FALAISE i STUDZIANKI DWIE PANCERNE BITWY POLAKÓW. 9 sierpnia 1944 r pod Studziankami nad Wisłą miała miejsce krwawa bitwa pancerna. Sierpień 1944 r. można śmiało uznać za miesiąc polskich wojsk pancernych.
W czasie, gdy w Warszawie trwało powstanie, do chrztu bojowego na froncie wschodnim przystąpiła jednostka pancerna WP 1 Brygada Pancerna im. Bohaterów Westerplatte.
Jednym z bohaterów walczących pod Studziankami był Czesław Miszkiel, urodził się 27 lipca 1916 r. Bronił Polski w 1939, później trafił do niewoli, z której wrócił w 1942. Ponownie się zaciągnął, aby dalej walczyć z niemieckim okupantem. Brał udział w bitwie pod Studziankami w 1944 r. Czesław zmarł w latach 80 tych.
Polacy powstrzymali atak elitarnych niemieckich sił pancernych pod Studziankami i wzbudzili podziw Sowietów.
Latem 1944 r dwie wielkie jednostki pancerne Wojska Polskiego prawie równocześnie przeszły swój chrzest bojowy, dopisując do długiej listy zwycięstw polskiego oręża dwie nazwy: Falaise i Studzianki.
W tym samym czasie, gdy rozpoczynała się bitwa pod Studziankami, w Normandii trwała bitwa pod Falaise, podczas której dokonano przełamania na froncie zachodnim.
W walkach we Francji ważną rolę odegrała 1. Dywizja Pancerna gen. Stanisława Maczka, najbardziej znana jednostka pancerna w historii Wojska Polskiego.
Jeden czynnik był wspólny w obu jednostkach pancernych. Bezprzykładne bohaterstwo i poświęcenie w walce żołnierzy, 1 Dywizji Pancernej gen Maczka które wzbudzały podziw u aliantów, kanadyjskich, brytyjskich czy amerykańskich pancerniaków na zachodzie i 1 Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte u sowieckich gwardzistów z 8 Gwardyjskiej Armii.
Bitwa pod Studziankami, znana przede wszystkim dzięki serialowi „Czterej pancerni i pies”, jest uznawana za jedno z największych starć polskich wojsk pancernych na froncie wschodnim drugiej wojny światowej.
W dniach 9–16 sierpnia 1944 r pod wsią Studzianki obecnie od 1969 r Studzianki Pancerne, toczyła się bitwa oddziałów 8 Gwardyjskiej Armii z przydzieloną do niej 1 Brygadą Pancerną im. Bohaterów Westerplatte z 2 niemieckimi dywizjiami pancernymi:
1 Dywizja Pancerno-Spadochronowa Hermann Göring i 19 Dywizja Pancerna i 45 Dywizją Grenadierów.
Celem wojsk radzieckich i polskich była obrona przyczółka warecko–magnuszewskiego przed niemieckimi oddziałami. Bitwa zakończyła się zwycięstwem sił polsko–radzieckich.
Straty niemieckie w bitwie oszacowano na ok. 1000 poległych, rannych i w niewoli. Polacy zniszczyli kilkanaście czołgów, dział polowych, moździerzy i samochodów. Podczas walk nad środkową Wisłą 1 Armia Wojska Polskiego straciła 484 zabitych i 1459 rannych, 63 żołnierzy zaginęło bez wieści.
Żołnierze polscy zabici i zmarli na skutek ran zostali pochowani na cmentarzach w Garwolinie, Magnuszewie i Wildze.
.PAMIĘĆ
Walki na przyczółku w Studziankach zostały upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie, napisem na jednej z tablic w okresie po II wojnie światowej „Studzianki Walka 10 VIII - 12 IX 1944” oraz napisem „STUDZIANKI” na zniczu Grobu Nieznanego Żołnierza w Krakowie.
Ze składek żołnierzy wybudowano po wojnie w Studziankach szkołę im. 1 Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte, w której znalazła się Izba Pamięci poświęcona bitwie.
12 sierpnia 1969 r wieś Studzianki otrzymała nazwę Studzianki Pancerne, a w maju 1978 r odznaczona została Orderem Krzyża Grunwaldu II klasy.
Herb wsi Studzianki Pancerne projektu Szymona Kobylińskiego to czołg z husarskimi skrzydłami.
W 10 rocznicę bitwy, w 1954 r, wydano specjalną kopertę FDC upamiętniającą bitwę.
CZEŚĆ I CHWAŁA BOHATEROM