WYPOWIEDZIELI WOJNĘ POLSKIEMU NARODOWI

Trudno pisać o czymś innym niż o zamachu stanu przeprowadzonym przez reżim  Tuska na konstytucyjny organ władzy jakim jest Trybunał Konstytucyjny. Według art. 128 kodeksu karnego: „Kto, w celu usunięcia przemocą konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, podejmuje działalność zmierzającą bezpośrednio do urzeczywistnienia tego celu, podlega karze pozbawienia wolności od lat 3 do 20”. Nie ulega żadnej wątpliwości, że tego zamachu dokonała zorganizowana grupa przestępcza o charakterze zbrojnym. Wierzę, że na wyrok sądu nie będziemy musieli czekać 30 lat, tak jak w przypadku komunistycznej junty Jaruzelskiego. Dopiero w 2012 r. Sąd Okręgowy w Warszawie uznał, iż stan wojenny został wprowadzony nielegalnie i orzekł, że Wojskowa Rada Ocalenia Narodowego (WRON) pod wodzą gen. Wojciecha Jaruzelskiego była „związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym”. Wierzę również, że dzisiejsi zamachowcy nie unikną więzienia, tak jak sowieckie pachołki Jaruzelski z Kiszczakiem i ich pomagierzy.

Zamach na TK z 30 października nie był działaniem nagłym i spontanicznym lecz starannie przygotowaną akcją. Już kilka dni wcześniej niemieckie media przystąpiły do ataku na prezydenta Karola Nawrockiego, a wtórowali im czołowi politycy koalicji 13 grudnia i reżimowe media. Celowo i z premedytacją wykorzystano zbliżający się dzień Wszystkich Świętych, chrześcijańskie święto, przed którym Polacy przygotowywali się do odwiedzania grobów swoich bliskich, zapalania zniczy i składania kwiatów. Odczekano, aż samolot z Prezydentem RP Karolem Nawrockim udającym się z oficjalną wizytą do Senegalu wystartuje i będzie już daleko od Warszawy. Nie przewidziano jednak, że prezydent  lecąc nad Hiszpanią, na wieść o ataku na TK podejmie decyzje o powrocie do stolicy. Reakcja prezydenta widocznie nie mieściła się w ptasich móżdżkach tych kanalii, choć była przecież do przewidzenia. 6 sierpnia 2025 roku na Placu Marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie  prezydent Karol Nawrocki powiedział: „Wasz Prezydent nigdy, obiecuję to, nigdy nie powie do was: Naprzód. Zawsze będę mówił do was: ZA MNĄ! Byłem, jestem i będę z wami”. Pewnie zdrajcy potraktowali te słowa tylko jako zgrabną i nośną medialnie figurę retoryczną. Nie mieściło się w ich kosmopolitycznych łbach, że głowa państwa jako polski patriota złożył tę obietnicę śmiertelnie poważnie i sam przedzierając się przez kordony policji wejdzie do siedziby TK przy al. Szucha. Tam w łapami wystartowali do niego stojący w drzwiach figuranci Tuska, podszywający się pod sędziów TK. Za czynny atak na prezydenta grozi kara do 5 lat więzienia i jeżeli kiedyś Polska stanie się poważnym państwem, zarówno Anna Korwin-Piotrowska, Maciej Berek i Krystian Markiewicz wylądują za kratkami. Dziwna była bierność funkcjonariuszy Służby Ochrony Państwa (SOP), bo w poważnych krajach każdy, bez względu na pleć i wiek, kiedy tylko spróbuje podnieść łapę na głowę państwa ląduje natychmiast na glebie i zostaje zakuty w kajdanki zespolone. Trudno dziś ocenić, czy bierność funkcjonariuszy SOP wynikała z poleceń prezydenta czy z ich podległości szefowi MSWiA, cynglowi Tuska Kierwińskiemu.

