Informacja obiegająca polskojęzyczny Internet od pewnego czasu – prokurator generalny były sędzia Waldemar Żurek polecił wszcząć śledztwo wobec współpracowników Prezydenta RP mających jakoby namawiać Go do nie odebrania ślubowania od czwórki osób wybranych przez Sejm do Trybunału Konstytucyjnego.
Ale taka informacja zamieszczona m. in. przez TVN24 jest niepełna. Bowiem ewentualny zarzut dotyczy jedynie formy popełnienia przestępstwa. Wg treści zamieszczonej na stronie www Prokuratury Krajowej chodzi o czyn z art. 18 § 3 Kodeksu karnego. Jest to tzw. pomocnictwo.
§ 3. Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.
Nie ukrywam, że o magistrze Żurku, byłym sędzim SO w Krakowie nie jestem dobrego zdania.
Przedstawiona na stronach www PK kwalifikacja prawna razi bowiem swoją naiwnością.
Pomocnictwo bowiem w tym przypadku należy zdecydowanie wykluczyć. Popatrzcie tylko, co o pomocnictwie pisał Andrzej Zoll w komentarzu do KK blisko 20 lat temu:
"pomocnictwo musi być zachowaniem, które - w sensie obiektywnym - ułatwia dokonanie czynu zabronionego(…) swój sens czerpie z samej realizacji znamion tej postaci i wyobrażenia sobie przez pomocnika czynu zabronionego określonego typu, którego popełnienie przez inną osobę ma zamiar ułatwić".
Prosty, elementarny przykład – ktoś podaje szyfr do sejfu bankowego, czym ułatwia napad.
Informacja może też dotyczyć trasy spaceru osoby, którą ktoś inny zamierza porwać itp.
Gdyby Żurek był bardziej prawnikiem a mniej bejsbolem Tuska wówczas powinien zastosować kwalifikację z art. 18 § 2 KK.
To tzw. podżeganie.
§ 2. Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego.
Rozróżnienie pomiędzy pomocnictwem a podżeganiem wyjaśnił dość przystępnie SN w uchwale z dnia 21 października 2003 r. (I KZP 11/03 , OSNKW 2003, Nr 11-12, poz. 89):
…w art. 18 KK chodzi o pomocnictwo polegające na tym, że pomocnik "ułatwił" popełnienie czynu zabronionego, a podżegacz "nakłonił do" popełnienia czynu zabronionego. Skutkiem, przy dokonanym podżeganiu, jest określone zjawisko psychiczne, mianowicie zamiar podżeganego, by popełnić przestępstwo, do którego został nakłoniony".
Proste do bólu, a nawet bulu jak ongiś pisał niejaki Komorowski. 😉
Tak więc cywilista Żurek nie potrafi dokonać prawidłowej subsumpcji.
To nie dziwi.
Ba, znając Żurka i jego orzecznictwo można się było tego spodziewać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością.
Ale nie można zapominać, że tak pomocnictwo jak i podżeganie dotyczy konkretnego przestępstwa.
Media jakoś dziwnie milczą na ten temat, choć Żurek dumnie obwieszcza:
Prokurator Generalny Waldemar Żurek, działając na podstawie art. 7 § 2a ustawy Prawo o prokuraturze (Dz.U. 2024.390 t.j.), za pośrednictwem Prokuratora Krajowego Dariusza Korneluka, polecił wszcząć i przeprowadzić postępowanie przygotowawcze o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 231 § 1 k.k. polegające na pomocnictwie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, w okresie od 13 marca 2026 r. do 9 kwietnia 2026 r. w Warszawie, do popełnienia czynu zabronionego w postaci niedopełnienia ciążących na nim obowiązków poprzez nieprzyjęcie ślubowań od wybranych przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 13 marca 2026 r. sędziów Trybunału Konstytucyjnego oraz nadużycie przysługujących mu uprawnień poprzez weryfikowanie ich wyboru - ze szkodą dla interesu prywatnego sędziów Trybunału Konstytucyjnego Krystiana Markiewicza, Marcina Dziurdy, Macieja Taborowskiego, Anny Korwin Piotrowskiej, Dariusza Szostka i Magdaleny Bentkowskiej oraz interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania władzy sądowniczej, a tym samym demokracji w Rzeczypospolitej Polskiej – który to czyn pozostał na etapie usiłowania ze względu na skuteczne złożenie ślubowania wobec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przez wszystkich wybranych we wskazanej dacie sędziów Trybunału Konstytucyjnego.
https://www.gov.pl/web/prokuratura-krajowa/polecenie-prokuratora-general...(link is external)
A to znaczy, że wg Żurka polski prezydent jest przestępcą.
