Bohaterowie Rzeczypospolitej. Płk.Marian Pilarski

23 stycznia 2017 r. na cmentarzu przy ul. Unickiej w Lublinie szczątki płk. Mariana Pilarskiego i kpt. Stanisława Biziora, zamordowanych przez komunistów zostały odnalezione. ,,Jar" i ,,Eam" tylko dzięki bezkompromisowej determinacji syna, Janusza Pilarskiego a po Jego śmierci, wnuka Dariusza zostali odnalezieni i pochowani z należnymi im honorami,  21 kwietnia 2017 podano komunikat o identyfikacji, a 14 października 2017 r. odbył się uroczysty pogrzeb bohaterów w krypcie pod Bazyliką w Radecznicy.

=====================

Zbyt mało jest przedstawiany na portalach społecznościowych i Jego wkład w walkę o wolną Polskę. Marian Pilarski ur. 30 sierpnia 1902 r. w podkrakowskich Pisarzowicach. Był żołnierzem Legionów i wojny polsko-bolszewickiej w 1920 r. Polski działacz podziemia niepodległościowego w czasie II wojny oraz powojennego podziemia antykomunistycznego, komendant Obwodu Zamojskiego Zrzeszenia WIN i Inspektor II Inspektoratu Zamojskiego Armii Krajowej.  

Dla Niego ważniejsze niż życie były wartości: Bóg, Honor, Ojczyzna. Oddał życie za wolną Polskę. Był torturowany ale nie poddał się i nikogo nie zdradził.
.

MARIAN PILARSKI, ps. „Grom”, „Bończa”, „Jar”, „Olgierd”. 

Brał udział w walkach o Lwów w 3 Pułku Piechoty Legionów, a następnie w 1920, w wojnie polsko-bolszewickiej po jej zakończeniu służył w 83 pułku piechoty w Kobryniu, jako dowódca plutonu i kancelista pułkowy oraz adiutant dowódcy baonu kapitana Mariana Ścisłowskiego. ( na jednym ze zdjęć )

Awans na chorążego uzyskał w 1935. Podczas polskiej wojny obronnej września 1939 jako podporucznik brał udział w bitwie pod Kockiem w ramach Grupy Operacyjnej „Polesie”. Tam dostaje się do niewoli niemieckiej, z której udaje się jemu zbiec. Wraca na Zamojszczyznę i działa w strukturach SZP, ZWZ i AK.

Od 1940 pod ps. „Grom” działał w konspiracji na terenie Tyszowiec, od listopada 1943 do czerwca 1944 pełniąc funkcję komendanta placówki AK w Tyszowcach i dowódcy 21 kompanii Tyszowieckiej Insp. Zamojskiego AK. W lipcu 1944 r awansuje do stopnia kapitana.

Po wkroczeniu Armii Czerwonej do Polski, Pilarski zaangażował się w działalność podziemia antykomunistycznego. Był jednym z organizatorów Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość na Zamojszczyźnie. 

Od połowy 1945 działał jako oficer wywiadu Obwodu Zamojskiego WiN pod ps "Jar", zaś od 1946 pełnił funkcję komendanta Obwodu a nst. Inspektora Inspektoratu Zamojskiego WiN. Sztab mieści się w klasztorze w Radecznicy i nosił kryptonim "Zamek".

8 maja 1946 r. pod dowództwem Romana Szczura „Urszuli” z więzienia zamojskiego zostaje uwolnionych 301 osób, wśród których znajduje się wielu żołnierzy AK. Rozkaz kapitana Mariana Pilarskiego „Jar” został wykonany. 

Akcja ta odbiła się szerokim echem w całej Polsce. Ówczesna władza starała się wszystkimi możliwymi sposobami ukrywać ten fakt. Było to dla nich sprawą wstydliwą i kompromitującą.

Jesienią 1946 r awansuje do stopnia majora. Zimą tegoż roku major Hieronim Dekutowski "Zapora" przekazuje mjr Marianowi Pilarskiemu oddział dowodzony przez Tadeusza Skraińskiego "Jadzinek". 

