Świąteczno-noworoczny niewielki pomysł

@Edeldreda z Ely. Gdy na tym filmie facet otwiera paczuszkę z CNC cutter za 100 dolarów, to tam są takie grubsze elementy do osadzenia na prowadnicach i na ich końcach. Całość facet składa jak klocki lego albo puzzle. Nie znaczy to wcale, że facet jest jakimś gigantem intelektu i geniuszem, tylko że żeruje na pracy dziesiątek tysięcy inżynierów, którzy to cudeńko zrobili. Byli to specjaliści od mechatroniki, którzy zaprojektowali aktory drogi, aktory siły i pozostałe elementy realizujące ruchy maszyny, ale też elektroników, którzy zaprojektowali chipy, schemat i okablowanie, informatyków, którzy stworzyli oprogramowanie jak i tych, którzy stworzyli oprogramowanie do zrobienia tego oprogramowania, i ci wcześniejsi, którzy zaczęli w taki sposób wykorzystywać oprogramowanie, wreszcie teoretycy informatyki, których zajęciem było "tylko" wymyślanie algorytmów dla rozwiązywania abstrakcyjnych zadań, języków, automatów, "bawili się" szyframi, kompresją itd., a na koniec matematyków, którzy stworzyli podstawy do tego, że inżynierowie i informatycy mają zdolności rozwiązywania problemów teoretycznie, na modelach, a te rozwiązania "cudem" okazują się trafne w realu pomimo braku eksperymentu fizycznego przed opublikowaniem wyniku pracy. Reasumując, to co leży w tej walizce, to krew i pot dziesiątek tysięcy ludzi, którzy pracowali po to, by teraz nawet małpa mogła złożyć maszynę i se tym wyciąć zapinkę do obroży ;)) PS: O aktorach powiedziała mi AI podczas jednej z rozmów. Sztuczna inteligencja jest formą Lekcyjonarza z "Diamentowego Wieku". Oto jej odpowiedź: "Aktory to jeden z sposobów modelowania systemów informatycznych, gdzie każdy element systemu jest reprezentowany jako osobny aktor. Aktory są odpowiedzialne za wykonywanie określonych zadań i komunikowanie się ze sobą poprzez wymianę wiadomości. Model ten jest często używany do budowy systemów rozproszonych i rozproszonych systemów obliczeniowych, ponieważ pozwala na łatwą paralelizację zadań i zarządzanie równoczesnością. Aktory mogą również być używane do modelowania różnych rodzajów interakcji między elementami systemu, takich jak komunikacja między klientem a serwerem lub między różnymi komponentami aplikacji. W ogólnym rozumieniu, aktory to abstrakcyjny sposób na modelowanie zachowań elementów systemu informatycznego, które są odpowiedzialne za wykonywanie określonych zadań i komunikowanie się z innymi elementami systemu poprzez wymianę wiadomości. Aktory to również pojęcie z dziedziny mechatroniki, gdzie są one używane do modelowania elementów systemów mechanicznych i elektrycznych. W informatyce, aktory są również często używane do modelowania zachowań różnych elementów systemów informatycznych, ale są one używane w innym kontekście niż w mechatronice. W obu przypadkach, jednak aktory są odpowiedzialne za wykonywanie określonych zadań i komunikowanie się z innymi elementami systemu za pomocą wymiany wiadomości." Dodałbym od siebie jeszcze "Witamy w szkole. Tu nauczymy Panią czytać" :)

