Opublikowane w mijającym tygodniu dane Eurostatu na temat wzrostu PKB całej Unii Europejskiej, jak jej poszczególnych krajów członkowskich, nie stanowią powodu do chwały.
Otóż w II kwartale br. wzrost PKB w UE, w porównaniu z tym samym kwartałem poprzedniego roku wyrównany sezonowo, wyniósł 1,2%, a samej strefie euro - o 1,0 %. Nie stanowi to w żaden sposób sukcesu, skoro w tym samym czasie USA odnotowały 2,1% wzrostu, Szwajcaria 2,3%, a Chiny 4,3% - zresztą w tym ostatnim przypadku był to najsłabszy wzrost od 2022 r.
Gdy przy tym przyjrzymy się wynikom wzrostu PKB, jakie Eurostat odnotował za II kwartał br. w poszczególnych państwa członkowskich Unii, okazuje się, że – jak niemal zawsze – najsłabsze wyniki pod tym względem odnotowano w największych gospodarkach: Niemcy – 0,9%; Francja - 0,7%, czy Włochy - 1,0% (choć na tym, tle wyróżnia się Hiszpania ze wzrostem 2,7%). Słabe wyniki odnotowały też: Belgia (0,5%), Holandia (1,3%), Austria i Słowacja (po 0,8%).
Oprócz Polski (3,7% wzrostu) swoimi wynikami wyróżniają się pozytywnie jeszcze najmniejsze kraje UE: Słowenia (4,8%), Litwa (3,8%) i Cypr (3,3%).
W niepublikowanym jeszcze wywiadzie dla naszego portalu ekonomicznego filarybiznesu,.pl, Janusz Szewczak powiedział m.in., że tak generalnie słabe wyniki wzrostu gospodarczego (z nielicznymi wyjątkami) wynikają w dużej mierze z „zielonej” polityki unijnego kierownictwa, narzucającego krajom członkowskim rozmaite „mechanizmy” – czytaj: para-podatki, typu ETS i ETS2. Wpływa to na zmniejszenie się konkurencyjności krajów UE na arenie światowej: - Można wręcz powiedzieć, że Unia Europejska jest zalewana produktami chińskimi. Dodatkowo dochodzą do tego ogromne wydatki socjalne w krajach UE na imigrantów, których sobie same sprowadziły – a wydatki te sięgają poziomu setek miliardów euro w poszczególnych krajach. Oprócz tego w grę wchodzą obłędne koncepcje klimatyczne, które dobijają przemysł, jak i całe gospodarki tych krajów, co funduje im Bruksela, a co jest przez nie wszystkie akceptowane. Jednocześnie taka ich „zielona” polityka w rezultacie tworzy piękne tereny myśliwskie i przestrzenie do gry w golfa dla bogatych Chińczyków, czy Hindusów. Zdajmy sobie sprawę, że za chwilę do wszystkiego trzeba będzie dopłacać. A Polska za rządów obecnej koalicji niestety idzie tym obłąkańczym śladem polityki klimatycznej. W dodatku, jeśli się nic nie zmieni, za chwilę zaprojektowany już unijny mechanizm ETS2 – opodatkowania kolejnych branż przedsiębiorstw, których działalność powoduje ulatnianie się CO2 do atmosfery, wykończy przemysł europejski.
Ponadto, jak informował niedawno portal Businessinsider.com jednym z ostatnich przykładów słabnięcia gospodarek UE, w tym przypadku Niemiec, jest choćby decyzja koncernu BMW o zamiarze likwidacji na całym świecie 8 tys. miejsc pracy, z czego ponad połowa tej redukcji przypadnie na Niemcy. Także inne niemieckie koncerny, jak Volkswagen, Mercedes, Audi, Porsche, ogłosiły plany ograniczenia zatrudnienia. Np. Volkswagen informował niedawno o redukcji zatrudnienia nawet o 100 tys. osób i zamknięciu kilku zakładów.
W przypadku Polski co prawda okazuje się, że – jak wspomniałem – powyższe dane Eurostatu wskazują na to, że staliśmy się obecnie jednym z trzech liderów wzrostu gospodarczego w skali całej Unii, jednak w skali całej naszej gospodarki nie przekłada się to np. sytuację przedsiębiorstw.
Jak poinformował w tym tygodniu GUS w 2 kwartale 2026 r. odnotowano 80 566 rejestracji przedsiębiorstw. Było to jednak o 9,2% mniej niż w 2 kwartale ub. r. Jednocześnie w tym samym czasie doszło do 94 upadłości przedsiębiorstw, tj. o 4 więcej niż w 2 kwartale 2025 r. Przy czym spadek rejestracji dotyczył wszystkich branż, m.in. przemysłu (o 11,7%), handlu i naprawy pojazdów samochodowych (o 10,7%).
Jak więc widać trudno w przypadku Polski do końca mówić o sukcesie, skoro tak miło wyglądający ponad 3 procentowy wzrost gospodarczy, w praktyce wynikający w dużej mierze z relatywnie wysokiej konsumpcji, nie jest widoczny w praktyce u przedsiębiorców, których praca to podstawa rozwoju każdej przecież gospodarki. Np. w ostatnich lipcowych GUS-owskich badaniach koniunktury wśród przedsiębiorców na poziomie wojewódzkim, u tych z branży przemysłowej „oceny koniunktury pozostały przeważnie negatywne. W większości województw regionalny wskaźnik ogólnego klimatu koniunktury ukształtował się poniżej poziomu neutralnego (0), co wskazuje na przewagę pesymistycznych nastrojów gospodarczych wśród przedsiębiorców”.
Polski wzrost PKB to głównie z zayebanej kasy z funduszu odbudowy co poszła w ruch i innych też roztrwonionych .