Po upadku Lisiczańska wielu komentatorów zapowiadało, że to koniec Donbasu i tylko kwestią czasu jest, że skapituluje. Tymczasem po tzw. pauzie operacyjnej Rosjanie nie są w stanie przebić się dalej. Za główny czynnik zahamowania postępów rosyjskiej ofensywy uznaje się skuteczność systemów HIMARS. Wyniku bitwy o Donbas nie możemy przesądzać, ale de facto przerwa operacyjna się wydłuża.
Logistyka nigdy nie była mocną stroną wojsk rosyjskich. To głównie kiepskie zaopatrzenie stało za licznymi klęskami Rosjan w okresie I wojny światowej. Z kolei symbolem Armii Czerwonej stał się kiepsko umundurowany sołdat z karabinem na sznurku. Rozsiane po świecie współczesne rosyjskie operacje wojenne (Libia, Syria, Republika Środkowoafrykańska) stworzyły złudne wrażenie, że Federacja Rosyjska nie nawiązuje do logistycznego bałaganu carskiej i sowieckiej ery.
Oprócz mitu o drugiej armii świata, okazało się że tylko wizerunkowym "pudrowaniem" było także wrażenie o reformie rosyjskiej logistyki. Od pierwszego dnia inwazji widać było, że zaopatrzenie wojsk kulało. Symboliczne stało się zdjęcie „zarekwirowanych" na Białorusi samochodów, którymi pośpiesznie dowożono zaopatrzenie na ukraiński front. Do istniejącego już logistycznego bałaganu należy dodać liczne precyzyjne ataki obsługiwanych przez Ukraińców systemów HIMARS, które niszczą przyfrontowe centra logistyczne oraz magazyny wojsk rosyjskich. By być precyzyjnym HIMARS-y ostrzeliwują Rosjan na całej szerokości frontu (nie tylko bazy w Donbasie). Zaledwie jednego dnia w obwodzie chersońskim ukraińskie HIMARS-y zniszczyły cztery składy amunicji. Ostrzelane skutecznie zostały także rosyjskie bazy wojenne rozsiane przy różnych odcinkach frontu w: Melitopolu, Kadijiwce, Sniżne, Makijiwce, Wielkim Burłuku, Szachtorsku, oraz Nowej Kachowce.
HIMARS-y sieją spustoszenie w rosyjskich szeregach, a Siły Zbrojne Ukrainy będą miały jeszcze większy potencjał rakietowy, ponieważ mają otrzymać kolejne 4 systemy. Minister Obrony Ukrainy w czasie debaty online w Atlantic Council stwierdził, że wojska ukraińskie potrzebują 50 takich systemów, a do kontrofensywy przydałoby się im 100 wyrzutni. Gdyby faktycznie tak się stało, byłby to pogrom rosyjskich wojsk. Wszelako patrząc realistycznie nawet kilka dodatkowych sztuk HIMARS-ów oznacza zwiększenie intensywności precyzyjnych ataków rakietowych. Celność ostrzałów potwierdza, że na tej wojnie to Kijów ma doskonałe dane wywiadowcze.
Rosja nie zmieniła znacząco tempa postępów swojej armii na Ukrainie po zakończeniu "przerwy operacyjnej" - pisze w swoim najnowszym raporcie amerykański think tank Instytut Studiów nad Wojną (ISW). "21 lipca siły rosyjskie przeprowadziły kilka ograniczonych ataków naziemnych. Obecne rosyjskie tempo operacyjne nie różni się znacząco od tego, które miało miejsce podczas oficjalnie ogłoszonej przerwy operacyjnej między 7 a 16 lipca" - ocenia ISW.
Według ośrodka analitycznego wojska rosyjskie kontynuowały od 16 lipca niewielkie ataki na północny zachód od Słowiańska i wokół Siwierska oraz Bachmutu, nie zdobywając żadnego znaczącego terytorium. ISW podkreśla, że rosyjska grupa na północny zachód od Słowiańska w rzeczywistości przeprowadziła mniej ataków naziemnych wzdłuż granicy obwodów charkowskiego i donieckiego niż podczas oficjalnej pauzy operacyjnej. Brak udanych ataków naziemnych poza obszarami Słowiańska, Siwierska i Bachmutu jest zgodny z oceną ISW, że rosyjska ofensywa prawdopodobnie zakończy się bez zajęcia Słowiańska lub Bachmutu.
Instytut sugeruje też, że siły rosyjskie prawdopodobnie nadal będą korzystać ze swoich rezerw mało precyzyjnych sowieckich systemów uzbrojenia, ale skuteczność tych ataków w porównaniu z uderzeniami ukraińskich HIMARS pozostanie ograniczona. Według ISW Rosja zużyła prawdopodobnie 55-60 proc. swoich rezerw broni precyzyjnej.
Źródło:/ Defence24
defence24.pl
Komentuje Michał Marek (Centrum Badań nad Współczesnym Środowiskiem Bezpieczeństwa)
facebook.com