Tylko dzięki odważnej postawie i determinacji polskiego prezydenta tysiące rodaków z całej Polski ruszyło pod siedzibę Trybunału Konstytucyjnego, a światowe media (z wyjątkiem niemieckich) musiały w miarę obiektywnie opisać to, co wydarzyło się w Warszawie 30 października.  To nie jest tak, że nikt nie zdaje sobie sprawy z tego, o co toczy się gra Brukseli i Berlina z  wykorzystaniem ich wiernego pachołka Tuska. Wiedzą o tym niemal wszyscy politycy i służby specjalne od Japonii po Stany Zjednoczone. Czołowa publicystka  amerykańskiej telewizji Fox News, Laura Ingraham  tak opisała cel  zamachu stanu przeprowadzonego w Polsce przez reżim Tuska:

- Przejęcie Trybunału Konstytucyjnego 

- Odsunięcie prezydenta RP

- Przejęcie Banku Centralnego

- Wprowadzenie waluty euro

- Oddanie polskiego złota bankowi we Frankfurcie 

- To nie teoria spiskowa. To plan

Dodajmy jeszcze, że przejęty nielegalnie TK jako jedyny organ w Polsce może delegalizować te opozycyjne partie polityczne, które zagrażają władzy Tuska. Będzie mógł prawnie usankcjonować nielegalne przejęcie przez reżim mediów publicznych i Prokuratury Krajowej. Niech nikt nie wierzy, że wybory w 2027 roku, o ile w ogóle do nich dojdzie, będą uczciwe. Kanalie, którym grozi wieloletnie więzienie nie będą organizowały uczciwych wyborów mając świadomość, iż po tych wyborach najpewniej wylądują na wiele lat w więzieniu. Dlatego ze zdziwieniem słucham o propozycjach jakiegoś konstytucyjnego resetu, który przecież musi wiązać się z prowadzeniem rokowań i porozumiewania się z przedstawicielami „zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym”. Już nie raz pisałem, że Polska stała się poletkiem doświadczalnym, na którym prowadzony jest wielki polityczny eksperyment. Berlin i Bruksela chcą sprawdzić na żywym polskim organizmie czy uda się demokrację liberalno-lewicową przekształcić w liberalno-lewicową dyktaturę. Tylko powodzenie tego eksperymentu gwarantuje powołanie do życia federalnego europejskiego państwa całkowicie podporządkowanego rodzącej się IV Rzeszy Niemieckiej. Dzisiaj tylko szeroki patriotyczno-prawicowy front pozwoli uwierzyć Polakom w zwycięstwo. Czy wszyscy politycy polskiej prawicy zdają sobie z tego sprawę? Czy do wszystkich dociera, iż żyjemy w dziejowym momencie naszej historii, a w tak przełomowej chwili nie można być tylko świadkiem, ale trzeba stać się aktywnym uczestnikiem wydarzeń? Podczas przemówień polityków pod Trybunałem Konstytucyjnym najkrótsze wystąpienie miał Janusz Korwin-Mikke. Powiedział:  „Jeżeli wojsko nie zrobi z tym porządku, a prezydent jest najwyższym dowódcą sił zbrojnych, to wojna domowa jest nieunikniona. Czekamy na wojsko.”

Problem w tym, że według polskiej konstytucji decyzję o użyciu wojska wewnątrz kraju prezydent może podjąć tylko na wniosek Rady Ministrów. A co w przypadku, kiedy zamachu na konstytucyjny organ państwa dokonują członkowie Rady Ministrów z jej prezesem Tuskiem na czele? I tu mamy do czynienia z prawniczym węzłem gordyjskim. Zdrowy rozsądek jednak podpowiada, że w takim przypadku stan wyższej konieczności może usprawiedliwić naruszenie ustawy zasadniczej i wojskową interwencję, zwłaszcza, że zamachowcy od dawna wycierają sobie buty polską konstytucją. Na naszych oczach władza wypowiedziała wojnę polskiemu narodowi. Niech podpowiedzią, także dla polskich żołnierzy będą te słowa Cypriana Kamila Norwida: „Naród, który się oburza, ma prawo do nadziei, ale biada temu, który gnije w milczeniu”.

Tekst ukazał się w „Warszawskiej Gazecie”