Nie uwierzycie...

Taki "clickbait" postanowiłam zastosować, by podejść Państwa niecnie...
Kontynuując: nie uwierzycie, ale odpoczęłam trochę, nabrałam sił i jestem znowu gotowa na  kompromitację. A nic tak nie działa na właściwy rozmiar ego, jak dobra kompromitacja.
Pewnie się domyślacie już - no, o kocie będzie. Cały czas tym samym - Irysi, Pani Pauli. Wiem, wiem, obiecywałam ostatnio, ze: "ee, eee - ostatni", jak: https://m.youtube.com/wa…
... ale wczoraj napisała znowu do mnie Pani Paula i... zmiękła mi rura... 
Pani Paula nadal jeszcze zbiera pieniążki na Irysię (to ta sama aukcja, co wcześniej, tylko zdjęcie inne -  bo prezentujące szczęśliwą i dumną Irysię, już po zabiegu, wygrzewającą stare gnaty na balkonie)... 
zrzutka.pl
Jeśli mogę Państwa wziąć pod włos 😊 - i rzec w ten deseń:
Jeśli Henry jest "nasz" (wg Henrego) to musi istnieć jakieś "my", dla którego ten Henry jest rzeczywiście "nasz"...
Istnieją różne rodzaje "my" - o jednym pisał ostatnio Zbyszek_S... 
Czepiam się Henrego, jak rzep psiego ogona, bo nie uważam, że możliwość zrobienia czegoś razem to "fanaberia"... 😋
O tajemniczym sąsiedztwie oraz dzieleniu przestrzeni życiowej z kotem i jego tajemnicami, śpiewała pięknie Sława Przybylska. 
Słowa szły tak:
"Sienią na kuchennej klatce
Na podwórze przejdziesz w lot.
A w tej sieni, jak w pałacu,
Żyje sobie Czarny Kot.
Śmieje się pod wąsem pewnie,
Nic nie widać, ciemno tam.
Inne koty nucą rzewnie,
A ten czarny milczy nam.
Dawno już nie łowi myszy,
Stroszy wąsy, śmieje się.
Każde słowo nasze słyszy
I kiełbasę naszą je.
Ani żąda, ani prosi,
Tylko w ślepiach żółty blask.
Każdy sam mu żarcie znosi,
Jeszcze mu się kłania w pas.
Nie zamiauczy ani razu,
Tylko pije, tylko je.
I o schody ostrzy pazur,
Aż człowieka bierze dreszcz.
Wszyscy w domu przygnębieni,
Pewnie to przez niego tak.
Warto by żarówkę w sieni...
Ale forsy ciągle brak!". 
Piosenka tak:
https://m.youtube.com/wa…
A AI namalowała sytuację zilustrowaną przez piosenkę, tak:
https://zapodaj.net/plik…
Pozdrawiam Was serdecznie.