Ziemkiewicz, Kąkolewski, Wolski, czyli bardzo długi weekend

Dłuugi weekend z książkami. Świetne opowiadania Krzysztofa Kąkolewskiego „Węzły wojny” (a w zasadzie wybór jego opowiadań publikowanych między 1973 a 1989). Znakomity „Mieszczanin wrocławski” o Polaku wiedzionym na roboty do niemieckiego Wrocławia, który potem wsiąkł w polski Wrocław, a ożenił się z Niemką, która po latach małżeństwa usiłowała go otruć. Aresztowana, popełniła samobójstwo w więzieniu. Rzecz oparta na faktach. Następnie „Uroczysko Jaremczycha”, prawdziwa historia o wojnie i miłości w szeregach AK-owskiego podziemia w świętokrzyskim. Fabuła godna Hollywoodu, ale nie powstanie z tego żaden film, bo to opowieść „tylko” o łączniczce AK i bohaterskich, choć niepozbawionych słabości partyzantów z największego podziemnego wojska w Europie podczas II wojny światowej. Lektura numer 2 to wywiad rzeka przeprowadzony przez dwóch Rafałów: Geremka z Ziemkiewiczem. Znany prawicowy publicysta jest szczery do bólu, mówiąc o swoim życiu osobistym, skądinąd nie tak jakoś specjalnie skomplikowanym. Ale jest też, jak zwykle, politycznie drapieżny.
Wreszcie kolejna powieść mojego kolegi- felietonisty „Gazety Polskiej” Marcina Wolskiego (w ostatnim czasie wyszły... trzy jego książki!). Jest to „13 gabinet”- „political fiction” z Tuskiem, Kaczyńskimi i Komorowskim w rolach głównych. Powieść z „kluczem’, jak to u Wolskiego. Wiele smaczków, szereg obserwacji, które wcale nie są „fiction’. No i czyta się świetnie. Żaden z tych autorów nie jest pieszczochem „Gazety Wyborczej” ani też nie ma serca po lewej stronie....