Ale… przecież wg Tuskowej ekipy, wspartej takimi ałtorytetami praffnymi jak Safian czy inny Zoll sformułowanie „wobec Prezydenta” wcale nie wymaga jego obecności. Wszak „ślubowanie” składane w obecności notariusza oraz rotacyjnego marszałka sejmu Czarzastego 9 kwietnia 2026 roku było (od)ważne.
Tymczasem prokurator Żurek wydaje polecenie w sprawie wszczęcia i przeprowadzenia postępowania przygotowawczego cztery dni po tym, jak doszło do skutecznego złożenia ślubowania wobec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przez wszystkich wybranych we wskazanej dacie sędziów Trybunału Konstytucyjnego. Okazuje się więc, że brak Prezydenta nie miał znaczenia i „ślubować wobec Prezydenta RP” można było wszędzie, kibla Prokuratury Krajowej nie wyłączając.
Skoro Prezydent nie był potrzebny to jakim cudem doszło do naruszenia art. 231 kk, tj. niedopełnienia obowiązków służbowych, skoro wedle Żurka i innych takowe w przypadku ślubowania „wobec Prezydenta” nie istnieją???
A może zarzut powinien być postawiony… Czarzastemu? Bo skoro skutecznie prowadził „ślubowanie wobec” nieobecnego Prezydenta 9 kwietnia to czemu nie uczynił tego 15 marca? Albo nawet 13 marca wieczorem???
Tymczasem przepisy prawne są wyjątkowo skąpe w tej materii. Konstytucyjne znamy – na podstawie art. 194 wyboru dokonuje Sejm.
Ale zgodnie z art. 4 Ustawy o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego taka osoba musi złożyć ślubowanie wobec Prezydenta RP i dopiero wówczas (art. 5) dochodzi do nawiązania stosunku służbowego. Wtedy dopiero może orzekać i, co chyba dla wielu z nich najważniejsze, pobierać uposażenie.
Zarówno art. 4 jak i 5 ww. ustawy nie określają terminu, w jakim miałoby to nastąpić.
Tymczasem z cytowanego już „polecenia” Żurka wynika, jakoby Prezydent RP miał przyjąć takowe ślubowanie już w dniu wybrania!
Z czego miałby wynikać taki pośpiech nie wiadomo.
Natomiast wiadomo, że obecna władza przez blisko połowę swojej kadencji odmawiała TK racji bytu i sabotowała wybór nowych sędziów na zwalniające się stanowiska.
I nagle trach! Najwyraźniej Tusk wreszcie zrozumiał, że przed nim stanęło widmo kolejnych przegranych wyborów, więc na chybcika postanowił zdobyć Trybunał.
Przy okazji dopuszczono się naruszeń prawa, które według części prawników mogą skutkować nieważnością wyborów nowych „sędziów”.
Przypominam:
- Zwłoka w wyborze sędziów TK przez Sejm IX Kadencji doprowadziła do bezprecedensowej sytuacji 6 wakatów w Trybunale oraz zaburzenia zamierzonej przez ustrojodawcę niejednolitości kadencyjnej sędziów TK.
- Marszałek Sejmu Włodzimierz Czarzasty zarządził skrócenie terminu 7 dni od przedstawienia kandydatów na sędziów do TK do dokonania głosowania przez Sejm w trybie milczącej zgody, mimo iż żadne szczególne okoliczności nie przemawiały za takim rozwiązaniem.
- Poseł sprawozdawca Patryk Jaskulski nie poinformował Sejmu o pozytywnej opinii komisji wobec jednego z kandydatów do TK.
Te wątpliwości powinny być rozstrzygnięte w sprawie zawisłej już przed TK pod sygnaturą K3/26.
Niewielka zwłoka Prezydenta jest zatem aż nadto uzasadniona.
Ale to najwyraźniej za mało dla Tuska i jego bejsbola Żurka.
Na siłę próbują przykryć śmieszność, jaką okryli się podczas „ślubowania” wobec nieobecnego Prezydenta nie bacząc, że pogrążają się w jeszcze większym absurdzie.
Jak ongiś powiedział Wielki Elektryk – są ZA, a jednocześnie PRZECIW.