"Po kampanii LGBT Trybunał Konstytucyjny Chorwacji orzekł, że pary jednopłciowe mogą być rodzicami zastępczymi (...) Krytycy podkreślają, że decyzja Trybunału doprowadzi do chaosu. Sąd twierdzi, że prawo nie jest niezgodne z Konstytucją, ale jednocześnie nakazuje instytucjom, aby nie postępowały w sposób „dyskryminujący”, a więc przerzuca odpowiedzialność na te instytucje. Oznacza to, że dojdzie do różnych interpretacji tej decyzji Trybunału Konstytucyjnego, czy dzieci powinny znaleźć się pod opieką par jednopłciowych czy nie [1]".
Chorwacja nie jest pierwszym krajem z taką możliwością. Ku mojemu przerażeniu adopcja dzieci jest możliwa w takich krajach jak (w nawiasie data umożliwiająca adopcję dzieci przez pary LGBTQ) [2]:
Holandia (2001), Południowa Afryka (2002), Szwecja (2003), Hiszpania (2000 – pierwszy region, od 2005 w całym kraju), Belgia (2006), Islandia (2006), Izrael (2008), Norwegia (2009), Urugwaj, (2009), Brazylia (2010), Dania (2010) (terytoria zależne: Grenlandia (2016) i Wyspy Owcze (2017), Argentyna (2010), Kanada (1996 – pierwsza prowincja, od 2011 w całym kraju), Francja (2013)
Nowa Zelandia (2013); Wielka Brytania (Anglia i Walia (2005), Szkocja (2009) i Irlandia Północna (2013), terytoria zależne: Wyspa Man (2011), Jersey (2012), Gibraltar (2014), Bermudy (2015), Pitcairn (2015), Wyspa Wniebowstąpienia (2017), Falklandy (2017), Guernsey (2017), Tristan da Cunha (2017), Wyspa Świętej Heleny (2017) i Alderney (2018), Malta (2014), Andora (2014); Luksemburg (2015); Irlandia (2015); Kolumbia (2015), Austria (2016), Portugalia (2016)
Stany Zjednoczone (1997 – pierwszy stan, od 2016 w całym kraju); Finlandia (2017); Niemcy (2017); Australia (Australia Zachodnia (2002), Australijskie Terytorium Stołeczne (2004), Nowa Południowa Walia (2010), Tasmania (2013), Wiktoria (2016), Queensland (2016), Australia Południowa (2017) i Terytorium Północne (2018).
Adopcja przez związki homoseksualne jest też legalna w niektórych regionach Meksyku (miasto Meksyk (2010), Veracruz (2011), Coahuila (2014), Chihuahua (2015), Nayarit (2016), Colima (2016), Michoacán (2016), Morelos (2016), Campeche (2016), Chiapas (2017), Puebla (2017), Kalifornia Dolna (2017), Aguascalientes (2019), San Luis Potosí (2019) i Hidalgo (2019))[24][252].
W Słowenii (2011), Chorwacji (2014), Estonii (2016), Włoszech (2016), Szwajcarii (2018), San Marino (2018) i Tajwanie (2019) adopcja przez pary jednopłciowe nie jest dopuszczona przez prawo, ale legalna jest adopcja przez osoby w związkach jednopłciowych dzieci swoich partnerów.
Warto zauważyć, że w poszczególnych krajach ustawowo zezwolono parom LGBT+ na adopcję dzieci w ostatnich dwudziestu latach a już szczególnie w ostatnim dziesięcioleciu. Z reguły zaś umożliwienie takie było poprzedzone tzw. ustawami o związkach partnerskich i gorącą dyskusją przeciwników i zwolenników adopcji dzieci przez takie pary. Jednak w konsekwencji niemal zawsze takie dyskusje kończyły się przyznaniem takowych praw LGBTQ+ tymże parom.
Strategią par LGBTQ+ jest strategia "gotowanej żaby", którą i w Polsce próbuje się realizować a co nieopatrznie potwierdził zdeklarowany gej P. Rabiej: "Najpierw przyzwyczajmy ludzi, że związki partnerskie to nie jest samo zło. Potem łatwiej będzie o kolejne kroki, o równość małżeńską z adopcją [3]" .
Żeby być dobrze zrozumiany. Nic nie mam do par LGBTQ+ pod warunkiem, że dotyczy to tylko ich alkowy a nie staje się swoistą publiczną ideologią z czym mamy dziś do czynienia prawie na całym świecie. Jest to ideologia antyrodzinna, anaturalna i szkodliwa dla ogółu społeczeństwa a już - w przypadku adopcji dzieci - jest szkodliwa najbardziej właśnie dla tych bezbronnych dzieci narażonych na rozchwianie emocjonalne i brak tożsamości seksualnej.
Nie możemy dopuścić, aby Polska dołączyła do niechlubnego grona państw, gdzie dopuszcza się adopcję dzieci przez pary LGBTQ+, nie możemy dopuścić do seksualizcji dzieci w przedszkolach i szkołach, nie możemy dopuścić, aby ta ideologia zdominowała nasze prawo i ustawodawstwo.
[1] wpolityce.pl
[2] pl.wikipedia.org
[3] wprost.pl
Zostaw za sobą dobra, miłości i mądrości ślad... © Krzysztof Jaworucki (krzysztofjaw) http://krzysztofjaw.blog… [email protected]
- Zaloguj lub zarejestruj się aby dodawać komentarze
- Odsłony: 1089