TRAGEDIA DZIECI Z KL PLESZEW KRAKAU. KINDERHEIM 14 maja 1944 r. w niemieckim obozie KL Konzentrationslager Plaszow bei Krakau doszło do jednej z najtragiczniejszych akcji.
Dzień ten jest uznawany za najtragiczniejszy w dziejach całego obozu w Płaszowie.
Niemieccy esesmani, w tym komendant obozu Amon Göth, przeprowadzili selekcję, oddzielili od matek dzieci wysyłając je na śmierć, pomimo rozpaczy matek.
Dzieci pochodziły z obozowego domu dziecka (Kinderheim), który został w tym dniu zlikwidowany.
Dzieci zostały brutalnie załadowane na samochody ciężarowe, często przy użyciu podstępu – Niemcy wcześniej utworzyli Kinderheim (dom dziecka), obiecując poprawę warunków życia maluchów. W trakcie ładowania z głośników puszczano piosenkę "Mamusi, podaruj mi konika" (niem. Mamatschi, schenke mir ein Pferdchen), co miało na celu zagłuszenie krzyków.
Ok 300-400 dzieci zostało wywiezionych do KL Auschwitz-Birkenau i tam zamordowanych w komorach gazowych.
Z ponad tej liczby dzieci udało się uratować około 15, głównie za pomocą przekupstwa i znajomości.
Obecnie w miejscu dawnego Kinderheimu stoi punkt terenowy upamiętniający to wydarzenie.
Po dziś dzień zachowała się także willa byłego komendanta KL Plaszow tzw. Czerwony Dom oryginalnie przed wojną nazywany Willą Pod Skałą
****
Niemiecki nazistowski obóz Plaszow został utworzony przez Niemców w październiku 1942 r. na terenie krakowskich dzielnic Podgórze i Wola Duchacka.
W styczniu 1944 r. obóz pracy został przekształcony w obóz koncentracyjny (Konzentrationslager Plaszow bei Krakau – KL Plaszow)
Szacuje się, że przez cały okres funkcjonowania obozu przetrzymywano w nim ponad 35 tys. osób, a liczba jego ofiar oceniana jest na ponad 6 tys.
Na terenie KL Plaszow rozstrzeliwano też osadzonych w krakowskim więzieniu przy ulicy Montelupich Polaków, Żydów i osoby innej narodowości.
Tuż przed zakończeniem wojny najpierw niemieccy naziści, potem Armia Czerwona, a po niej władze PRL, rozpoczęły zacieranie śladów pamięci mrocznej historii miejsca, które znajduje się bardzo blisko ruchliwego centrum miasta.
Nie wszyscy pojawiający się w tym cichym miejscu otoczonym płaszowskimi wzgórzami, pełnym zieleni i pustej przestrzeni, zdają sobie sprawę z tego, co wydarzyło się tu w czasie II wojny światowej.
Warto również przypomnieć niemiecką akcję na Zamojszczyźnie, w której wysiedlono 100 tysięcy ludzi, w tym 33 tysiące dzieci, z których 10 tysięcy zginęło w komorach gazowych lub z głodu i chorób.
AI Overview
Dzieci Zamojszczyzny to określenie na polskie dzieci, które podczas II wojny światowej padły ofiarą masowych wysiedleń i eksterminacji, prowadzonych przez Niemców w ramach tzw. Generalnego Planu Wschodniego. Akcja rozpoczęła się pod koniec 1942 roku i objęła około 300 wsi na Zamojszczyźnie. [1, 2, 3]
Najważniejsze fakty i tragiczny bilans:
Więcej informacji i świadectwa ocalałych można odnaleźć w materiałach edukacyjnych przygotowywanych przez Instytut Pamięci Narodowej oraz na stronie Muzeum Dzieci Polskich.