Leming na surowo.

Zbigniew Gajek vel Janko Walski, 12.02.2014
Młodego dorodnego leminga łapiemy już w gimnazjum. Przez trzy lata moczymy w zaprawie słodko-kwaśnej z odpowiednio dobranym stężeniem przekonania, że świat jest po to by z niego korzystać i jak będzie umiał dobrze ściemniać i zakładać gumę nic nie stanie mu na drodze do szczęścia. W liceum do roztworu dodajemy stopniowo wyostrzający węch konformizm i zdolność do wyrolowania frajera. Jeśli trafi na studia podsuwamy miskę z wymienionymi składnikami by sam sobie dosypywał do zaprawy ile chce.
Tak przygotowany leming jest kruchy i lekkostrawny. Możemy bez problemu go zjeść w całości nawet na surowo. Może też być porąbany.
Domyślny avatar
Obrazek, który zamieścił Pan nie ma nic wspólnego z lemingiem. Fota przedstawia afrykański gatunek gryzonia żyjący głównie pod ziemią - golca. Zakładając swoistą przenośnię utożsamiającą MWZWM z golcem, popada Pan w naiwność. Oto - stosując parabolę -bez tych lemingów, Polska, autentycznie jest zjawiskiem opisanym przez Rymkiewicza - niewielkim narodem - dającym się wyrzynać na cudzych ołtarzach. Oczywiście słów następujących po myślniku, Wieszcz Nowy Narodowy, nie napisał. Te lwy, do których, się zapewne Pan zaliczasz, bez lemingów niczym większym niż golcami nie będą, a raczej w hieny i szakale się zamienią.