Według ostatnich danych ministerstwa finansów relacja do PKB długu sektora instytucji rządowych i samorządowych, tj. długu EDP, na koniec 2025 r. wyniosła 59,97 proc.
A zatem niemal 60 proc. tj., według kryteriów unijnych „nieprzekraczalnego” poziomu, którego przekroczenie grozi określonymi konsekwencjami dla rządzących. Co gorsza wskaźnik ten powiększa się praktycznie z miesiąca na miesiąc w trakcie obecnych rządów Tuska. Tylko pomiędzy III, a IV kwartałem ub. roku wzrósł o 1,8 punktów procentowych i aż o 4,9 pp. w ciągu całego 2025 roku.
Co więcej MF poinformowało, że według wstępnych szacunkowych danych, zadłużenie samego Skarbu Państwa na koniec lutego 2026 r. wyniosło ok. 2 biliony 037,5 mld zł, co oznaczało wzrost o 39,2 mld zł (+2,0%) w stosunku do stycznia br. Zaś w ciągu całego 2025 r. zadłużenie SP wzrosło z 1 mld 629,3 mln zł do 1 mld 951,9 mln zł, tj. o 322,6 mld zł, a więc aż o 19.8%!
Wszystko to oznacza to, że proces zadłużania naszego państwa przez obecnie rządzących stale się zwiększa. Powoduje to przy tym także konsekwencje dla tych, którzy przejmą stery władzy w przyszłorocznych wyborach. To przede wszystkim na nich skoncentruje się główny ciężar walki ze stale narastającym obecnie długiem publicznym.
W niepublikowanym wywiadzie dla naszego portalu ekonomicznego filarybiznesu.pl analityk gospodarczy, b. członek zarządu Orlenu, Janusz Szewczak ocenił m.in., że „To jest dramatyczny wzrost. Tak dużych wzrostów długu publicznego (EDP) jeszcze nie widzieliśmy w ostatnim 30-leciu. Bo zakładając, że poprzedni rząd - PiS, przekazując władzę pozostawił ten dług na poziomie 49%, to w ciągu 2 lat nastąpił jego dalszy wzrost - aż o ponad 10 punktów procentowych. Na koniec ub.r. wyniósł on ponad 2,3 biliona - w dodatku z tendencją do szybkiego wzrostu. Bo warto przypomnieć, że w samym tylko 2026 r. potrzeby pożyczkowe brutto polskiego państwa są zaplanowane na poziomie prawie 700 mld zł”.
Z kolei według analityków PKO Banku Polskiego „dług publiczny w Polsce szybko rośnie, kładąc się cieniem na pozytywnych perspektywach gospodarki. By nie wymknął się spod kontroli, konieczne jest ograniczenie deficytu fiskalnego. W ciągu kilku lat zadłużenie publiczne Polski wzrosło z 45% do ok. 60% PKB, a wg prognoz MFW w 2030 sięgnie niemal 76% PKB - to jeden z najsilniejszych przyrostów w Europie. Koszty obsługi długu zbliżają się do 3% PKB, a deficyt pierwotny wciąż przekracza 4% PKB. Nasze projekcje wskazują, że zatrzymanie wzrostu relacji długu do PKB wymaga, by saldo pierwotne nie było niższe niż -1% PKB. Osiągnięcie nadwyżki pierwotnej przekraczającej 1% PKB prowadziłoby natomiast do obniżenia długu względem PKB. To oznacza konieczność pozyskania ok. 4,5% PKB w formie dodatkowych dochodów lub oszczędności. W przeciwnym razie kraj pozostanie w pułapce „rolowania”, kiedy narastające koszty odsetkowe generują przyrost zadłużenia”.
Jak na razie niewiele jednak wskazuje na to, by zarówno resort finansów, jak i cały rząd, ostro wzięli się do roboty i zaczęli walczyć z narastającym zadłużeniem.
Co więcej, rządowe pomysły takie, jak program tzw. CPN (ceny paliw niższe”), nie przysparzają dochodów budżetowych – choć (chwilowo) dobre są dla kierowców, szukających tańszego paliwa. Nawiasem mówiąc nie dla wszystkich, bowiem ominęły ceny gazu płynnego (LPG), które pozostały na dotychczasowym poziomie, zaś pojazdami napędzanymi za pomocą LPG jeździ obecnie w naszym kraju niemal 2,4 mln kierowców.
Szewczak dodaje: „używam w tym kontekście sformułowania, że minister finansów Andrzej Domański wiezie nas szeroką autostradą ku pełnej katastrofie i zderzeniu z górą lodową długu i kryzysu finansów publicznych. Widać, że nie ma tu żadnych wahań: raz w górę, raz w dół. To jest ruch na pełnym gazie i na ścianę. Bo przecież ten dług już obecnie jest astronomiczny”.
Nieco łagodniej ujmuje problem portal strefabiznesu.pl, w opinii którego „Dynamiczny wzrost zadłużenia w pierwszych miesiącach 2026 roku oraz zbliżanie się do krytycznych wskaźników unijnych stawiają przed decydentami istotne pytania o przyszłą politykę fiskalną kraju. Choć gospodarka wykazuje odporność, rosnące koszty obsługi długu pozostają kluczowym wyzwaniem na nadchodzące kwartały”.
Szkoda, że o całym tym ogromnym problemie, świadczącym już nawet nie o tym, że obecnie rządzący sobie „nie radzą” z tak gigantycznym, pierwszoplanowym wyzwaniem dla naszego kraju, ale, że wręcz zatapiają nasz kraj finansowo na najbliższe lata, niemal nie ma wzmianki w prorządowych mediach, zajętych walką z politykami opozycji.
Jednak prawda o tym, że wszyscy będziemy musieli zacząć zaciskać pas, prędzej czy później ujrzy światło dzienne i zacznie być powszechnie znana.