OGNIEM i MIECZEM

OGNIEM I MIECZEM
 ( czyli o zwyczajach Moskali w związku z 280-tą rocznicą spalenia Gdyni i Sopotu przez Rosjan,
 a przypadnie ona jutro – 12 maja! O tej egzekucji ogniem nie ma śladu w Wikipedii, gdzie między
 rokiem 1466 a rokiem 1772 jest biała plama w dziejach Gdynu! A stało się to w roku 1734, gdy do
 wybrzeża dotarła eskadra francuska z odsieczą dla Gdańska, oblężonego przez wojska rosyjskie.
 Moskale wspierali zbrojnie Augusta III, cztery ich korpusy wkroczyły do Rzeczypospolitej, a
 Stanisław Leszczyński, popierany przez Francję uszedł z Warszawy, by schronić się w Gdańsku,
 który nie chciał Sasa. Rosjanie oblegli miasto,  rosyjskie armaty biły w mury i gdański ratusz, a
 rada miejska zbierała się w podziemiach. Rosjanie, by zapobiec desantowi Francuzów, puścili z ogniem
 wiele miejscowości od Gdyni do Pucka. Z dymem poszedł też Sopot, gdzie gdańscy patrycjusze mieli
 swoje dworki ( vide Jasienica, „Rzeczypospolita Obojga Narodów”, t.III, str.190) .Gdynia była
 zaś zamożną wioską, należacą od XIV-tego wieku do cystersów z Oliwy. Dzikie metody w stylu
 Dżyngis-chana stosowała armia carska od epoki Iwana Groźnego, a zatem załogi niektórych
 twierdz w Inflantach wolały wysadzać się w powietrze,a proch podpalały  kobiety, bo „od gwałcenia
 przez całe roty umiera się wolniej niż od wybuchu amunicji” ( Jasienica, op.cit., tom I, str.108).
 A carskie tabory i działa toczyły się nieraz przez bagna po „pomostach” z żywych, powiązanycfh
 jeńców!  I w każdej wojnie Moskale posuwali się do skrajnych okrucieństw jak np. podczas najazdu
 cara Aleksego w r.1654. Po zdobyciu Smoleńska, Witebska, Mohylewa ludność uciekała do Wilna.
 Nie wszyscy zdążyli,  Rosjanie wzięli około stu tysięcy jeńców: „Siedm i ośm chłopaków lub
 dziewcząt sprzedawano za rubla”, a Żydów smoleńskich spędzono podobno do drewnianych
 domostw, pod które podłożono ogień. ( Jasienica, op.cit., t.II, str.131). A zatem to Rosjanie byli
 prekursorami płonących stodół à la Jedwabne, a nie gestapowcy! (  potem pan Gross wszystko
 przeinaczył i, co gorsza, jego wersja krąży po krajach Zachodu nawet w książkach  nam przychylnych
 jak „Finding Poland” Matthew Kelly, London, Vintage, 2010, wspomniana tam na str.306 ).
 Oczywiście na tym nie zamyka się długa lista rosyjskich aktów terroru, jak choćby rzeź Warszawy
 po powstaniu listopadowym, z której bardzo cieszył się Puszkin w swoich natchnionych strofach
 ( „milknie rozdeptany bunt”), rad , że dobita Polska nie poprowadzi już Europy przeciwko Rosji!
 A powstanie styczniowe?  A „operacja polska” NKWD przez II wojną światową? A masakry
 dokonane na Polakach, zwłaszcza w rejonie Lwowa, po zajęciu kresów w 1939 ?  By nie wspomnieć
 Katynia, czemu  nawet Wajda film poświęcił! A deportacje na Sybir! A Smoleńsk ?
 W „Nowym Państwie” ( nr 3/2014) znajdujemy ciekawy tekst Dawida Wildsteina pt. „Rosja nie
 istnieje”, a w nim cenną refleksje o Rosji : „Cała jej istota ujawnia się w pędzie, w roztrącaniu innych
 narodów”. Jakże trafne! Inne zdanie jednak wywołuje protest: „ Państwo, które powstało z własnych
 gruzów, by stać się jedną z największych potęg tego świata i na zawsze wpłynąć na jego los”. O nie, to
 nie było tak! Rosję podniesiono z tych gruzów obłąkanymi i amoralnymi koncesjami  Jałty, którymi
 Churchill i Roosevelt nie tylko Rosją umocnili, ale i stworzyli imperium sowieckie dając Stalinowi
 połowę Europy. Dzisiaj powraca ono  – niczym bumerang – w wersji putinowskiej, a widmo wojny
 wisi nad nami z winy dwóch anglosaskich sklerotyków, zaczarowanych przez Stalina. To Anglosasi
 stworzyli imperium rosyjskie, zatem to oni powinni pomyśleć jak doprowadzić do jego demontażu.
 Niekoniecznie ogniem i mieczem, bo są sposoby bardziej wyrafinowane.
 Marek Baterowicz