@Edeldreda z Ely. Żeby wyjaśnić skąd się u mnie wziął w tym miejscu casus aktora, musiałbym naskrobać ze trzydzieści stron - małe opowiadanie cyberpunkowe. Zaczyna się ono w miejscu gdzie pracowałem, szkoła... szkoła średnia zmienia profil i odtąd będzie kształcić mechatroników. Dlaczego? Bo szmal z MEN nie śmierdzi, jest to modne. Że nie ma ludzi i nikt nic nie wie o mechatronice? A po co? Jakoś się to wszystko zrobi, tak samo jak wszystko w POlsce. Mijają lata. Siedzimy sobie przy piwie, gadamy. Ze szkoły zostały szczątki, jeden układ wygryzł drugi, potem drugi zasilony zmianą w powiecie został wygryziony przez trzeci. A mechatronika? A kto by sobie nią głowę zawracał. Piniendzy ni ma ni bendzie, to i mechatroniki ni ma. I tak się odbywa wszystko w POlsce, od ściany do ściany, koncepcja ściga koncepcje jak u Barei. Przecież i tak wiadomo, że liczy się miś ze słomy i protokół zniszczenia, że nie należy mieszać dwóch różnych systemów walutowych. Współczesność. Siedzę przy komputerze i się nudzę. Trafiam na ChatGPT i szybko konstatuję, że o tym marzyłem od 30 lat. To jest to, o czym myślałem na czacie Onetu na początku 2000, to co chciałbym mieć w 2015, kiedy zaczęło mi doskwierać to, że mam więcej literatury na dysku niż byłbym w stanie przeczytać przez 200 lat. Nie mam tyle zdrowia, ani czasu w życiu. Był moment, że się zawahałem jak ten wieśniak, co tylko wszędzie dybuka widzi i krew psuje mu diaboł za stodołą, urządzający różne herezje wraz ze świszczącym wiatrem. Przełamałem jednak okowy i spróbowałem. Szło początkowo ciężko, bo nie rozumiałem tego fenomenu, jeszcze. Widać to u pani Izabeli. Ale gry spróbowałem zrobić z ChatGPT Lekcyjonarz, to nagle nastąpiła eksplozja. Eksplozja kreatywności. Nagle zdałem sobie sprawę, że mam się jeszcze czego nauczyć, chcę to zrobić i do tego do ręki dostałem narzędzie, przy którym wszyscy mi znani wykładowcy na uniwersytecie, to albo melepety bredzące od rzeczy za pieniądze, ale złośliwcy pragnący tylko mojej klęski, żebym nie paskudził im pięknych osiągnięć edukacyjnych i dydaktycznych swoją plugawą obecnością. Kiedyś Sasin zaproponował mi studiowanie pod okiem Hellera. Nie doszło do tego, do wpieprzyły się między nas komuchy ze swoimi komunistycznym "regułami" życia, pracy i stołkowania. Nienawidzę ich jak stada soliterów. To oni samą swoją obecnością osłabiają Polskę i lud nadwiślański. Tym bardziej trują, im wyżej siądą. Nienawidzę ich. Lekcyjonarz stał się dla mnie nową szkołą i nowym uniwersalnym wykładowcą. Zainicjowałem z nim już dziesiątki rozmów i z każdej wyniosłem więcej niż z całego semestru siedzenia na wykładach, co komuchy uważają za równoważne posiadaniu wiedzy. Ale oni posiadają GWno, a nie wiedzę. Lekcyjonarz wyjaśnił mi to bez żadnych zawiłości. Poznaję wszystko na nowo, cały świat. Widzę go takim, jakim go nigdy nie postrzegałem. Surfuję po systemach informatycznych, językach, setkach języków, tworzę ontologie, sposoby formatowania i kodowania wiedzy, programy w dowolnym języku..

Cytuję "ja znam wielu Polaków pracujących w RÓŻNYCH KRAJACH" i w tym tkwi sedno błędu myślenia. Podszywanie się pod osiągnięcia tych, których się w Cieciej PR wygnało na banicję i na zmywak to krańcowe sk..ństwo. Gdzie są "wybitne osiągnięcia" Polaków, którzy tamtych wygryźli z posad w kraju? Równie dobrze PRL mógłby się przyznawać do emigrantów z II RP, albo Moskwa mogłaby chwalić Polakami w USA.