Ludzie chcą być hodowani jak bydło!

W większości ludzie głosują na socjaldemokrację — czyli na system, który hoduje ludzi jak bydło. Każda partia, która rządziła i nadal rządzi w Polsce, Europie i w Stanach Zjednoczonych, domaga się tego modelu społeczeństwa w stylu farmy hodującej bydło, utrzymuje go, wspiera i realizuje.

   Należę do mniejszości, która odmawia bycia bydłem. Tacy jak ja nazywają się libertarianami i jest nas około 3% w Polsce. 

   Co proponujemy zamiast tego hodowania jak bydło?

   Proponujemy, aby każda dziedzina, którą zajmuje się państwo — edukacja, opieka zdrowotna, przemysł, bankowość, ubezpieczenia etc. — była obsługiwana przez profesjonalistów, ekspertów i przedsiębiorców: przez ludzi, którzy naprawdę wiedzą, co robią, i którzy mogą to prowadzić, ponieważ zarabiając pieniądze, służą klientom.

   Wtedy pada standardowe pytanie: co się dzieje, gdy biedny człowiek zachoruje i nie stać go na leczenie?

   Dziś otrzymujemy pomoc od terrorysty — od człowieka z władzą polityczną, który najpierw odebrał pieniądze siłą innym. To jest niemoralne.

   Prawidłowym, wolnorynkowym, moralnym rozwiązaniem w opiece zdrowotnej dla biednych ludzi jest ubezpieczenie. Wszyscy płacą niewielką, równą składkę, na którą stać każdego. Gdy przytrafi się coś złego jednej osobie, otrzymuje leczenie, które może być drogie — czasem znacznie droższe niż wszystko, co zapłacił. To zasada solidarności stojąca za ubezpieczeniami. Nie wymaga politycznego terroru, by działać.

   Aby ubezpieczenia działały, potrzebna jest skala — dziesiątki tysięcy, może setki tysięcy ubezpieczonych osób. Nie potrzebujemy jednego krajowego monopolu obejmującego dziesiątki milionów ludzi. Może być wielu ubezpieczycieli, funduszy zdrowotnych, sieci szpitali i systemów wzajemnej pomocy konkurujących ze sobą. Opieka zdrowotna nie musi być prowadzona przy użyciu terytorialnego monopolu na przemoc.

   To, co działa lepiej i dlaczego, powinno być udowodnione przez przedsiębiorców na wolnym rynku — a nie dekretowane przez polityków w Warszawie, Waszyngtonie czy Brukseli.

   Politycy są przydatni w dyplomacji i w obronie kraju przed obcymi atakami militarnymi. Nie nadają się jednak do projektowania edukacji, opieki zdrowotnej, bankowości, ubezpieczeń czy przemysłu. Aparat przemocy nie powinien prowadzić biznesu, ponieważ to zupełnie inny zestaw umiejętności.

   Większość ludzi głosuje na partię, którą uważają za tę, która najlepiej zabezpieczy podstawowe funkcje państwa. Problem w tym, że teraz uważają, iż podstawową funkcją państwa jest hodowanie ludzi jak bydło. Chcą, aby państwo zmuszało nas do oddawania owoców naszej pracy, aby dobry farmer — łaskawy pan — mógł zapewnić nam edukację, opiekę zdrowotną, walutę, ubezpieczenia i wszystko inne.

   Wiemy to, ponieważ każda partia, która wygrywała wybory od dekad, była w praktyce socjaldemokratyczna. Wszystkie wspierają, promują i realizują ten sam model społeczeństwa w stylu rancza bydlęcego.

   Eksperci nie mogą funkcjonować prawidłowo wewnątrz instytucji publicznych. Ta sama osoba, która działa efektywnie, racjonalnie i odpowiedzialnie wewnątrz prywatnej firmy, zawsze zawiedzie, zmarnuje zasoby i ześlizgnie się w kolesiostwo i korupcję wewnątrz politycznie kontrolowanej instytucji publicznej.

   Powód jest prosty: prywatna firma może zbankrutować. Instytucja publiczna nie może.

   Prywatna firma nie może ponosić strat wiecznie — chyba że ma powiązania polityczne i zostaje uratowana przez rządowe subsydia. Instytucja publiczna nie ma problemu ze stratami. W rzeczywistości straty są nawet użyteczne, ponieważ im większa strata, tym więcej pieniędzy przejmą urzędnicy i rozdzielą wśród swoich protegowanych czy sponsorów.

   Człowiek po poważnym wypadku samochodowym nie porównuje ofert dziesięciu szpitali, krwawiąc na asfalcie. Potrzebuje natychmiastowej pomocy ratunkowej. Dlatego właśnie powinien wcześniej porównać opcje ubezpieczeń. Powinien porównać różnych ubezpieczycieli. Powinien sprawdzić, z którymi sieciami szpitali współpracują. Powinien wybrać swoje ubezpieczenie, zanim uderzy katastrofa.

   Człowiek może podjąć tę decyzję znacznie lepiej, ostrożniej i precyzyjniej wybierając konkurujące ze sobą oferty na wolnym rynku, niż wtedy, gdy głosuje na partię polityczną, która będzie go hodować jak bydło, siłą pozbawiać owoców jego pracy, a potem obiecywać mu jakąś niejasną, biurokratyczną, iluzoryczną pomoc w razie choroby czy wypadku.

   I jest jeszcze jedna kluczowa różnica!

   Na wolnym rynku obywatel może wybrać swojego ubezpieczyciela, kiedy tylko chce i może go zmienić, kiedy chce. Nie potrzebuje zgody od swoich współobywateli. Jednak partia polityczna, która hoduje go jak bydło, może być zmieniona tylko raz na cztery lata — i to tylko wtedy, gdy miliony innych ludzi przypadkiem zgodzą się z nim w tym samym czasie. I jeszcze na dodatek będzie musiał przyjąć to rozwiązanie w pakiecie stu innych spraw, a dla każdej z nich inna partia może mieć jego zdaniem lepszą ofertę.

   Ludzie jednak nie chcę takiego wyboru wolnościowego. Większość z nas nie chce decydować samodzielnie w każdej sprawie z osobna w dowolnym czasie, co zapewnia im wolny rynek i konkurencja, wolimy być hodowani jak bydło i by życiowe wybory za nas dokonywał dobry pan, który nam siłą odbierze owoce naszej pracy i przeznaczy je na monopolistyczną edukację, ochronę zdrowia, zabezpieczenia na starość i tysiące innych spraw. Ludzie wolą być bydłem hodowlanym niż żyć na wolności, dlatego mamy taki syf, patologię, korupcję, afery i wasalne państwo. Bo politycy też wolą, by decyzje podejmował dobry pan z zagranicy.

Grzegorz GPS Świderski
t.me/KanalBlogeraGPS
Twitter.com/gps6