W 1947 r na wyraźny rozkaz swoich przełożonych ujawnia się w Zamościu. Zaraz wraca do klasztoru w Radecznicy celem ukrycia archiwum AK-WiN. Nie zaprzestaje jednak działalności konspiracyjnej. Rozpoczyna tworzyć nowe struktury konspiracyjne.

Na początku 1947 r w tym klasztorze, dochodzi do wspólnej odprawy „Jara” z „Zaporą”. Wspólnie ustalają sposób ujawnienia. Decydują, że ujawnią się tylko te osoby, o których już wie bezpieka oraz że broń zdawana będzie stara, zdezelowana i nienadająca się do użycia. Pozostała zostanie przechowana do lepszych czasów.

W Radecznicy "Jar" gości wielu legendarnych dowódców AK-WiN: Hieronima Dekutowskiego „Zapora”, Władysława Siłę Nowickiego „Stefan”, Tadeusza Kuncewicza „Podkowa”, Zdzisława Brońskiego „Uskok”, Jana Leonowicza „Burta”, Tadeusza Skraińskiego „ Jadzinek”, Stanisława Biziora „Eam”, Andrzeja Stachyrę „Saturnin”, Jana Chadama „Agrest” i wielu innych.

W międzyczasie latem 1947 r jako dowódca banderii konnej wita ks. biskupa Stefana Wyszyńskiego przybyłego do Tyszowiec z wizytą duszpasterską a późniejszego Prymasa Polski. ( na jednym ze zdjęć )

20 MARCA 1950 r to data kiedy zakończyła działalność "Konspiracja w Klasztorze", działalność II Inspektoratu Zamojskiego Armii Krajowej dowodzonego przez majora Mariana Pilarskiego.
.

KLASZTOR W RADECZNICY. TU KONSPIROWALI ,,EAM" i ,,JAR"

Klasztor w Radecznicy był oazą dla II Inspektoratu i stał się˛ punktem kwatermistrzowskim radecznickiej placówki ZWZ-AK, której komendantami byli: ppor. Piotr Bohun ps. Gromski, a po jego śmierci 14 stycznia 1944 r. ppor. Józef Godzisz ps. Kraśnik. W zabudowaniach klasztornych przechowywano nie tylko broń, ale również żywność dla oddziałów leśnych oraz ludzi.

Z gościnności klasztoru korzystał między innymi w latach 1940-1942 i dowódca oddz. partyzanckiego ppor.Hieronim Dekutowski „Zapora”, który w pazdzierniku 1943 r. został przydzielony przez Komendę Główną ZWZ-AK do Kedywu Okręgu AK Lublin i objął dowództwo oddziału partyzanckiego w Inspektoracie „Zamość,

W 1945 r. mimo rozwiązania Armii Krajowej, dotychczasowe struktury podziemnej armii nadal funkcjonowały w konspiracji. Początkowo podporządkowano je Delegaturze Sił Zbrojnych na Kraj, a po jej rozwiązaniu zostały związane z utworzonym na początku września 1945 r. Zrzeszeniem WIN. 

Jakkolwiek WiN nie przewidywała prowadzenia walki zbrojnej˛ systemem komunistycznym to jednak przejęła w spadku po AK zwierzchnictwo nad oddziałami zbrojnymi podziemia niepodległościowego.

 W Zrzeszeniu WiN w Inspektoracie „Lublin” dowódcą dywersji był mjr Hieronim Dekutowski ps. Zapora.

W połowie listopada 1946 r. w klasztorze doszło do przykrego incydentu. Otóż przyjęta przez jednego z ojców, pracownica kuchni, Maria M, okazała się agentką Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego. 

Wobec tego w obecności ojca Hugolina Ryby, ojca Wacława Płonki i Mariana Pilarskiego, została ona zabrana z klasztoru przez oddział „Zapory”, a następnie stracona.

Zimą 46 r major Hieronim Dekutowski „Zapora” przekazuje majorowi Marianowi Pilarskiemu oddział dowodzony przez Tadeusza Skraińskiego „Jadzinek”. 

