1. Wystarczyło tylko 2,5 roku rządów ekipy Tuska i finanse publiczne są w tak fatalnym stanie, że zasadnicza cześć propozycji przedstawianych przez ministra finansów, to podwyżki podatków i to takie, których skutki to miliardy złotych rocznie dodatkowych obciążeń dla podatników. Podczas rządów Prawa i Sprawiedliwości debata publiczna koncentrowała się głównie na oczekiwaniach uruchamiania dodatkowych wydatków budżetowych i konieczności obniżek podatków, teraz narracja rządu i wspierających go z całych sił mediów, to cięcia w wydatków publicznych i podwyżki podatków. Dzieje się tak mimo tego, że przecież zasadniczym zobowiązaniem ówczesnego przewodniczącego Platformy Donalda Tuska w kampanii wyborczej, było podniesienie kwoty wolnej od podatku PIT do 60 tys zł, to był konkret nr 4,który miał być zrealizowany w zaledwie 100 dni po objęciu rządów.
2. Tusk powtarzał go po wielokroć na wiecach wyborczych i uprawdopodabniał jego wprowadzenie tym, że wie jak to zrobić, bo przecież przez blisko 7 lat był premierem rządu i co było jeszcze bardziej przekonywujące, wszystko ma dokładnie policzone. To dokładnie policzenie, obrazowano przykładem ,że po wprowadzeniu kwoty wolnej w wysokości 60 tys zł, emerytury i renty do wysokości 5 tys zł brutto, a wynagrodzenia do 6 tys zł brutto, będą zwolnione z podatku PIT, ba ówczesny kandydat na posła, a teraz minister finansów Andrzej Domański w nagranym spocie prezentowanym wręcz nachalnie w kampanii wyborczej, właśnie te frazę recytował do kamery. Na to oszustwo wyborcze Platforma „złowiła” miliony wyborców, którzy przez 8 lat rządów PiS zostali przekonani, że szczególnie sztandarowe zobowiązania wyborcze realizuje się w 100% i nie wyobrażali sobie, że można składać obietnice bez pokrycia. A podniesienie kwoty wolnej do 60 tys zł, było taką obietnicą, bo zaledwie po roku rządzenia, na jesieni 2024 roku, rząd Tuska jednomyślnie przyjął tzw. plan budżetowo- strukturalny, w którym na stronie 19 zawarto zobowiązanie, że do roku 2028 włącznie, nie zostanie podniesiona ani kwota wolna, ani nie będą waloryzowane progi w podatku PIT. To zobowiązanie zostało przyjęte przez Komisje Europejska, a następnie zatwierdzone przez Radę Unii Europejskiej ( w tym przypadku ministrów finansów 27 krajów członkowskich) i corocznie jest weryfikowane w ramach tzw. semestru europejskiego.
3. Podczas ostatniej konferencji prasowej, na której premier Tusk i minister Domański mówili o kosmetycznych obniżkach podatku PIT i jednocześnie ogromnych podwyżkach podatku CIT i eliminacji z rozliczania ryczałtowego 200-300 tys podatników, szef rządu niejako mimochodem przyznał się, że do 2028 roku obietnicy podwyżki kwoty wolnej do 60 tys zł, nie zrealizuje za to proponuje kosmetyczne ulgi w podatku PIT zaledwie dla 14% podatników tego podatku ( a przecież podniesienie kwoty wolnej dotyczyło 100% podatników). Zresztą wg ich propozycji ta kosmetyczna obniżka ma być sfinansowana podwyżką podatku CIT o 3 pp ( z 19% do 22%) i wypchnięciem wspomnianych wyżej podatników podatku ryczałtowego z tego podatku poprzez ponad 8-krotne obniżenie wartości przychodów, jakie mogą osiągnąć i być ryczałtowcami. Otóż rząd PiS w 2021 roku podwyższył wartość tych przychodów z ówczesnych 250 tys euro rocznie do 2 mln euro rocznie, czyli z kwoty ponad 1 mln zł do ponad 8 mln zł, teraz po 6 latach, rząd Tuska proponuje ograniczenie rozliczenia ryczałtowego tylko do przychodów 250 tys euro, wszyscy przekraczający ten limit maja się przenieść do podatku liniowego PIT w wysokości 19%, albo do podatku wg skali progresywnej 12% i 32%. To wypchnięcie z ryczałtu zresztą było uzasadniane stwierdzeniami, wprawdzie nie wprost, ale jednak „że na biednych nie trafiło”, wszak dotyczy to milionerów, tyle tylko ,że w tym przypadku chodzi o obroty, a ewentualne dochody, często stanowią zaledwie kilka- kilkanaście procent tej kwoty.
