I którego nienawidzi każdy bezideowy zaprzaniec...
Czwartek, 19 września – Festiwal Filmów Fabularnych w Gdyni. Wydrukowane ulotki z harmonogramem prezentowanych filmów nie pokrywają się ze stanem faktycznym. Być może wycofanie z konkursu „Solid Gold” Jacka Bromskiego spowodowało ten bałagan…
Sprawdzam w internecie godzinę emisji „Legionów”. Jest! Mając wykupiony karnet loguję się na festiwalowej stronie i próbuję zarezerwować sobie miejscówkę. Komputer informuje mnie, że miejsc brak! Trudno – myślę sobie – tak długo wyczekiwana premiera musi mieć pełne obłożenie… Przypadkiem dowiaduję się, że jest pewna pula dostępnych miejsc odpłatnych. W ostatniej chwili wykupuję bilet i rzutem na taśmę zasiadam w kinowym fotelu… I tu szok – sala jest zapełniona w 25 procentach! Trudno nie oprzeć się wrażeniu, że nie jest to przypadek, lecz świadome wkładanie kija w szprychy… Zwłaszcza, że kolejne sense (rewelacyjne „Boże Ciało” Komasy i niezły – choć nie do końca oddający grozę wielkiego głodu na Ukrainie film Agnieszki Holland „Obywatel Jones”) – takich problemów z dostępnością już nie stwarzały…
Przechodząc do filmu „Legiony” - to mogę go polecić z czystym sumieniem jako pierwszą tego typu produkcję pokazującą heroiczne czasy odzyskiwania przez Polskę niepodległości przez ludzi czystych i prawych, pełnych wiary, nadziei i tego wykpiwanego przez dzisiejszy mainstream, „niemodnego” i „infantylnego” romantyzmu, jaki kierował wyborami naszych przodków…
Świat filmu broni się przed ideałem, unika pokazywaniem ludzi od samego początku pozytywnych. Bo co? Bo to nuda? W świecie „profesjonalnych”, hollywoodzkich scenariuszy wskazane jest ukazywanie duchowej przemiany głównego bohatera: od bandyty, utracjusza, koniunkturalisty – do nawróconego na drogę cnoty i dokonującego nadludzkich czynów herosa. Tymczasem żołnierze z „Legionów” są w swej głównej masie od samego początku skłonni do idealistycznych poświęceń – z utratą życia włącznie... I ta ich prostota i szczerość uczuć urzeka widza już od pierwszego kadru…
Zapewne recenzenci będą prześcigać się w szukaniu dziury w całym, wybrzydzaniu na wyeksponowanie jednych, a pomijanie innych wątków historycznych… To wszystko nieważne! Kilka razy poczułem ucisk w sercu, kilka razy zakręciła mi się łezka w oku, parę razy zaskoczył mnie nagły zwrot akcji…
Wyszedłem z kina z przeświadczeniem, że to jest dopiero początek całej serii filmów o ludziach nadzwyczajnie niedzisiejszych – czyli po prostu uczciwych, dobrych, honorowych i dzielnych; o prawdziwych herosach bez skazy! I jestem pewien, że w naszym spodlonym i zdemoralizowanym świecie dzięki takim właśnie filmom znakomita większość młodych Polaków zatęskni za tamtymi kryształowo czystymi wzorcami postępowania…
PS Kolejnym wciąż niewykorzystanym filmowym tematem bohatera bez wad jest rtm. Witold Pilecki. I Zofia Kossak-Szczucka. I rodzina Ulmów. I Krzysztof Kamil Baczyński. I setki, tysiące księży mordowanych za krzewienie polskości i wiary… I cały korowód wojów, rycerzy, żołnierzy broniących naszej wolności i świata wartości…
Ludzi świętych żyło wśród nas znacznie więcej, niż tych wyniesionych na ołtarze... W świecie powszechnej hucpy, celebry i zepsucia ukazywanie takich postaw i zachowań może mieć wpływ zbawienny na wychowanie przyszłych pokoleń…
A z cyklu znalezione w sieci przypominam balladę „HONOR I GNIEW”:
youtube.com
- Zaloguj lub zarejestruj się aby dodawać komentarze
- Odsłony: 3861
Pana Piosenkarza urzeka oddawanie życia w szarży zakończonej kompletną bezsensowną klęską w dodatku na rzecz obcego mocarstwa..
wynika to z braku wiedzy i długotrwałego pozostawanie pod wplywem sowieckiej manipulacji.
Otóż Panie Piosenkarzu, tradycja szaleńczych romantycznych przy okazji straceńczych szarż jak pokazana na filmie - pod Rokitną - nie jest tradycją polską. Jest typową strategią walki narodów żyjących w niewoli cesarzy i carów, mających za nic życie swych poddanych wysyłających ich na źle zaplanowane potyczki.
Wojska polskie praktycznie już od czasów Łokietka składały się w głównie z wolnej szlachty, która gdy była źle dowodzona i wyżynana, w źle zaplanowanym ataku, gotowa była obrócić swe oręże przeciw hetmanom.
Stąd się wziął szacunek do życia i wysiłku żołnierza polskiego, ten szacunek w okresie zaborów został całkowicie zniekształcony i pokutuje nadal, co widać po tekstach takich ignorantów jak Ty Panie Piosenkarzu.
Trzymać trzeba jak najdalej od polskiej młodzieży, ludzi widzących w niej mięso armatnie zamieniane w kiełbasy przy dźwięku rzewnych piosnek.
Nie uczestniczę w tych gdyńskich imprezach, bo uważam je za żenujące, prowincjonalne vanity fair.
I brak wspomnianej produkcji - trillera o Amber Gold, jak najbardziej wpisuje się w gdyńską atmosferę idiotów - celebrytów (co sami pokazali w internecie), tchórzy i karierowiczów.
Państwo polskie, czyli ty i ja, poprzez TVP dało pieniądze i zostało prawnym producentem filmu o Amber Gold. A tu nagle, tuż przed premierą, wielki pan artysta, reżyser Bromski wycina słynną i symboliczną scenę ciągnięcia samolotu złodziei przez sławnych notabli. To jest dopiero chamstwo i tandeta. W Ameryce pan Bromski by o czymś takim nawet przez milisekundę nie pomyślał, bo milionowe kary zrobiłyby z niego dziada i żula do końca życia.
Większość tych naszych idiotów to repliki posła Mieszkowskiego. Zgroza i przerażenie. A żeby było ciekawiej, wielu z nich to dobrzy aktorzy i ludzie filmu.
Serdeczności
Ps. Nie traktuj poważnie co powyżej kolega się wymądrza, bo wielokrotnie udowodnił, że sztuki kompletnie nie pojmuje.