Brawo, Chorwacjo!

W kolejce stoi dwóch panów, za nimi – pan z dwunastoletnim chłopcem, potem – pani z przystojnym dobermanem, a tuż za nią grupa osób w różnym wieku. Po co ta kolejka? Do urzędu stanu cywilnego w sprawie zawarcia związku małżeńskiego.
 Że tak niby jeszcze nie jest? Jeszcze – to kluczowe słowo. Na całym świecie tzw. „geje” walczą o możliwość zawierania formalnych związków. Tam, gdzie nie jest to jeszcze legalne, wszem i wobec zapewniają, że chodzi tylko o problemy prawne, jakie stwarza życie w związkach niezalegalizowanych. Oczywiście nie pragną adopcji dzieci, ani niczego w tym rodzaju. Tylko małżeństwa. I już. Słyszeliście Państwo o  „przesuwaniu horyzontu”? Kiedy już uda im się legalnie zawierać związki, a społeczeństwo jakoś to „łyknie”, to zaraz zaczną się wrzaski, że przecież to też są„małżeństwa”, więc dlaczego mają być dyskryminowane i nie móc adoptować dzieci. A jeżeli facet z facetem może, to dlaczego nie facet z nastolatkiem, albo kobieta z urokliwym pieskiem rasy bokser? Wszak to ich sprawa, kochają się, jest im razem dobrze i tyle. Jest taki rysunek Krauzego: dwóch panów stoi przed urzędnikiem stanu cywilnego, a na pierwszym planie mężczyzna w garniturze pochyla się nad kozą szepcząc jej do ucha: „Jeszcze tylko ci panowie, a potem już my”.
W ostatnią niedzielę, 1 grudnia Chorwaci wypowiedzieli się w referendum na temat definicji małżeństwa w konstytucji państwa. Pytanie, na które mieli odpowiedzieć brzmiało:”Czy jesteś za wprowadzeniem do konstytucji definicji małżeństwa jako związku mężczyzny i kobiety?” Inicjatywę organizacji referendum zgłosiło katolickie ugrupowanie „W imię Rodziny”. Zebrało ono podpisy 740 000 osób, czyli prawie 18% ludności Chorwacji. Referendum miało być ważne bez względu na frekwencję. 65% Chorwatów zagłosowało za zapisem o tym, że MAŁŻEŃSTWO TO ZWIĄZEK KOBIETY I MĘŻCZYZNY. Znaczenie wyniku tego referendum jest o tyle ważne, że jego inicjatorzy byli zastraszani przez rząd, poddani medialnej nagonce i akcji silnego lobby przeciwnego takiemu zapisowi. Nie ugięli się. I mieli rację. Chorwaci zagłosowali zgodnie ze swoim sumieniem. Byli wspierani przez prorodzinne organizacje z całego świata oraz przez kościół katolicki w swoim kraju.
Dopóki te drzwi będą zamknięte, dopóty puszka Pandory z żądaniami „kochających inaczej” też zamknięta pozostanie. I niech tak będzie jak najdłużej.