Quo Vadis, Humanitas? Ukryta siła stojąca za Lewiatanem Nicka Landa i Behemotem Aleksandra Dugina
Część 1: Początki
Pierwotnie planowałem pisać raz w tygodniu. Jednak w miarę jak wektor władzy autorytarnej – sił stojących za Lewiatanem Nicka Landa i Behemotem Aleksandra Dugina – gwałtownie przyspiesza, pojawia się nagła i bezwzględna potrzeba obrony oraz promowania prawdy.
Ludzka słabość może sprawiać, że się wahamy, ale prawda potrzebuje ludzkiego głosu, by przekazać swoje przesłanie.
Wstęp
21 grudnia 2017 roku Harrison Fluss (wykładowca filozofii w Nowym Jorku) oraz Landon Frim (profesor nadzwyczajny filozofii w St. Joseph’s College w Nowym Jorku) opublikowali kluczowy artykuł: „Behemot i Lewiatan: Faszystowski bestiariusz alt-rightu”.
W swoim artykule Fluss i Frim precyzyjnie wyjaśnili, dlaczego musimy pogłębić naszą wiedzę zarówno o Aleksandrze Duginie, jak i o Nicku Landzie:
„Jeśli chcemy walczyć z nowym faszyzmem, musimy nie tylko organizować się przeciwko niemu politycznie, ale także zrozumieć jego ideologię. Dalekie od bycia jedynie chorobliwą ciekawością, jest to niezbędne do zrozumienia wewnętrznej dynamiki faszyzmu XXI wieku. Poza rasistowskimi tweetami, memami i oburzającymi wystąpieniami medialnymi Richarda Spencera, musimy odsłonić obrazy, pojęcia i idee tworzące trzon myśli alt-rightu. Musimy odsłonić wyobraźnię alt-rightu. Wyobraźnia ta jest rzeczą niestabilną i pękniętą, rozerwaną między dwoma przeciwstawnymi «duchami zwierzęcymi». Są to Behemot i Lewiatan. Wywodzące się z Biblii potwory zyskały znaczenie filozoficzne w filozofii politycznej Thomasa Hobbesa, a do myśli faszystowskiej weszły poprzez pisma nazistowskiego prawnika Carla Schmitta.
Kim są te potwory? Behemot to ociężały gigant; zazwyczaj ssak, często słoń lub taranujący buhaj, okazjonalnie rosyjski niedźwiedź. Behemot zazdrośnie broni swojego terytorium przed wtargnięciem morskiego potwora, wężowatego wielorybo-ryba zwanego Lewiatanem. Jak ujął to Schmitt w książce «Ziemia i morze» z 1942 roku: «Behemot dokłada starań, aby rozerwać Lewiatana rogami lub zębami, podczas gdy Lewiatan przeciwnie – zamyka płetwami pysk i nos zwierzęcia lądowego, tak że nie może ono jeść ani oddychać».
Dla Schmitta opisuje to blokadę morską i ma swoją analogię w konfliktach między Anglią a Rosją w XIX wieku oraz Anglią a Niemcami w XX wieku. Te bestie są parą przeciwieństw: Behemot jest autochtoniczny, reprezentuje stabilny porządek ludów związanych z ziemią. Lewiatan jest talassokratyczny, wciela płynną dynamikę ludów żeglarskich. Behemot oznacza imperia lądowe, podczas gdy Lewiatan sugeruje handel komercyjny i eksplorację. Ten pierwszy stoi po stronie tradycyjnej, sankcjonowanej bosko władzy państwowej, ten drugi – po stronie ducha piracko-kapitalistycznej przedsiębiorczości (co Schmitt nazywa «kapitalizmem korsarskim»). Dziś «tradycjonalistyczny» filozof Aleksandr Dugin i «neoreakcyjny» filozof Nick Land są sztandarowymi przedstawicielami odpowiednio Behemota i Lewiatana.”