W 1947 r na wyraźny rozkaz swoich przełożonych ujawnia się w Zamościu. Zaraz wraca do klasztoru w Radecznicy celem ukrycia archiwum AK-WiN. Nie zaprzestaje jednak działalności konspiracyjnej. 

Rozpoczyna tworzyć nowe struktury konspiracyjne. Wiosną 1948 r w klasztorze w Radecznicy odbywa się uroczysta przysięga konspiratorów i tym samym zostaje utworzony II Inspektorat Zamojski Armii Krajowej. Na jego czele staje major Marian Pilarski „Jar”.

Wiosną 1948 r w klasztorze w Radecznicy odbywa się uroczysta przysięga konspiratorów i tym samym zostaje utworzony II Inspektorat Zamojski Armii Krajowej. Na jego czele staje major Marian Pilarski "Jar"

 Przyzwolenie na działalność konspiracyjną na terenie klasztoru w Radecznicy daje Prowincjał na Polskę ks. Bronisław Szepelak. II Inspektorat Zamojski AK miał na celu likwidowanie zdrajców, funkcjonariuszy UB, NKWD i szkodliwych partyjniaków sprawy polskiej.

Sporządzano plany sytuacyjne, rozmieszczenia wojsk polskich, radzieckich oraz ich uzbrojenia. Agitowano przeciwko powstawaniu spółdzielni produkcyjnych na wzór kołchozów.

 Gromadzono broń na wypadek zapowiadanej III wojny światowej między wschodem a zachodem. Inspektorat miał stanowić zbrojne ramię wojsk sojuszniczych i toczyć otwartą walkę z sowietami
.

ARESZTOWANIA. Aresztowanie zakonników z 20 czerwca 1950 r. 

12 kwietnia 1950 r Szpicel "Iskra" donosi na Mariana Pilarskiego "Jar". WUBP w Lublinie Go aresztuje oraz członków II Zamojskiego Inspektoratu AK w Zamościu.

 Po aresztowaniu rozpoczęły się wielokrotne, trwające po kilka godzin dziennie przesłuchania, w czasie których próbowano uzyskać jak najwięcej informacji na temat organizacji z siedzibą w klasztorze w Radecznicy. 

Po przesłuchaniach w lubelskim areszcie 14 lipca 1950 r. Pilarski trafił do więzienia mieszczącego się na Lubelskim Zamku.

Przebywał tam do procesu, który trwał w dniach 9-12 oraz 15-16 października 1951 r., a następnie do wykonania wyroku. W okresie tym również przechodził ciężkie, wielogodzinne przesłuchania oraz konfrontacje ze swoimi podwładnymi.

 Ponadto do celi podstawiano mu donosicieli, którzy składali relacje UB z zachowania i tego co mówi Pilarski. Wśród donosicieli byli m.in ; ,,Iskra", ,,Mucha", ,,Wiktor", ,,Granat", ,,X", ,,Kanarek", ,,Lis", ,,Czysty" oraz ,,27".
.

PROCES INSPERKTORATU ZAMOJSKIEGO

Dnia 9 do 13 października 1951 r rozpoczyna się rozprawa pokazowa kierownictwa Inspektoratu Zamojskiego AK przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Lublinie.
.

NA ŁAWIE OSKARŻONYCH ZASIEDLI.

**. Szepelak Bronisław O. Prowincjał Zakonu Bernardynów na Polskę

** Pilarski Marian „Jar” Inspektor II Inspektoratu Zamojskiego AK

** Skowera Władysław „Orkan” Z-ca Pilarskiego, Komendant Obw. Zamość

** Kaleta Kazimierz „Zakręt”

** Thor Alfred „Zych” Komendant Obw. Tomaszów Lubelski

** Woźniacki Marian Z-ca Komendanta Obw. Tomaszów Lubelski

** Włoszczuk Józef „Pistolet” Komendant Rejonu II w Obw. Zamość

** Płonka Józef „Czarny”, kapelan AK-WiN klasztor Radecznica

** Ryba Jan Hugolin „Robak”, kapelan II Inspektoratu Zamojskiego AK klasztor Radecznica

** Bizior Stanisław „Eam” Komendant Lotnej Żandarmerii II Inspektoratu AK

** Golba Piotr, Bernardyn, archiwista II Inspektoratu Zamojskiego AK klasztor Radecznica

Wyrokiem komunistycznego Wojskowego Sądu w Lublinie plk Pilarski zostaje skazany na 4-krotną karę śmierci. Ostatnie słowa pułkownika Mariana Pilarskiego do komunistycznych zbrodniarzy po ogłoszeniu wyroku "POLAK O ŁASKĘ NIE PROSI" 
.

