Podeptana hostia

Powiedziałem sobie, że będę się starać nie pisać wpisów bezpośrednio odnoszących się do konkretnych artykułów, lecz tym razem zrobię wyjątek.
niezalezna.pl
Choć jako chrześcijanin się zbulwersowałem, to „bez obaw”: skupię się głównie na aspekcie społecznym. Zastanawia mnie, do czego to doszło, że pisze się takie rzeczy: i to w książce dla dzieci. W dodatku okładka tej niemieckiej książki jest całkiem… sympatyczna, co tylko zachęci młodych czytelników do utożsamiania się z ładnie na okładce narysowaną Niną i uważania jej za kogoś całkiem normalnego: więc i za takowy zostanie przedstawiony bulwersujący czyn. Do tej pory szkalowano chrześcijaństwo głównie ze strony muzułmańskich włóczęg szukających w Europie socjalu, tudzież ze strony bądź, co bądź bardziej zapalonych wyznawców idei lewicowych. Teraz jednak… niewiele jest w stanie mnie zaskoczyć.
Dobrze podejrzewam, jak to będzie wyglądało. Zrobi się zamieszanie wokół książki, zaś autorka będzie próbowała (niestety skutecznie) wybrnąć z całej sytuacji twierdząc, iż jak na typowego pisarza przystało, jest tylko obserwatorką rzeczywistości i tego, co już się dzieje. Swoją drogą, przypomina mi to nieco aferę, jaka towarzyszyła na początku lat 20-tych premierze „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego. Wszyscy go oskarżali o szerzenie i propagowanie komunizmu, a jego pióro było wychwalane przez zarówno polskich komunistów, jak i na salonach w Moskwie. Na nic się zdały wyjaśnienia autora, że pragnął jedynie stworzyć ostrzeżenie tego, co grozi ojczyźnie. Przypomnijmy, że książka została wydana jeszcze przed przewrotem majowym, więc gdy w Polsce panował nieład, wobec którego Niemcy i Rosja Sowiecka wręcz zacierały dłonie z uciechy (układ w Rapallo, układ w Locarno itp.). Żeromski przyrzekał, iż „w momencie, gdy pisałem o pochodzie w Warszawie, serce mi drżało z przerażenia”. A miał, czego się bać, bo wróg już się przygotowywał i były niechlubne marsze „robotnicze”.
Czy tak samo będzie się tłumaczyć autorka tej książki, Sophie Scherrer? Powątpiewam. Zapewne troszkę coś tam w następującym stylu: „Taka jest dzisiaj młodzież, trzeba mieć tą smutną świadomość” blabla… ale, po prostu się uśmiechnie i przekuje to w jakąś błahostkę. Z pewnością „serce jej nie drżało”, a i zastanawiam się, czy (niczym Żeromski) widziała coś takiego „na własne oczy”. Albo muzułmanie już tak balują, albo musiała to wymyślić sama z siebie. Doszliśmy do sytuacji, w której Niemcy nie tylko rozumują „Atak w islam to rasizm, ale w drugą stronę już nie”, lecz sami traktują to jako rozkaz to niszczenia chrześcijaństwa.
Istnieje wg mnie także i inna teoria, być może nawet uzupełniająca tą powyższą. To katolicyzm wyznaje wiarę w hostię, nie protestantyzm. Niemcy są podzielone na katolickie południe i protestancką północ. Teraz jest pół na pół, lecz nie zawsze tak było: nieistniejące już Prusy i wszystkie ziemie stracone w 1945 były protestanckie, czyniąc katolików mniejszością. I to właśnie przesiąknięte protestantyzmem Prusy zjednoczyły Niemców, co nieco zresztą gardząc mniejszością katolicką (zarówno polską, jak i niemiecką z południa), prześladowaną przez politykę Kulturkampf Bismarcka. Może więc profanacja komunii była zaledwie podświadomą chęcią wychwalania antykatolickich praktyk z czasów II Rzeszy? Nie mówię, że świadomie, lecz coś się mogło mimowolnie obudzić w obliczu sytuacji, w której to niemieckie media dzień w dzień atakują „polski kaczyzm”.