Niedziela Palmowa … z ludzkiego punktu widzenia

W nocy była zmiana czasu. Wczoraj wieczorem II oficer zapytał czy może wcześniej, czyli już wieczorem, przestawić czas. Odpowiedziałem, żeby zrobił to o północy, gdyż inaczej zrobi się zamieszanie. Bo jedni przestawią wieczorem a inni w nocy albo dopiero rano. A potem sam zapomniałem o zmianie czasu. Polskie Radio zawsze w niedzielę o 9-tej nadaje transmisję Mszy Św. z kościoła Św. Krzyża w Warszawie. Toteż, jak przyszedłem rano na mostek to zdziwiłem się, słysząc, że msza w radiu akurat się zaczyna. Czyżby ze względu na Niedzielę Palmową zmienili czas nadawania? Dopiero po chwili zorientowałem się, że mój zegarek pokazuje stary czas i już mamy godzinę dziewiątą a nie ósmą.
Tak, dzisiaj mamy Niedzielę Palmową. Ludzie przychodzą do kościoła z palmami. Nie tylko w Polsce. Statek stoi w irlandzkim porcie, toteż po załatwieniu porannej mostkowej ‘biurokracji’ pojechałem do kościoła. Już według nowego a nie starego czasu. Który w Irlandii zmienili również. Ale słuchając dzisiejszej liturgii to właściwie nie wiadomo skąd się wzięły te palmy. Dzisiejsza, uroczyście śpiewana Ewangelia nic nie mówi o palmach. Mówi o modlitwie w Ogrójcu, gdzie Jezus woła ‘żeby - jeśli to możliwe - ominęła Go ta godzina’ a także ‘Abba Ojcze … zabierz ten kielich ode Mnie’. A następnie o zdradzie i męce, która po tej zdradzie nastąpiła. A także reakcji ludzi, którzy tę mękę widzieli: ‘przechodzili obok, przeklinali Go, potrząsali głowami, mówiąc: «Ej, Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz, zejdź z krzyża i wybaw samego siebie!»
Czytając Pismo Św. zwykle szukamy prawdy o Bogu. I słusznie, bo przecież Jezus tłumacząc Tomaszowi zwanemu Niewiernym powiedział: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie”.  Ale Jezus był także człowiekiem. Katechizm Kościoła Katolickiego tak to ujmuje: ‘Chrystus, będąc prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem, ma ludzki rozum i wolę’ [KKK 482]. Toteż, z ludzkiego punktu widzenia, Pismo jest prawdą również o człowieku.
Jak już wspomniałem, dzisiaj liturgia Niedzieli Palmowej nawiązuje do męki Chrystusa. Ale kiedyś (przed reformą ostatniego Soboru) była inna i nawiązywała do innego wydarzenia z życia Jezusa. Tego, które wydarzyło się w Jerozolimie, gdy Jezus był u szczytu sławy i powodzenia. Gdy tryumfalnie wjeżdżał do Jerozolimy a mieszkańcy tego miasta witali go entuzjastycznie: ‘wielki tłum, który przybył na święto, usłyszawszy, że Jezus przybywa do Jerozolimy, wziął gałązki palmowe i wybiegł Mu naprzeciw’.  Stąd też i ta nazwa – Niedziela Palmowa.
Co się działo w duszy Jezusa, gdy tłum słał mu pod nogi gałązki palmowe? I wołał Hosanna. Czy ogarniała go pokusa, aby zrealizować tylko ziemski wymiar swojej misji? I zostać królem tutaj na ziemi? Św. Paweł tak pisał: ‘Jezus był do nas podobny we wszystkim oprócz grzechu’. A ambicja nie jest przecież grzechem.  Że mogło tak być, świadczy też modlitwa Jezusa w Ogrójcu. Gdy zlany krwawym potem modlił się i prosił, aby ‘jeśli to możliwe - ominęła Go ta godzina’. Wymiar ludzki tej modlitwy podkreśla jeszcze prośba, z którą zwracał się do swoich uczniów. Prosił ich aby czuwali, gdy On będzie się modlił. I jeszcze bardziej ludzka wymówka, gdy mimo to, zastał ich śpiących: ‘Szymonie, śpisz? Jednej godziny nie mogłeś czuwać?’
Szymon Piotr pewnie mógł czuwać, ale nie czuwał. Bo nie rozumiał jeszcze wtedy, co się dzieje i co się ma stać. I spał. A tłum, który wcześniej witał Jezusa na ulicach Jerozolimy też nie rozumiał. I chciał króla. Ziemskiego króla. Co więcej szybko zmienił zdanie. I tak, jak wcześniej wołał z radością ‘Hosanna’ tak potem krzyczał w gniewie i wzburzeniu ‘na krzyż z Nim!’.
Za tydzień, Niedziela Wielkanocna pokaże prawdę o Bogu. Dzisiejsza niedziela, zwana Palmową pokazuje prawdę o człowieku. A dokładnie o ludziach, nas wszystkich.