W czwartą rocznicę

Minęła nam wczoraj 4 rocznica Smoleńska. Ponad 1460 dni (tyle cm ile dni zwłoki będzie mierzył pomnik ofiar, gdy już powstanie). Prasa niezależna pisze już niemal wyłącznie o wybuchu, jeżeli nawet nie o zamachu, co też częste. Ale oczywiście gorliwi zawracacze kijem Wisły pracują.
Byłam na manifestacjach po południu i wieczorem. Wysłuchałam obu przemówień. Wg moich obliczeń przyszło co najmniej 70 tys. uczestników. W ciągu dnia było ich w sumie więcej. Przypominam, że w czasie wizyty Papieża podawano, że na odcinku Pl. Zamkowy-Krakowskie-Pałac Staszica przy dużym ścisku, mieściło się ok. 1 mln osób. Teraz pochód kończył się za Bristolem i było niezbyt gęsto, dopiero gdy Marsz doszedł do Pałacu, zagęściło się mocno; pięknie od flag. Dość słabe były okrzyki, może to że czwartek, ludzie po pracy, zmęczeni. Widziałam znajomych, którzy właściwie prawie nigdzie już nie chodzą. A tu przyszli.
No, zobaczymy, jak się to dalej potoczy. Wersja oficjalna jest coraz bardziej odległa od rzeczywistości, a miny prokuratorów coraz bardziej profesjonalnie obojętne.
Polecam moje krótkie refleksje na te i różne inne tematy na Twitterze.
Wyszła już sensacyjna książka Marcina Wolskiego na temat katastrofy. „7.27 do Smoleńska”. Fikcja literacka, ale jakże wiele okoliczności jest prawdopodobnych.