Polscy politycy zaznaczają naszą obecność na arenie międzynarodowej: a to ONZ, a to Konferencja Monachijska, a to Rada Pokoju. Jednym słowem: istniejemy!
W Waszyngtonie będzie nas reprezentował prezydencki min.Andrzej Przydacz. Nie jest jasne w jakiej roli, bo zgodnie z oczekiwaniami prezydent Karol Nawrocki zaproszenie przyjął, a równie przewidywalnie premier Donald Tusk zakomunikował, że „Polska nie przystąpi do Rady Pokoju”.
Ta przewidywalność wynika z przynależności polityków do dwóch międzynarodówek: pseudoliberalnej dla obozu rządzącego i pseudokonserwatywnej dla opozycji i obozu prezydenckiego. Pokrywa się to częściowo z podziałem na stronnictwo pruskie i żydowsko-amerykańskie.
Wróćmy jednak do naszego min.Przydacza. Czy w zaistniałej sytuacji lepiej żeby on tam był, czy aby był, a jakoby nikogo nie było?
Min.Przydacz dostrzega, że zaangażowanie USA na Bliskim Wschodzie odciąga odstraszanie Rosji.
Jednocześnie występuje jako adwokat Izraela:
„Patrząc po aktywności militarnej Izraela, to nie jest jakieś powszechne bombardowanie Iranu, tylko są to bazy pod Teheranem, albo laboratoria, albo punkty strategiczne. Następuje eliminacja osób, naukowców, którzy są odpowiedzialni za działania mające na celu uzyskanie bomby jądrowej. Ja nie chcę tutaj usprawiedliwiać absolutnie działań wojennych, natomiast jeżeli państwo Izrael słyszy, że Iran mówi, iż Izrael trzeba zetrzeć z powierzchni ziemi, to jestem w stanie zrozumieć, że Izrael próbuje w jakikolwiek sposób temu przeciwdziałać. Nikt nie chce być starty z powierzchni ziemi – podkreślił. „
To stała mantra propagandy izraelskiej, która analogicznie jak Rosja tłumaczy swoją agresję tym, że ofiary się bronią, więc stwarzają zagrożenie dla Izraela i Rosji.
Potrzeba posiadania broni atomowej, podobnie w Polsce jak w Iranie, wypływa z tych samych przesłanek, czyli atomowego zagrożenia przez Rosję i Izrael oraz innych form agresji jak obecnie toczone wojny hybrydowe z udziałem dywersantów.
Nie jesteśmy zainteresowani popieraniem ataków izraelskich agentur na meczety i banki w Iranie, ani walk z policją terrorystów wyposażonych w broń palną z tych samych powodów, dla których nie chcemy rosyjskich ataków dronami, dywersji na kolei, palenia domów, hal targowych i piekarń, ani przerzucania przez granicę dywersantów pod pozorem uchodźstwa.
Oczywiście minister nie dostrzega, że Rosja i Izrael działają w symbiozie a w interesie Polski jest normalne uczestnictwo Iranu w życiu międzynarodowym, a nie lewicowa tresura, której my sami jesteśmy poddawani.
Min.Przydacz zapewne nie zachowa się nietaktownie i nie będzie zwracał na to uwagi zgromadzonym, o ile ktokolwiek będzie go o cokolwiek pytał. Podobnie jak na fakt, że wprowadzenie wobec Rosji sankcji analogicznych jak wobec Iranu, bardzo poprawiłoby sytuację na froncie wschodnim NATO. Także, że analogiczne przeniesienie celów amerykańskich bomb i rakiet byłoby zgodne z polską racją stanu. Znamy natomiast taktowne wypowiedzi Pana ministra - szefa prezydenckiego Biura Polityki Międzynarodowej i ich powtórzenia się spodziewamy:
„„Porozumienie osiągnięte ws. wdrożenia pierwszej fazy amerykańskiego planu pokojowego dla
Strefy Gazy budzi wielkie nadzieje”
„To wielki sukces prezydenta Donalda Trumpa, który pokazuje jego zaangażowanie dla pokoju” – dodał.
( porozumienie ) „toruje drogę do uwolnienia izraelskich zakładników i zakończenia tragedii humanitarnej w Gazie”.
Wszystko to pięknie brzmi i zyska pochwały, ale czy coś z tego będzie Polska miała?
Może nawet lepiej żeby nic, bo skoro po latach aspirowania do sojuszu NATO, przystąpienia i toczenia z Ameryką wojen w Iraku i Afganistanie, nie mamy opartych na amerykańskich technologiach fabryk samolotów, rakiet i innego uzbrojenia dla tzw.wschodniej flanki, to czy cokolwiek zmienimy w trakcie zabiegów prezydenta Trumpa o pokój z Rosją?
Może za przytakiwanie polityce amerykańskiej należy w rozliczeniu przyjąć poklepanie po plecach i być tak jakoby nas nie było?
To i tak lepiej niż stosunek do Unii Europejskiej oparty na zasadzie „powieśmy się, to nas nie zabiją”.
Kto jako kto zjawi się na Radzie Pokoju informuje Defence 24.
Pozostałe portale jeszcze nie wiedzą w jakim kontekście osadzić przekazywane wiadomości.
Sytuacja jest trudna propagandowo.
defence24.pl