4. Co więcej Premier Tusk i minister Domański uzasadniając taką kompilację obniżek i podwyżek podatków, twierdzili, że będzie ona obojętna dla systemu finansów publicznych, ale okazuje się, że i to jest kłamstwem, bo w OSR do tego projektu na stronie 18 jest zawarta informacja, że w ciągu 10 lat do tego systemu wpłynie dodatkowo 50, 7 mld zł. Rocznie będzie to od 2,6 mld zł, w roku 2027 do prawie 6,5 mld zł w 2036 roku i wprawdzie będziemy mieli do czynienia z ubytkiem dochodów budżetowych na kwotę 33,5 mld zł ,ale do NFZ wpłynie dodatkowo 31,3 mld zł, do budżetów JST ok 29,6 mld zł , a do Funduszu Solidarnościowego 23,2 mld zł. To olbrzymie dodatkowe środki, które wpłyną do systemu finansów publicznych i dzięki nie mim budżet państwa będzie mógł zmniejszyć dotacje do NFZ, dla JST, czy dofinansowanie systemu wsparcia osób z niepełnosprawnościami, czy też dotacje na finansowanie 13. i 14. emerytury.
5. Okazuje się także, że kolejna propozycja premiera Tuska i ministra Domańskiego, to jeszcze wyższe podwyżki podatku CIT dla firm osiągających obroty powyżej 50 mln euro i zajmujące się wydobyciem gazu lub ropy naftowej, obrotem paliwem gazowym lub obrotem gazem ziemnym z zagranicą, handlem ropą naftową, wytwarzaniem paliw ciekłych oraz obrotem tymi paliwami, a także dystrybucją energii elektrycznej przez największe podmioty ( mające ponad 100 tys odbiorców) i przesyłaniem energii elektrycznej. Stawka podatku CIT dla tych firm, ma być podwyższona z 19% aż do 30% w 2027 roku, do 26% w 2028 roku , 23% w 2029 roku , dopiero w w 2030 roku stawki CIT mają wrócić do poziomu stawki podstawowej, tyle tylko, że nie będzie to już stawka 19%, tylko ta podniesiona dla wszystkich form o obrotach powyżej 50 mln euro, czyli stawka 22%. Okazuje się że największe spółki Skarbu Państwa, które obejmuje ten projekt ustawy w ciągu 3 lat jej obowiązywania, dostarczyłyby ok 7 mld zł dodatkowych dochodów budżetowych w tym Orlen ok 5 mln, a 3 spółki zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej ( PGE, Tauron i Enea) ok. 2 mld zł 6. Nie ulega chyba wątpliwości, że to dodatkowe opodatkowanie koncernu paliwowo-gazowego i spółek zajmujących się dystrybucją energii, znajdzie odzwierciedlenie w cenach paliw, gazu, czy energii elektrycznej i nie będą to obniżki, tylko kolejne podwyżki cen tych nośników energii. A swoją drogą to swoisty medialny majstersztyk, że kiedy rządzi PiS narracja publiczna, dotyczy głównie konieczności obniżek podatków i presja na to jest ogromna, a w przypadku rządów Platformy gwałtownie pogarsza się stan finansów publicznych i narracje dotyczą głównie podwyżek podatków.