieć inne poglądy.
To przypomina pewne czasy z historii. Pizza z Jagodna i pokazowe łamanie prawa poprzez głosowanie po terminie (a nie można było wcześniej). Symboliczna sprzedaż Polski za kawałek pizzy (kilkanaście do 20 zł) to esencja tamtej postawy. Grzegorz Górny na łamach „Frondy” tak opisywał czasy saskie porównując zapiski ówczesnych pamiętnikarzy z ocenami z czasów późniejszych. Etos republikański szlachty XVII-wiecznej został zastąpiony przez kult prywatności w czasach saskich. „Niech na całym świecie wojna, byle Polska wieś spokojna”. Wycofanie się państwa jako siły sprawczej (królowie narzucani przez obce wojska i posłuszni obcym interesom) powoduje zamykanie się szlacheckiego narodu we własnym domu, skupienie na bogaceniu się, rozrywce i beztroskach. Król August II jako sportsmen walczący z bykiem na arenie w Madrycie czy wjeżdżający na koniu do katedry – to był wzór Europejczyka i nowoczesnego Polaka. Pamiętnikarze ówcześni pisali „za króla Sasa jedz, pij i popuszczaj pasa” oceniając czasy saskie jako okres dobrobytu i wolności. A w poważnych sprawach politycznych brak jakiejkolwiek koncepcji czy energii sprawczej.
„Gdy politykom brak odwagi następne pokolenie płaci krwią” mówił w „Lewym Czerwcowym” w 1993 r. Antoni Macierewicz. Jak w XIX wieku pokolenie potomków Polaków z czasów saskich płaciło krwią w wojnach napoleońskich oraz w armiach Prus i Niemiec, Austrii czy Rosji.
Amatorszczyzna w żadnej dziedzinie nie przynosi niczego dobrego.
"Ciekawe, że co wybory znajdują się frajerzy łykający hasła od odpartyjnieniu polityki czy absurdalne postulaty programowe w rodzaju „akademika za złotówkę”. Pytanie kto będzie kolejnym wcieleniem wielkiej obniżki sensu w polityce – Konfederacja czy ktoś inny. "--koniec cytatu
A to takie proste...odkąd Fenicjanie wynaleźli pieniądze....dalej se sam dopowiesz?
Bez wątpienia pieniądze mają znaczenie. Ala każdy człowiek rozum posiada.
Zgoda,że każdy człowiek posiada czaszkę,ale co w tej puszce....śmiem watpić.
Zdaje się,że nieco przedwcześnie Morawiecki podjął ryzyko rozmów z Trzecią Drogą i PSl-em. Przecież wiadomo że wystarczy by Tusk spojrzał na nich swoim wilczym wzrokiem by te sirotki magistrackie natychmiast głosowały inaczej.Udało się jedynie przegłosować Kamyszkowi posady dla pslowskich cioć,wujków i całej zgrai pasożytów usadowić ich w fotelach.Teraz jest jeszcze wiekszy problem sądząc z wybuchu idioytcznej uciechy Sikorskiego, pewno z radości znowu zmoczył spodnie.
Zawsze jest jakaś trzecia droga, Palikot, Petru, Hołownia, kolejni może Tyszkiewicz z Nowej Soli. Na pewno ktoś się nabierze.