Niektórzy tak uważają. Nie przesądzam, czy mają rację, czy nie, czy taka doktryna wiary jest słuszna, czy nie. Jednak na pewno jest niezgodna z doktryną katolicką. To jest manicheizm, gnostycyzm, czy tym podobna herezja chrześcijańska — bardziej ogólnie nazywa się to dualizmem.
Aby uniknąć pułapki dualizmu, teologia katolicka definiuje zło jako brak dobra. Najlepsza analogia to światło i cień. To nie są jakieś dwa walczące pierwiastki, nie jakiś yin czy jang. Cień to po prostu brak światła. Cień ze światłem nie walczy. Zło i dobro to nie są jakieś walczące ze sobą siły kosmiczne, czy nadprzyrodzone antagonistyczne byty.
Jeśli mówić ściśle o złu moralnym, to chodzi przede wszystkim o ludzkie czyny i wybory wolnej woli. Człowiek nie wybiera między dwiema metafizycznie równymi mocami, lecz działa w sposób mniej lub bardziej zgodny z dobrem. Grzech oznacza brak uporządkowania ku dobru. W tym sensie zło moralne nie jest czymś, co istnieje samo przez się, ale defektem w działaniu istoty rozumnej dążącej ku dobru.
Dlatego w katolickim ujęciu nie ma podstaw, by mówić o odwiecznej walce dwóch równorzędnych pierwiastków. Istnieje byt i dobro, natomiast zło nie ma własnej dodatniej substancji, tylko pasożytuje na dobru jako jego brak. Można więc mówić o realności zła moralnego jako braku, ale nie o jego samodzielnym, równorzędnym istnieniu.
Z tego właśnie powodu język walki dobra ze złem jest teologicznie mylący, nawet jeśli bywa retorycznie nośny. Trafniej byłoby powiedzieć, że człowiek przez wolną wolę może zwracać się ku dobru albo od dobra odchodzić, a to odejście nazywamy złem moralnym. Taki opis pozostaje zgodny z klasycznym katolickim rozumieniem zła i nie wpada w dualizm.
Niemniej dualiści mogą mieć rację. A nawet są w tej herezji w większości. Większość religii głosi dualizm w postaci walki dobra ze złem i większość ludzi myśli, że to ich dominująca doktryna.
Ja w dualizm nie wierzę i przyznaję rację katolicyzmowi, jednak heretykiem jestem, bo wierzę w niezgodny z wiarą katolicką pogląd, że dobro moralne nie jest obiektywne, ale subiektywne, jest kulturowo uwarunkowane. To, co dobre w naszej cywilizacji może nie być dobre w innej i na odwrót. I nie można żadnej przydać racji. Naszym zadaniem nie jest przekonanie innych, że nasza doktryna jest jedynie słuszna, właściwa i obiektywna, ale zorganizowanie kontaktów i współpracy tak, by mimo innych mniemań moralnych współżyć ze sobą pokojowo.
To nie znaczy, że jestem relatywistą. Wierzę w istnienie prawdy obiektywnej, widzę rzeczy, które są obiektywne. Ja jestem tylko relatywistą kulturowym. Jednak jestem patriotą własnej kultury, własnej cywilizacji, tej, która trwa od tysięcy lat na moich ziemiach, w mojej okolicy, w moim otoczeniu, w moim narodzie. — ją wolę od innych. Więc to nie jest pełny relatywizm kulturowy.
Dlatego nie będę walczył z dualizmem politycznie, militarnie czy jakkolwiek stosując przemoc. Mogę tylko przekonywać, że to pogląd niesłuszny. Niesłuszny podwójnie — bo nie tylko nie ma obiektywnej walki dobra za złem, ale nie ma też obiektywnej definicji, co jest dobre, a co złe. Obiektywna jest natura człowieka, nasz zwierzęcy behawioryzm, a wszystko, co ponad to wyrasta, to subiektywna kultura. Moja kultura jest dobra, bo jest moja, a nie dlatego, że jest obiektywna. Jest jedynie słuszna, bo ją lubię i mi pasuje.
Ja jestem politycznym, kulturowym, subiektywnym zwolennikiem katolicyzmu, uważam, że tworzy moją cywilizację, która dla mnie jest dobra. W tej cywilizacji się wychowałem, ją poznałem, ją cenię, umiem setki jej zalet wymienić i uzasadnić ich sens. Jednak nie wierzę w jej obiektywność. Wiem, że istnieje wiele kultur i wiele cywilizacji i każda jest równie dobra dla swoich wyznawców.
Dualizm uważam, za wyjątkowo szkodliwy. Ten dualizm filozoficzny, religijny, przekłada się na dualizm polityczny, który w Polsce objawia się jako walkę dwóch plemion — pisowców z peowcami, Tuska z Kaczyńskim. Każda ze stron uważa swoje plemię za dobre moralnie, a drugie za złe moralnie, jeden przywódca to zbawca, a drugi to szatan. Taka wiara jest cholernie destrukcyjna dla Polski. A wynika ze źle pojętego katolicyzmu.
Grzegorz GPS Świderski
Twitter.com/gps65
t.me/KanalBlogeraGPS