Norymberga - proces Niemieckich zbrodniarzy

PRZYWÓDCY III RZESZY PRZED SĄDEM W NORYMBERDZE. 1 października 1946 koniec procesu zbrodniarzy niemieckich w Norymberdze. Międzynarodowy Trybunał Wojskowy ogłosił wyroki na niemieckich zbrodniarzy wojennych III Rzeszy. 
Był to proces bezprecedensowy, bo po raz pierwszy zastosowano zasadę odpowiedzialności karnej przywódców państwowych za zbrodnie międzynarodowe. Proces Norymberski rozpoczął się 20 listopada 1945 r, a zakończył 1 października 1946 r. Podczas blisko 220 dni pracy wysłuchano zeznań 240 świadków, przedłożono ponad 5 tys. dokumentów, a protokół został spisany na 16 tys. stron.
Edmund Osmańczyk: ,,Proces norymberski miał sprawić, by przywódcy III Rzeszy nigdy nie stali się bohaterami narodowymi, by sztandary niemieckie nigdy nie pochyliły się nad pomnikiem historycznych zbrodniarzy. By przyszłe pokolenia Niemców uznały krwawą winę i spłacić mogły i chciały straszliwy dług wobec całego świata".
Oskarżono ich o popełnienie 4 rodzajów zbrodni:
uczestnictwo w spisku w celu popełnienia zbrodni międzynarodowej,
zbrodni przeciwko pokojowi,
zbrodni wojennych
zbrodni przeciwko ludzkości.
Na procesie zeznawało 240 świadków, w tym 2 z Polski. Jednym ze świadków była znana pisarka Seweryna Szmaglewska, więźniarka Oświęcimia oraz Samuel Rajzman, więzień Treblinki.
W procesie sądzono 22 osoby. 12 skazano na śmierć (jedną zaocznie), 3 na dożywocie, 4 na długoletnie więzienie, a 3 uniewinniono.
Oskarżono ich o popełnienie czterech rodzajów zbrodni: uczestnictwo w spisku w celu popełnienia zbrodni międzynarodowej, zbrodni przeciwko pokojowi, zbrodni wojennych oraz zbrodni przeciwko ludzkości.
W skład trybunału weszli przedstawiciele 4 zwycięskich mocarstw: Wielkiej Brytanii - Geoffrey Lawrence (przewodniczący), USA - Francis Biddle, ZSRR - Iola T. Nikitczenko i Francji - Henri Donnedieu de Vabres. Oskarżycielami byli: Hartley Shawcross (Wielka Brytania), Robert Houghwout Jackson (USA - główny oskarżyciel), Roman A. Rudenko (ZSRR) i Charles Dubost (Francja).
Na miejsce procesu wybrano Norymbergę, aby tam ostatecznie unicestwić ducha III Rzeszy. To właśnie w Norymberdze w 1933 roku świętowano dojście Hitlera do władzy, tam uchwalono w 1935 roku tzw. ustawy norymberskie (pozbawiające Żydów obywatelstwa Rzeszy, ochrony prawnej i własności). 
Proces odbył się w Pałacu Sprawiedliwości, który przetrwał wojnę w stosunkowo dobrym stanie oskarżenia opracowano jeszcze podczas wojny. Zawierał on oskarżenia o liczne przestępstwa popełnione przez nazistów podczas wojny, nie był jednak pozbawiony braków i błędów: pominięto m.in. kwestię okupacji niemieckiej w Polsce, getta żydowskie, przesiedlenia i germanizację. 
Podczas procesu często modyfikowano akt oskarżenia wraz z rozszerzaniem się materiału dowodowego. Po jego odczytaniu żaden z sądzonych nie przyznał się do winy.
Strona sowiecka usiłowała, bez powodzenia, włączyć do aktu oskarżenia zbrodnię katyńską i obwinić o nią Niemcy. Udało jej się za to wymusić na Trybunale wycofanie przedstawionej przez obrońców niemieckich tajnej klauzuli do paktu Ribbentrop-Mołotow, będącej podstawą podziału Polski i stawiającą ZSRR w roli agresora.
Oprócz głównego procesu czołowych nazistów, toczyły się również mniejsze procesy pozostałych sprawców największych zbrodni m.in. szwadronów śmierci Einsatzgruppen. Trybunał uznał także za organizacje zbrodnicze Sicherheitsdiendt (SD), Schutzstaffel (SS) oraz Gestapo.
Wyroki sądowe ogłoszono między 30 września a 1 października 1946 r. 
.
KARY ŚMIERCI 
ROBERT LEY szef Niemieckiego Frontu Pracy przed procesem powiesił się w celi, a Goering popełnił samobójstwo tuż przed egzekucją. Pozostali z wyjątkiem Bormanna, którego po wojnie nie ujęto, zostali powieszeni.
16 października 1946 r. na mocy wyroków Międzynarodowego Trybunału Wojskowego w Norymberdze, zostali straceni przez powieszenie niemieccy zbrodniarze wojenni:
HANS FRANK członek NSDAP, jeden z przywódców III Rzeszy i główny twórca jej systemu prawnego opartego na zasadzie wodzostwa, w okresie 1939-1945 generalny gubernator okupowanych ziem polskich. Przed śmiercią rzekomo nawrócony na chrzescijaństwo. Ostatnie jego słowa brzmiały: "Jestem wdzięczny za łagodny wyrok, który otrzymałem. Proszę Boga, aby przyjął mnie łaskawie. Chryste, przebacz!".
