Siedem dni przed tym,jak Teheran stanął w ogniu napisałem tekst , w którym uznałem za pewnik ,że Iran zostanie zaatakowany w ciągu "najbliższych godzin lub dni". Wyszło na moje. Jednak nie trzeba zwracać się do mnie per "Proroku Ryszardzie " : naprawdę poskładanie tego ,co się działo w wojenną całość nie wymagało szklanej, magicznej kuli.
Czytam komentarze w mediach lewicowo-liberalnych nad Wisłą,Odrą,Wartą, Bugiem i Sanem i uśmiecham się. Nie tylko dlatego,że "śmiech to zdrowie" . Jeszcze bardziej pasuje tu inne polskie powiedzenie "nie pamięta wół ,że cielęciem był". Te same media, ktore osiem miesięcy temu ,podczas operacji "Midnight Hammer" czyli amerykańskiego pierwszego ataku na Islamską Republikę Iranu obwieszczaly światu,ale zwłaszcza Polakom.,że oto właśnie został zniszczony program nuklearny Teheranu ,teraz...z kamienną twarzą( i miedzianym czołem,a jakże !) mówią,jak gdyby nigdy nic,że celem ataku nr 2 było zniszczenie tego,co było już zniszczone! Doprawdy to logika sowieckiej agencji prasowej TASS,jako żywo.
Skądinąd -jeśli wierzyć tej teorii ,że o broń nuklearna tu chodzi - to Iran byłby unikatowym przypadkiem w skali globu umieszczania owego rozstrzygajacego instrumentu militarnego nie w podziemmnych schronach na pustyni czy innych betonowych , wielopietrowych bunkrach ,ale w.... siedzibie głównego przywódcy religijnego ! Bo przecież ona została zbombardowana ... Podobnie zresztą ,jak kwatera główna dowódcy Strażników Rewolucji.
OK, pozartowalismy ,a teraz na poważnie : nie chodzi tu o gonienie nuklearnego króliczka ,tylko -mówiąc otwartym tekstem - o wymuszenie zmiany władzy w Teheranie. Ani mniej ,ani więcej. Po prostu. Ten antyamerykanski reżim (bo to niewątpliwy reżim)ma być zastąpiony innym. Nie wiem czy mniej krwawym,czy mniej teokratycznym,ale na pewno proamerykańskim. Bo kto bogatemu zabroni ? Przecież parę miesięcy temu taką właśnie operację skutecznie przeprowadzono w Caracas . Wenezuelski scenariusz był jasny i został zrealizowany : brzydki antyamerykanski prezydent został zastąpiony przez swoją wiceprezydent ,która do Amerykanów nic nie ma - z olbrzymią,jak widać,wzajemnością : oni też do niej nic mają. Ba, nawet wolą ją niż jej demokratyczna koleżankę -lidera opozycji, o której prezydent Trump publicznie wypowiadał się z lekceważąca ironią.
Zatem na Bliskim Wschodzie może być tak,jak w Ameryce Łacińskiej ,gdzie od wielu dekad ,bo od jeszcze końca pierwszej połowy XX wieku obowiązywała zasada sformułowana przez jednego z lokatorow Białego Domu o prezydencie jednego z krajów tego regionu :" to skurwysyn,ale to nasz skurwysyn". Później te maksymę prezydenta Jankesow powtórzył jeden z prezydentów Sarmatow o jednym z polityków Prawa i Sprawiedliwosci, a tenże skądinąd w międzyczasie skurczył się najwyraźniej do roli skurwysynka : tempie fugit,czas nie tylko ucieka,ale też robi swoje.
Jednak w Iranie odbywa się zapewne nie tylko powtórka z Ameryki Południowej ,ale też "kopiuj-wklej " z tejże Persji z 1953 roku,gdy właśnie Amerykanie w ramach operacji CIA o kryptonimie "Ajax" wraz z Brytyjczykami -a ci w ramach operacji MI 5 o nazwie "Boot" -obalili premiera Mohammada Mosaddegha. Teraz można mieć, oczywiscie uwzględniając wszelkie różnice , poczucie "deja vu". Tyle że, rzecz jasna, skala jest inna ,bo wtedy wystarczyły rozruchy i prowokacje wewnętrzne ,a teraz jest interwencja zewnętrzna i uderzenie obezwladniajace struktury militarne i polityczne Iranu.
Wcześniej dostrzegłem podobieństwo między atakiem USA na Wenezuele i Iran. Jest jeszcze jedno: zapach ropy unosi nad jedną i drugą operacją. Są też różnice. Prędzej nad Zatoka Perska niż w ojczyznie panów Chaveza i Maduro Biały Dom może pójść po bandzie i osadzić u władzy kogoś nie ze środka,tylko z emigracji . Choćby syna szacha Rezy Pahlawiego,który wydaje się bardziej chodzić na amerykańskim pasku niż przewodnicząca organizacji iranskich "ludowych muhadżedinow " Maryam Rajavi. Ona mieszka na obrzeżach Paryża ,on - Pahlavi junior w Ameryce, więc urobić go Jankesom łatwiej.
Jednak może będzie też tak ,że Waszyngton będzie chciał dogadać z establiszmentem w Teheranie,a raczej z tą jego częścią,która pozostała czy pozostanie przy życiu,bo przecież nie tylko Główny Przywódca Religijny stracił życie, ale też minister obrony czy szef sztabu. Jeśli Trump będzie chciał "dealu"z tymi,którzy w Islamskiej Republi e Iranu przeżyją to z kim? Nad ropą czuwają Strażnicy Rewolucji, nad morale narodu perskiego 88 mułłow ze Zgromadzenia Ekspertów, nad sfera polityki sekretarz Rady Bezpieczeństwa Narodowego Ali Laridżani. Choć oczywiście łatwiej zrzucić bomby niż negocjować...
Persja jest już siódmym krajem zaatakowanym przez USA Donalda Trumpa. Ale jej przywódca pierwszym zabitym przez Amerykanow. Zatem jest to z jednej strony już norma,a z drugiej strony pewna nowość...
*Artykuł ukazał się w dwutygodniku "Najwyższy Czas"
