W prawdziwym Trójkącie Bermudzkim znikają,jak wiadomo,okręty . Co zniknie w quasi- trójkącie Arabia Saudyjska - Pakistan - Iran ? Oto jest pytanie . Teheran niepokoi się sojuszem dwóch pozostałych państw - wierzchołków trójkąta. Zapewne nie bez kozery. Islamska Republika Iranu na razie milczy w sprawie zbliżenia Rijadu i Islamabadu . Trudno jednak nie reagować na dłuższą metę w sytuacji,gdy Pakistan wysłał.do państwa szejków sporą liczbę żołnierzy,ale takze samolotów bojowych.oraz ciężkiego uzbrojenia. Teraz trudniej będzie mu udawać neutralność ,bo podpisanie jesienią 2025 roku specjalnego traktatu z saudyjskim królestwem jest potwierdzeniem coraz bliższych relacji. Zwłaszcza akapit o ..wzajemnej pomocy militarnej,jeśli na jedną ze strony napadnie inne państwo. Cóż ,Pakistan przez Indie napadnięty nie został,ale na Arabie Saudyjską spadają iranskie bomby. Czy zatem traktatatowy pasus mówiący ,że agresja na jeden z krajów -sygnatariuszy będzie odbierana jak agresja na własne państwo (!) -wejdzie w życie ? Jest faktem ,że pochwały prezydenta USA pod adresem Islamabadu i zimna wojna między Waszyngtonem a New Delhi w oczywisty sposób prowadzi do zbliżenia Pakistanu z obozem amerykansko -saudyjskim (aż korciło mnie napisać : amerykansko -arabskim,bo przecież Persowie to muzułmanie,ale nie Arabowie).
AKAPIT Stan gry w owym islamskim trójkącie jest następujący : prezydent Iranu Masoud Pezeshkian powiedział,że każda forma "zagranicznej agresji" spotka się ze zdecydowaną reakcja Teheranu. Iranska podejrzliwosc wobec.Pakistanu zaowocowala dość,trzeba przyznać, subtelna perska krytyką. Rola Islamabadu jako kluczowego negocjatora została podważona . Prorzadowa iranska publicystka Fatima Sarkosh stwierdziła : "Pakistan znalazł się w złożonej i bardzo delikatnej sytuacji. Islamabad został postawiony w trudnej sytuacji dyplomatycznej, której równowaga może zostać zachwiana w każdej chwili". Na dodatek w Iranie coraz liczniejsze są głosy,że nie powinno ufać się Pakistanowi. Tamtejszy ekspert,naukowiec Milad Rezaei zarzucił popełnienie przez Teheran poważnego błędu. Błędem tym okazała się nadmierne zaufanie wobec Pakistanu i wiary w jego dobrą wolę podczas negocjacji
Tymczasem -jego zdaniem - Islamabad finalnie dołączył do antyiranskiej.koalicjipod przywodztwem Iranu. AKAPIT Inny iranski ekspert Ehsan Tarlani uznał wprost ,iż Pakistan wręcz oficjalnie wszcząl.wojnę z Teheranem. AKAPIT Z kolei na "socjalach" toczą się dyskusje odnoście bezradności Islamabadu w zakresie wojskowego wsparcia dla Rijadu. Ma ono być swoistym rewanżem .za wieloletnia pomoc finansowa Saudow dla tego drugiego pod względem liczby ludnosci panstwa muzułmańskiego. Szereg intenautow uważa,że działania Pakistanu są bezpośrednim wyzwaniem rzuconym Pakistanowi . Można też przeczytać na X opinię iranskiego fotografa Zytoona,że "Nawet Stany Zjednoczone Ameryki ze swoją potęga i prestiżem wciąż nie są w stanie nic zrobić - a teraz Pakistan i Arabia Saudyjska chcą podjąć zdecydowane działania przeciwko Iranowi ? ".
Trudno mi się zgodzić z teza,że pakistanska pomoc nie jest znacząca. Przeczą temu liczby: Islamabad wysłał na pomoc Saudom osiem tysięcy żołnierzy,pełną eskadre 16 myśliwcow i wreszcie szczegolnie ważny dla Rijadu w obecnej sytuacji system obrony powietrznej oraz wiele wojskowych dronów bojowych. Pakistan nieoficjalnie zaprzeczał,że jego żołnierze i sprzęt będą walczyć z Iranem to jednak łatwo można sobie wyobrazić bezpośrednie zaangażowanie się Islamabadu w konflikt zbrojnych.
Niektórzy tłumaczą politykę Pakistanu i znalezienie się przez niego jednak w sytuacji bez wyjścia ,uwaga... historią tego kraju. To przecież mistrzowie podwójnej gry i tajnych strategii. Równolegle strategie- wobec Teheranu i Rijadu - stały się swoistym fatum. Pakistan bowiem jednocześnie negocjuje z Iranem i może z nim walczyć w ramach zobowiązań traktatowych. A im.bardziej wojna USA i Izraela.z Iranem będzie się rozszerzać - tym trudniej będzie Pakistanczykom utrzymać "balans" między jednym a drugim kluczowym muzułmańskim państwem. Wspomniana już tu przeze mnie Fatima Sarkosh wieści problemy dla Islamabadu ,jeśli jeśli jego obecność wojskowa w Arabii Saudyjskiej nie pozostanie całkowicie defensywna, ograniczona i przejrzysta : " jeśli tylko obecność ta (Pakistanu -dopisek R.Cz.) zostanie zinterpretowana jako operacja ofensywny,zaufanie Iranu zostanie utracone,a rola.mediacyjna Pakistanu upadnie". Zdaniem komentatorki :"w rzeczywistości nie liczy się motywacja Pakistanu,ale postrzeganie tych działań przez Iran".
Jesli nawet Islamska Republika Iranu (oficjalna nazwa tego państwa) może starać się zrozumieć Islamską Republikę Pakistanu (oficjalna nazwa tegoż państwa), to jednak.jest wielce prawdopodobne.,iż chwiejne zachowanie Islamabadu będzie.przez Teheran odebrane jako...zdrada ! Przecież bowiem dołącza.do "antyiranskiej osi"w kluczowej fazie wojny ! "Czerwoną linią" może być właśnie wyekspediowanie aż ośmiu tysięcy żołnierzy oraz samolotów bojowych. Od współpracy militarnej do jawnej wrogości jest tylko jeden krok. Tymbardziej,że jednak rokowania pokojowe pod pakistanskiej parasolem nie doprowadziły do zawarcia realnego,trwającego dłużej niż godziny porozumienia.
Cóż, "mieć ciastko i zjeść ciastko" - to doprawdy bardzo trudna sprawa...
*Artykuł ukazał się na portalu "DorzeczyHistoria.pl"