Przyglądałem się politycznej roli Niemiec w stosunku do tamtejszej populacji (od dawna jestem zwolennikiem tezy, że jednym z kluczowych czynników potęgi krajów jest demografia – trzy najbardziej ludne państwa świata to Indie, Chiny i USA). Demografię należy porównywać w proporcji do innych krajów, szczególnie tego samego regionu. Sukces polityczny Niemiec w Europie polegał na tym, że był to od ponad tysiąca lat najbardziej ludny kraj kontynentu, nie licząc europejskich Rosjan, bo ci w XIX wieku przejęli Niemcy. Oczywiście pojęcie Rosjan było bardzo płynne ze względu na rusyfikację narodów słowiańskich. Tak czy inaczej Niemcy stanowili dominującą część populacji Europy. Tysiąc lat temu co ósmy mieszkaniec naszego kontynentu był Niemcem, choć należy pamiętać, że tożsamość narodowa dopiero się rodziła. Był to okres ogromnej ekspansji tej społeczności. Szczyt dominacji populacyjnej naszego zachodniego sąsiada nastąpił na przełomie XVI i XVII wieku, kiedy prawie co piąty mieszkaniec Europy był Niemcem.
Co się stało, że Europa nie została całkowicie zdominowana? Wojna trzydziestoletnia, głównie na ich terenie. Ten konflikt doprowadził do tego, że Niemcy stracili jedną trzecią ludności i zablokowało to rozwój populacyjny poszczególnych landów na mniej więcej 200 lat. Przez dwa wieki Niemcy odbudowali sporą część swojej populacji. Na początku XX wieku mniej więcej co szósty mieszkaniec Europy był Niemcem. Jak zwykle, kiedy szło im za dobrze, doprowadzali do wojny – w tym wypadku wielkiej wojny, a nawet dwóch. Po przegranych światowych konfliktach już tylko co ósmy mieszkaniec Europy był Niemcem. Ta proporcja już nie rośnie i nie zamierza rosnąć, nawet uwzględniając, że inne kraje Europy mają problemy demograficzne.
Oczywiście Niemców jest na naszym kontynencie bardzo dużo, ale mają dwa problemy: po pierwsze, liczbę ludności podtrzymują przez migrację, a po drugie, społeczeństwo gwałtownie się starzeje. To jednak chyba dzisiaj niejedyny problem Niemiec. 300 czy 400 lat temu nie musieli się liczyć z tym, co dzieje się na innych kontynentach. Dzisiaj zaczyna to być coraz ważniejsze.
Współczesne niemieckie recepty na to, jak dominować (przynajmniej na naszym kontynencie), będą tak samo skuteczne jak kiedyś niemieckie pomysły na podbój militarny. Utrzymanie potencjału ludnościowego przez migrację skończyło się tym, że robią, co mogą, żeby podzielić się tą migracją z sąsiadami. Próba wyizolowania konkurencji z innych kontynentów pomysłami typu SAFE skończy się sankcjami na niemiecką aktywność gospodarczą i wsparciem dla tendencji odśrodkowych w UE.
Kiedyś Niemcy mogli twierdzić, że stanowią niemal 20 proc. ludności znanego świata. Dzisiaj to trochę ponad 1 proc. globalnego świata, a w tym procencie połowa ludności to albo ludzie w wieku nieprodukcyjnym, albo pochodzący z krajów, które z Niemcami chcą się łączyć jedynie przez rozbudowany system socjalny.
Tekst z najnowszego wydania tygodnika "Gazeta Polska"
Wojnę z demografią przegrywają nie tylko Niemcy,ale cała zapyziała Europka.Polska też.Nie pomoże sprowadzanie Hindusów czy innych nacji przez pańcię von der Leyen.Tworzenie z Europki skansenu bez własnego rolnictwa,bez tożsamości i opartego na wydumanej ideologii antyrodzinnej z pewnością nie poprawi demografii.