WILHELM FRICK prominentny działacz narodowosocjalistyczny, minister spraw wewnętrznych III Rzeszy, protektor Czech i Moraw. Jego ostatnie słowa przed wykonaniem wyroku brzmiały: "Niech żyją wieczne Niemcy".
ALFRED JODL dowódca wojskowy z czasów II wojny światowej w stopniu generała pułkownika (Generaloberst). Postawienie go przed trybunałem skomentował słowami: "Nie winien! Za to, co uczyniłem i musiałem uczynić, mogę z czystym sumieniem odpowiadać przed Bogiem, historią i moim narodem".
ERNST KALTENBRUNNER szef Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy. Kończąc żywot wypowiedział: "Całym sercem służyłem mojemu narodowi i ojczyźnie. Spełniłem swój obowiązek z interesem państwa. Żałuję, że ci, którzy nami rządzili w tych trudnych czasach, nie zachowali się jak żołnierze i że popełniono tyle zbrodni, ale nie brałem w nich udziału. Niech żyją Niemcy!".
WILHELM KEITEL niemiecki feldmarszałek od lipca 1940 r., absolutnie posłuszny wykonawca rozkazów Adolfa Hitlera, jeden z jego najbliższych współpracowników. Oczekując na wykonanie wyroku śmierci, napisał autobiografię. 
ALFRED ROSENBERG twórca najważniejszych teorii rasistowskich narodowego socjalizmu oraz minister Rzeszy do spraw okupowanych terytoriów wschodnich, twórca założeń ideologicznych NSDAP (skrajny antysemityzm, przekonanie o wyższości rasy aryjskiej). Jako jedyny ze skazanych, zapytany o to, czy chce sporządzić oświadczenie przed śmiercią, odmówił.
FRITZ SAUCKEL pełnomocnik do spraw zatrudnienia pracowników przymusowych, jako gauleiter Turyngii był bezpośrednio odpowiedzialny za deportację do obozów koncentracyjnych ludności żydowskiej, zamieszkującej tamte tereny. Jego ostatnie słowa to: "Umieram niewinny, mój wyrok jest niesprawiedliwy. Boże chroń Niemcy!".
ARTHUR SEYSS-INQUART (Arthur Zajtich) - namiestnik Rzeszy w Austrii, a później komisarz Rzeszy w Holandii w okresie II wojny światowej. Odpowiedzialny za usuwanie żydów z administracji rządowej, prasy i ich prześladowania ekonomiczne. Jego ostatnie słowa brzmiały: "Mam nadzieję, że ta egzekucja to ostatnia tragedia podczas drugiej wojny światowej, oraz że nauką płynącą z wojny będzie pokój i zrozumienie, które powinny istnieć wśród ludzi. Wierzę w Niemcy!".
JULIUS STREICHER członek NSDAP, później Gauleiter, organizator pogromów żydów oraz redaktor, a potem wydawca niemieckiego pisma prowadzącego nagonki na żydów. Ostatnie słowa Streichera brzmiały: "Pewnego dnia bolszewicy powieszą też was".
JOACHIM VON RIBBENTROP minister spraw zagranicznych III Rzeszy, kierownik biura do spraw zagranicznych NSDAP, ambasador III Rzeszy w Londynie. 23 sierpnia 1939 r. w Moskwie podpisał tzw. pakt Ribbentrop-Mołotow z ZSRR, którego istotą był tajny protokół, w którym III Rzesza i ZSRR rozstrzygały o przyszłym podziale Polski i krajów bałtyckich. Jego reakcja na wyrok: "Śmierć, śmierć! Teraz już nie mogę napisać moich wspomnień. Aż tak jestem znienawidzony, tak znienawidzony...".
Wyrok na wszystkich skazanych na śmierć w procesie został wykonany przez zawodowego teksańskiego kata, sierżanta Johna C. Woodsa, w nocy pomiędzy godzinami 1:01 a 2:45. Ciała spalono, a prochy rozrzucono z samolotu nad niemiecką rzeką - Izarą.
KARY DOŻYWOTNIEGO WIEZIENIA
Erich Reader – dowódca Kriegsmarine
Rudolf Hess – zastępca Hitlera
Walter Funk – minister finansów i gospodarki III Rzeszy
.
DŁUGOLETNIE WYROKI WIEZIENIA
Albert Speer – minister d/s. Uzbrojenia Rzeszy
Baldur von Schirach – dowódca Hitlerjugend
Constantin von Neurath – Protektor Czech i Moraw
Karl Doenitz – dowódca floty okrętów podwodnych
.
UNIEWINNIENI
Franz von Papen – kanclerz Rzeszy przed dojściem Hitlera do władzy (1933 rok)
Hans Fritzsche – główny cenzor Rzeszy i szef radia
Hjalmar Schacht – prezes Raichsbanku.
*****
Jednak wielu zbrodniarzy niemieckich, niestety, uniknęło wymierzenia im sprawiedliwości, uciekając choćby do Argentyny i innych krajów Ameryki Południowej ora Północnej gdzie w USA robili kariery naukowe