Służby zamordowały rodzinę napastnika, a następnie szantażem zmusiły go do masakry w Krakowie!
Jeśli dzień po masakrze media i państwo ma już gotową narrację, że Michał Oksiński zamordował swoją rodzinę, to należy zacząć od podważenia tego, bo jeśli ten mord był bardziej wyrafinowany, to musi być wspomożony akcją dezinformacyjną.
To hipoteza, którą można poddać analizie kryminalistycznej. Nie jest niemożliwa w świetle faktów, które do tej pory poznaliśmy.
Służby hodują sobie wielu takich napastników, by ich użyć w odpowiednim momencie. Do tego zadania akurat wytypowali Oksińskiego, bo uznali, że są w stanie go do tego naszczuć. Mordują mu rodzinę, by pokazać, że nie ma z nimi żartów, a potem grożą, że i jego zabiją, ale jak dokona masakry i bezpiecznie ucieknie, to mu pomogą w ukryciu się, przewiozą gdzieś do Gwatemali i zapewnią warunki do spokojnego życia w ukryciu. Dlatego napastnik zakłada wyposażenie ochronne, aby zwiększyć szanse przeżycia i ucieczki.
W domu sprawcy znaleziono ciała jego ojca, matki i siostry. Wszyscy mieli obrażenia postrzałowe. Żaden z sąsiadów nie słyszał strzałów ani awantury, wszystko to odbyło się po cichu. Profesjonalne służby mogą to tak zrobić, by się nie wydało.
Napastnik miał strój taktyczny i kamizelkę ochronną. To wskazuje na to, że jego atak nie był samobójczy, liczył na to, że po masakrze uda mu się uciec.
Póki takie wyjaśnienie jest możliwe, nie możemy go odrzucać. Śledczy powinni przyjmować wszystkie pasujące hipotezy. W tym przypadku śledczy mogą być jednocześnie sprawcami, więc to my powinniśmy to wyśledzić.
Grzegorz GPS Świderski
Twitter.com/gps65
t.me/KanalBlogeraGP
Gdyby zamordowali mu całą rodzinę, to nie miałby nic do stracenia.
Jeśli tak zrobili, to aby usunąć świadków (mógł coś mówić w domu) i upozorować jego chorobę psychiczną.
Władze negują tezę o chorobie psychicznej, skoro zapowiedziały "środki bezpieczeństwa" wobec zmarłego sprawcy. Gdyby działania władz traktować w kategoriach "działania w dobrej wierze", to przesłanką mogłyby być programy typu MK Ultra - minęło 60 lat od tamtych czasów.
W krótkiej migawce twarz mordercy nie wyglądała ani złowieszczo, ani na przerażoną, gniewną, agresywną, nawet nie zaciętą. Przedstawiała człowieka zdrowego, spokojnego, zrelaksowanego, nawet sympatycznego, nie cierpiącego mimo postrzału - może już dostał (lub sam zażył) środki narkotyczne. W każdym razie ta twarz nie wyglądała adekwatnie do sytuacji.
Myślę, że dostaniemy więcej dezinformacji niż prawdy.