Minęły dwa tygodnie od dnia kiedy tutaj zaproponowaliśmy

aby do patroli do walki z dronami używać nie F-16 i F-35, których godzina lotu kosztuje więcej niż kilka dronów a jedna rakieta powietrze-powietrze od kilkuset tysięcy do miliona dolarów — tylko  szkolno-treningowych samolotów PZL Orlik. Są na tyle szybkie, że bez trudu te drony dogonią, posiadają zaczepy do podwieszania uzbrojenia — co oznacza, że można je uzbroić w karabiny maszynowe. No i koszt ich lotu jest znikomy w porównaniu do odrzutowców.

Czy jest to rozwiązania, które zapewni, że polskie lotnictwo zacznie zestrzeliwać 100% dronów nadlatujących na Polskę? Nie. Ale zapewne sprawi, że zestrzeliwane będzie ich więcej niż ostatnio — i taniej. A jest to rozwiązanie, które można by wdrożyć błyskawicznie i za niewielkie pieniądze.

Zrobiono coś w tym kierunku? Oczywiście — nic.

To jest rozwiązanie tanie — a politycy nienawidzą rozwiązań tanich. Dla nich dobrym rozwiązaniem jest zakupić za pierdyliard dolarów jakiś cudowny system antydronowy od zagranicznego producenta. Im droższy, tym lepszy — bo im więcej polityce pieniędzy wydadzą, tym większe mogą mieć z tego na boku obrywy. Rozwiązania tanie ich nie interesują.

Dlatego pomysłu uzbrojenia Orlików nikt nie chce podjąć i żaden poseł na Sejm nie zgłosił u ministra obrony takiej właśnie interpelacji: Dlaczego nie użyć PZL Orlik do zestrzeliwania dronów? Kadeci z Dęblina robiliby to w ramach lotów szkolnych, które i tak wykonują. Strzelając do dronów czuliby się jak polscy piloci w Wielkiej Brytanii walczący z latającymi bombami V-1. Czyli element wychowawczy też by tu był.

Niestety — o ile rozumiemy, dlaczego nikt z polityków nie chce wprowadzania rozwiązań improwizowanych i tanich — o tyle bardzo Nas martwo postawa wojska. Wojskowi powinni być wychowani w kulcie samodzielności, w duchu, że jak się nie ma właściwych narzędzi czy broni — to się te narzędzia czy broń improwizuje z tego co jest pod ręką. Gdy w powstaniu warszawskim nie było broni — to z butli z gzem do robienia wody sodowej, jakiegoś baniaka i kawałka węża ogrodowego — robiono miotacze ognia. Tak było.

Gdy w roku 1920 pod Warszawę podchodzili bolszewicy to zebrano ileś tam cywilnych samochodów Ford Model-T, obito je blacha pancerną znalezioną w jakiś poniemieckich składach, zamontowano na nich obrotową wieżyczkę z karabinem maszynowym — i tak Polska z dnia na dzień zaczęła mieć samochody pancerne. Nikt nie czekał aż zorganizuje się kontrakt i przetarg na kupno samochodów pancernych z zagranicy — bo były potrzebne natychmiast. A gdy potrzeba coś natychmiast — to się improwizuje.

A dzisiejsi wojskowi postawieni przed problemem: Wleciały drony, wysyłanie przeciwko nim odrzutowców jest bez sensu -  nie potrafią myśleć nieszablonowo, czyli: Uzbrójmy jakiś samolot szkolny czy inną awionetkę — i tym te drony zwalczajmy. Oni też jedyne rozwiązanie widzą w tym, że trzeba wydać pierdyliard na jakiś cudowny system.

Żeby nie było niejasności: Nie mamy nic przeciwko zakupieniu takiego systemu. Ale to nastąpi, w najlepszym wypadku, za parę miesięcy lub lat. A jakieś narzędzia do walki z dronami potrzebne są tu i teraz, natychmiast, na wczoraj.

Czy wojskowi są w stanie wymyślić coś takiego co można użyć od razu? Jeżeli nie — to wracamy do pytania: Dlaczego nie uzbroić PZL-Orlik?