Trzymam kciuki za inicjatywę Jana Pietrzaka – wybudowania w stolicy Łuku Triumfalnego, upamiętniającego setną rocznicę Bitwy Warszawskiej.
Podpisałem się pod apelem Janka z kilku powodów:
Po pierwsze – bo to wstyd, żeby w wolnej Polsce nie było monumentu ku pamięci najważniejszej wygranej przez Polaków bitwy.
Po drugie – bo to wstyd i hańba, że wydaje się miliony złotych na konserwację pomników okupantów (vide – pomnik czterech śpiących), a żałuje grosza na uhonorowanie naszych bohaterów.
Po trzecie – bo jest to test na stopień zeszmacenia się tzw. elit, które będą ten projekt torpedować – jako polityczny, pisowski, zbyt kosztowny, staroświecki ... itp. (niepotrzebne skreślić).
Po czwarte – żarty się kończą (Ukraina itp.); może już pora zacząć jednoczyć społeczeństwo wokół idei obrony Rzeczypospolitej. Za wielobarwną tęczę nikt nie przeleje nawet kropli krwi...
Żeby wytrącić ludziom „patriotycznym inaczej” broń z ręki Jan Pietrzak ogłosił, że od aktualnej władzy potrzebuje tylko określenia lokalizacji Łuku Triumfalnego i formalnej zgody na jego budowę. Jeśli obecni decydenci pożałują kasy na ten cel (bo np. wydali wszystkie oszczędności na renowacje proradzieckich pomników lub cykliczną, syzyfową odbudowę tęczy) – to pies ich drapał! Pieniądze uzbieramy sobie sami – zbiórką, koncertami, sprzedażą cegiełek w internecie itd. Liczę jednak na to, że platformersi i lewica skalkulują związane z tym straty wizerunkowe i z „bulem”, ale jednak włączą się do tego narodowego przedsięwzięcia... Lub przynajmniej nie będą wkładać kija w szprychy...
P.S. Nie sądziłem, że coś mnie łączy z HGW; mój dziadek, Teofil Makowiecki też walczył z bolszewikami w 1920r. Nie chciałbym, żeby tamci żołnierze przewracali się dziś w grobach, patrząc na to, co wyrabiają ich wnuczki/wnuki w wolnej ponoć Polsce. Pani Hanno (zwracam się do pani Prezydent m. Warszawy) – czy jest pani dumna ze swego dziadka? Czy może to pani poprzeć czynem, a nie tylko słowami? Czy też uznać należy, że pani przodek – walcząc o Polskę – niepotrzebnie przelewał wtedy krew...
P.S. Za „Naszym Dziennikiem” – wierszyk z cyklu „Pro Publico Bono”; jaka władza – taki Łuk Triumfalny...
TĘCZA
Jest taka jedna TĘCZA – z placu Zbawiciela,
Która władzę i naród skutecznie rozdziela.
Kiedy lud ją podpala – rządzący ratują
I – na złość społeczeństwu – wciąż odbudowują...
(Stołeczny konserwator zabytków uradził:
Krzyż smoleński przeszkadza... Tęcza mu nie wadzi...)
Bukmacherzy zakłady przyjmują od rana:
Kiedy znowu zapłonie? I czy zgaśnie sama?
Dziesiątki fotografów marzy tylko o tym,
Żeby płonącą tęczą wygrać World Press Photo!
Ileż gwiazd, celebrytów, polityków znanych –
Lansuje się przy tęczy – jak stado pawianów...
Ile pomysłowości w systemie zraszania...
Ile kamer... Patroli... Monitorowania...
A ileż to zabiegów i kreatywności
Musi z siebie wykrzesać co rusz paru gości,
Żeby sprostać wyzwaniu... Przechytrzyć tę armię,
By płonęło od nowa to, co jest niepalne...
(Wielu miejskich strażników straciło tu pracę,
Bo nie upilnowali niecnych podpalaczy)...
Ogrom spazmów, ekstazy dziwadło to wzbudza;
Dzięki tęczy „dżendery” nigdy się nie nudzą!
Robią z kiczu zjawisko – niczym Łuk Triumfalny –
Trochę tylko felerny... Bo wciąż ... łatwopalny...
Padła już propozycja, żeby co godzinę
Na placu Zbawiciela wszelki ruch zatrzymać
I – w ramach show – podpalać i gasić tę zmorę,
Jak wawelskiego smoka... Alibo Hasiora...
Ja wiem swoje – z postępem idźcie, drogie dzieci;
Jestem za ekologią. Segregacją śmieci.
Jeśli utylizacja tęczy się nie przyda,
Trzeba czekać, aż sama spali się... Ze wstydu...
P.S. I z cyklu – znalezione w sieci – utwór tytułowy z płyty „Patriotyzm”:
https://www.youtube.com/…
I „Quo vadis, Polonia?” – z płyty „Katyń 1940”
https://www.youtube.com/…
