Dziś o wyborach w Europie. Ściślej : w krajach członkowskich Unii Europejskiej ,a nie do europarlamentu(te nastąpią dopiero w 2029 roku). Oto
niemal wszyscy koncentrują się na wyborach na Węgrzech 12 kwietnia (mało kto wspomina o wyborach w Bułgarii tydzień później), a tymczasem w dwóch krajach UE również odbyły się w ostatnich dniach wybory do parlamentu. W Danii zdecydowaną porażkę zaliczyła rządząca lewica pani premier Mette Frederiksen. Uzyskała ona najgorszy wynik od ... 125 lat. Zdobyła zaledwie dwie trzecie głosów sprzed czterech lat i zeszła poniżej 20 procent. Rządząca koalicja socjalistów, liberałów i Umiarkowanych nie ma większości, ale nie ma jej również prawicowa opozycja. Znaczący zjazd w dół zaliczyli liberałowie, którymi dowodził urzędujący minister obrony. Relatywny sukces na tle koalicjantów odnieśli Umiarkowani, którymi kieruje obecny szef MSZ. To właśnie on wskazywany jest na następcę dotychczasowej premier ,co byłoby swoistym „powrotem do przeszłości”, ponieważ Lars Lokke Rasmussen był już dwukrotnie szefem gabinetu w Kopenhadze, sprawując ten urząd w sumie przez sześć lat. Wtedy jako szef liberałów- potem przesiadł się na fotel „kierowcy” Umiarkowanych.
Dania ma dziwną ordynację wyborczą, bo próg pozwalający na wejście danej partii do 179 osobowego Folketingetu to zaledwie dwa procent, co jest ewenementem w skali Europy. Ciekawe, że rządzącym socjalistom nie pomogło przepoczwarzenie się w partię forsującą ostry kurs antyimigracyjny. Widocznie wyborcy uznali, ze lewica nie jest w tym wiarygodna. Zjednoczenie opinii publicznej wokół rządu po zakusach USA odebrania Królestwu Dani Grenlandii tez na niewiele się zdało lewicowej „premierce”.
Na Słowenii władze obronił premier- liberał Robert Golob. O ile wybory w Dani były sprawą głownie Duńczyków, o tyle w Lubljanie sytuacja była zgoła inna. Lidera centroprawicowej opozycji ,byłego trzykrotnego premiera Janeza Janse wsparł z jednej strony prezydent Trump, a z drugiej lider Europejskiej Partii Ludowej Niemiec Manfred Weber. W sondażach faworytem była opozycyjna Słoweńska Partia Demokratyczna wspomnianego Jansy ale przegrała nie tyle z rządem i formacją premiera Goloba - Ruchem Wolności, co z aferą, której bohaterem stała się izraelska firma, która śledziła i nagrywała politycznych rywali lidera opozycji.
Największe emocje czekają nas jednak za dwa tygodnie nad Dunajem. Ich znaczenie zdecydowanie wykracza poza państwo Madziarow .
*Artykuł ukazał się na portalu "Warszawa i Okolice WiO"