Obalenie Maduro

Grzegorz GPS Świderski, 03.01.2026

Żad­nej woj­ny nie bę­dzie, na­wet do­mo­wej, re­żim We­ne­zu­eli upad­nie bez­bo­le­śnie, USA po­ko­na­ły go kil­ko­ma cel­ny­mi strza­ła­mi w obiek­ty woj­sko­we i po­rwa­niem przy­wód­cy re­żi­mu na gli­nia­ny­ch no­ga­ch. To je­st wła­śnie ak­cja spe­cjal­na, a nie woj­na. USA za­dba­ły o to, by to zro­bić mi­ni­mal­nym kosz­tem lud­no­ści cy­wil­nej. Kon­tra­st z "ak­cją spe­cjal­ną" Pu­ti­na, któ­ry przez wie­le lat mor­du­je set­ki ty­się­cy lud­no­ści cy­wil­nej, je­st ogrom­ny!

  Mo­im zda­niem już oba­le­nie Ma­du­ro moż­na po­rów­ny­wać do oba­le­nia Al­len­de. W obu przy­pad­ka­ch udział wzię­ły USA, w obu cho­dzi­ło o oba­le­nie ko­mu­ni­stycz­ne­go, so­cja­li­stycz­ne­go, za­mor­dy­stycz­ne­go i de­struk­cyj­ne­go re­żi­mu wspie­ra­ne­go przez Ro­sję i ZSRR. Każ­dy, kto ak­cep­to­wał prze­ję­cie wła­dzy przez Pi­no­che­ta, po­wi­nien po­przeć oba­le­nie Ma­du­ro!

  Ja, ja­ko li­ber­ta­ria­nin, Pi­no­che­ta po­pie­ram, mi­mo że prze­jął wła­dzę w wy­ni­ku woj­ny do­mo­wej, w któ­rej zgi­nę­ło wie­lu cy­wi­li. Jed­nak ustrze­gł Chi­le przed lo­sem Ku­by i ta za­le­ta prze­wyż­sza wa­dy. Jak na ra­zie w We­ne­zu­eli ta­ki­ch strat w lud­no­ści cy­wil­nej nie ma. Wszyst­ko wska­zu­je na to, że We­ne­zu­ela du­żo ła­god­niej wyj­dzie z ko­mu­ni­zmu niż Chi­le. Co wię­cej po­trze­ba, by to po­przeć?

  Rząd We­ne­zu­eli ogło­sił w te­le­wi­zji agre­sję USA ekra­nem z Word­Pa­da na Win­dow­sie 7, z wy­świe­tlo­nym po pro­stu oknem edy­to­ra tek­stu i ko­mu­ni­ka­tem w for­mie to­por­nej not­ki urzę­do­wej. To nie je­st mem ani pa­ro­dia, tyl­ko re­al­ne pań­stwo­we wy­stą­pie­nie, któ­re w sy­tu­acji ata­ku mo­car­stwa nu­kle­ar­ne­go zo­sta­ło opra­wio­ne jak ogło­sze­nie z se­kre­ta­ria­tu ma­łej fir­my, a nie jak ko­mu­ni­kat wła­dz w sta­nie kry­zy­su. Te­go ty­pu ob­raz mó­wi o upad­ku in­sty­tu­cjo­nal­nym wię­cej niż ty­siąc ana­liz – po­ka­zu­je pro­wi­zor­kę, bie­dę tech­no­lo­gicz­ną i kom­plet­ny brak pro­fe­sjo­na­li­zmu apa­ra­tu pro­pa­gan­do­we­go re­żi­mu, któ­ry jed­no­cze­śnie pró­bu­je grać ro­lę twar­de­go, su­we­ren­ne­go prze­ciw­ni­ka Sta­nów Zjed­no­czo­ny­ch.

Grzegorz GPS Świderski
t.me
twitter.com
youtube.com

Tagi: gps65, Maduro, Wenezuela, komunizm, Pinochet, Trump

Grzegorz GPS Świderski

Uderzenie USA w Wenezueli jest pośrednio uderzeniem w Putina!

 Załóżmy najbardziej optymistyczny scenariusz. Taki, w którym wydarzenia układają się w sposób maksymalnie niekorzystny dla Rosji.

 Stany Zjednoczone uderzyły właśnie w Wenezuelę i odsunęły od władzy Maduro. Po tym następuje szybkie otwarcie kraju na USA. Trump już to właśnie zapowiedział. Amerykańskie firmy naftowe wchodzą do wenezuelskiego przemysłu, zaczynają naprawiać zniszczoną infrastrukturę i przygotowują się do zwiększenia wydobycia ropy. Nawet jeśli ropa nie pojawi się od razu w portach, rynek zaczyna wierzyć, że za kilka miesięcy ropy na świecie będzie więcej.

 To wystarcza, by ceny zaczęły spadać. Na rynku ropy ważne są nie tylko bieżące dostawy, ale też kontrakty na przyszłość. Jeśli wielu inwestorów uzna, że wkrótce podaż wzrośnie, zaczynają sprzedawać ropę taniej już dziś, żeby nie zostać z drogo kupionym surowcem później.

 Spadek cen ropy uderza bezpośrednio w Rosję. Rosja żyje w dużej mierze ze sprzedaży ropy i gazu. Rosyjskie władze same przyznają, że planują budżet państwa przy cenie ropy na poziomie około 59 dolarów za baryłkę. Jeśli cena spada wyraźnie poniżej tego poziomu i utrzymuje się tam przez dłuższy czas, w budżecie zaczyna brakować pieniędzy.

 Gdy państwu brakuje pieniędzy, musi ono albo ciąć wydatki, albo podnosić podatki, albo sięgać po oszczędności. Każde z tych rozwiązań wywołuje niezadowolenie. W Rosji pieniądze z budżetu nie idą tylko na drogi czy emerytury, ale też na utrzymywanie poparcia elit, regionów i aparatu władzy. A przede wszystkim na wojnę na Ukrainie.

 Jeśli przez wiele miesięcy do Rosji wpływa mniej pieniędzy z ropy, centrum władzy w Moskwie zaczyna słabnąć. Regiony dostają mniej środków, firmy powiązane z państwem tracą finansowanie, a różne grupy interesów zaczynają ze sobą rywalizować o coraz mniejsze zasoby. W takich warunkach władza traci zdolność skutecznego zarządzania krajem.

 W najbardziej optymistycznym wariancie prowadzi to do stopniowego rozpadu Rosji tak jak ZSRR. Nie przez nagłą rewolucję, ale przez narastający chaos organizacyjny. Część regionów zaczyna działać coraz bardziej samodzielnie, a polecenia z Moskwy są wykonywane coraz gorzej albo wcale.

 W tym sensie uderzenie Trumpa w Maduro jest pośrednim uderzeniem w Putina, który nie chciał iść na ustępstwa w negocjacjach z Trumpem. To jest cholernie korzystne dla Polski!

Kazimierz Koziorowski

inwazja jednego panstwa na drugie ma byc cholernie korzystna dla trzeciego-zmarginalizowanego na innym kontynencie?

putin nie straci, zyskaja chiny rekompensujac sobie dostawy ropa rosyjska.

ciekaw jestem twojej odpowiedzi dla ktorego trzeciego panstwa korzystna jest inwazja rosji na ukraine?