ZAMORDOWANY ZA TO ŻE NIE WYPARŁ SIĘ POLSKI. 

4 marca 1952 zostaje zamordowany parokrotnym strzałem w tył głowy. Czerwoni kaci wykonali wyrok na pułkowniku, w podziemiach Zamku Lubelskiego a zwłoki pogrzebano anonimowo.

Przez wiele lat nieznane było miejsce pochówku płk Mariana Pilarskiego. Jego gronu poszukiwał syn Janusz Pilarski, a po jego śmieci sprawy poszukiwawcze przejął wnuk Dariusz Pilarski.

Po wielu latach poszukiwań bezimiennego grobu, 23 stycznia 2017 r., lubelski oddział IPN przy współpracy z prof. Krzysztofem Szwagrzykiem przeprowadził próbę odnalezienia miejsca spoczynku Pilarskiego i Biziora na cmentarzu przy ulicy Unickiej w Lublinie. 

Szczątki obu żołnierzy AK-WiN i II Zamojskiego Inspektoratu AK zostały odnalezione pod nagrobkiem z lat 70 Informację o identyfikacji szczątków podano do informacji w marcu 2017.
.

UROCZYSTY POGRZEB I UPAMIĘTNIENIE.

W dniu 14.10.2017 odbył się uroczysty pogrzeb. w bazylice św. Antoniego w Klasztorze w Radecznicy. „Miejsce pochówku będzie przy wejściu głównym, w bezpośrednim otoczeniu bazyliki. Jest to miejsce symboliczne, bo tutaj wielu żołnierzy niezłomnych znalazło schronienie w tych okrutnych czasach” powiedział wojewoda lubelski Przemysław Czarnek.

Szczątki Mariana Pilarskiego i Stanisława Biziora spoczęły w Krypcie pod Bazyliką Świętego Antoniego w Radecznicy.

Również w Namysłowie Marian Pilarski jest uhonorowany. 29 października 2018 r w asyście honorowej wojska, na cmentarzu w symbolicznym grobie złożono urnę z ziemią z lubelskiej mogiły. ( na jednym ze zdjęć)

Miałam zaszczyt uczestniczyć w pogrzebie jako delegacja St. Kryptonim T-IV. Miejsce upamiętnienia znajduje się obok grobu księdza Zygmunta - kapelana Armii Krajowej, a prywatnie brata płk. Pilarskiego.

W Namysłowie, do którego po wojnie przyjechała rodzina Pilarskich, do dzisiaj mieszkają jego krewni i właśnie wnuk Darek, dzięki któremu poznałam Potomków żołnierzy z II Inspektoratu Zamojskiego AK i Ojców Bernardynów z Radecznicy.

Wnuk naszego bohatera ,,Jara" Dariusz Pilarski podkreśla, ,,Miejsce upamiętnienia jest dla nas symbolicznym połączeniem rodziny. Na tym cmentarzu spoczywa brat dziadka, ksiądz Tadeusz. Tutaj spoczywa również jego syn, a mój ojciec Janusz Pilarski. Nie mogliśmy sprowadzić tu szczątków dziadka, bo działał i zmarł na Zamojszczyźnie, jednak poprzez miejsce pamięci jego cząstka jest ze swoimi bliskimi" - powiedział Dariusz Pilarski.
.

ORDERY I ODZNACZENIA

* Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

* Krzyż Walecznych

* Krzyż Zasługi

* Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921

* Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

* Odznaka za Rany i Kontuzje

W 2007 r Prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył pośmiertnie Mariana Pilarskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.
https://m.facebook.com/story.p...