1. W czwartek odbyło się w Sejmie pierwsze czytanie projektu budżetu na 2011 rok i powinno ono być okazją do najważniejszej w tym roku debaty o stanie polskich finansów publicznych. Niestety nic takiego nie miało miejsca bo Jan Vincent Rostowski wystąpił nie w roli ministra finansów, a raczej w roli pierwszego showmana Rzeczpospolitej. Bo jak inaczej określić wystąpienie osoby, która miała przedstawić najważniejszy plan finansowy państwa na następny rok,a opowiadała znowu o Polsce jako zielonej wyspie rozwoju, której dalsze funkcjonowanie wymaga jednak podwyżek podatków i oszczędności budżetowych między innymi na zasiłkach pogrzebowych i rentach z tytułu niezdolności do pracy.
2. Rostowski jak to ma w zwyczaju za problemy z którymi mamy obecnie do czynienia, obciążył PiS, choć sam odpowiada za stan finansów publicznych od blisko 3 lat. Stwierdził wręcz,że PiS powinien przeprosić Polaków za błędy swojej polityki gospodarczej w latach 2006-2007, za straszenie kryzysem, za błędne recepty dotyczące wyjścia z kryzysu przedstawiane w 2009 roku i za straszenie 2 falą kryzysu w 2010. Wprawdzie tego rodzaju zarzuty pod adresem tych ,którzy nie rządzą już 3 lata urągają wręcz inteligencji Polaków, ale okazuje się, że większość mediów na drugi dzień je powtórzyła uznając chyba,że minister Rostowski miał w tej sprawie rację. Otóż nie miał i spróbuję to wykazać.
3.Mówiąc o błędnej polityce gospodarczej lat 2006-2007, Rostowski miał głównie na myśli obniżenie stawek podatku dochodowego, składki rentowej, wprowadzenie ulgi na dzieci i becikowego. To prawda,że te posunięcia obniżyły dochody budżetowe i dochody Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (FUS)ale jednocześnie w kieszeniach podatników znalazło się dodatkowo co najmniej 30 mld zł i to właśnie te pieniądze były wydawane przez ludzi w kryzysowych latach 2008 i 2009. Pieniądze te stworzyły swoistą poduszkę dla polskiej gospodarki to dzięki nim w tych dwóch latach kryzysowych rósł w Polsce popyt, który był głównym czynnikiem wzrostu gospodarczego szczególnie w roku 2009.
4. Straszenie kryzysem nie było potrzebne, bo Polacy go poczuli na własnych skórach. Od jesieni 2008 roku do jesieni roku następnego w związku z tym rząd nie przygotował, żadnego pakietu antykryzysowego (Sejm uchwalił rządowe ustawy w tej sprawie dopiero w październiku 2009 roku) w Polsce ubyło aż 600 tys. miejsc pracy, a bezrobocie skoczyło z 9,5% do blisko 13%. To właśnie taki ubytek miejsc pracy spowodował z jednej strony ogromny deficyt w FUS, co powoduje konieczność zwiększenia dotacji budżetowych do tego funduszu przynajmniej o kilka miliardów złotych ale także konieczność zaciągania kredytów w bankach komercyjnych, a nawet zabrania z Funduszu Rezerwy Demograficznej już prawie 12 mld zł. A przecież ten fundusz miał być wykorzystywany dopiero od roku 2020 kiedy to na emerytury będą przechodziły roczniki powojennego wyżu demograficznego.
5. Błędne recepty gospodarcze zgłaszane przez PiS w roku 2009 to między innymi pakiet antykryzysowy dla przedsiębiorców, propozycja obniżenia stawki VAT czy wsparcie dla tworzących nowe miejsca pracy być może oznaczały by przejściowe podniesienie deficytu budżetowego ale już w następnym roku wyraźne zwiększenia tempa wzrostu gospodarczego, a konsekwencji wyższe dochody podatkowe i składkowe. Takich rozwiązań nie zastosowano i od 3 lat corocznie deficyt finansów publicznych przekracza 6% PKB czyli kwotę 100 mld zł i to mimo wyprzedaży majątku państwowego na gigantyczną skalę (przez 4 lata na prawie 50 mld zł) i prawie rabunkową politykę dywidendową wobec spółek Skarbu Państwa.
6. Ministra Rostowskiego trzeba pytać, że skoro jest tak dobrze w gospodarce za jego rządów do dlaczego jest tak źle w finansach publicznych za które odpowiada? Tylko przez 3 lata dług publiczny przyrósł o prawie 300 mld zł co nie miało miejsca w przez ostatnie 20 lat. Projekt budżetu na 2011 rok, który minister przyniósł do Sejmu powiększy ten dług o kolejne 100 mld zł i to oficjalnie, bo część zobowiązań na kwotę co najmniej 20-30 mld zł zamieciono pod dywan, żeby nie dopuścić do przekroczenia przez dług publiczny konstytucyjnej granicy 60% PKB. A za to to już powinni przepraszać Premier Tuska i jego minister finansów, choć co nam po przeprosinach jak te długi zaciągnięte przez ten rząd będą musiały spłacać jeszcze przez nasze wnuki.
W czwartek odbyło się w Sejmie pierwsze czytanie projektu budżetu na 2011 rok i powinno ono być okazją do najważniejszej w tym roku debaty o stanie polskich finansów publicznych. Niestety nic takiego nie miało miejsca bo Jan Vincent Rostowski wystąpił nie w roli ministra finansów, a raczej w roli pierwszego showmana Rzeczpospolitej.