temat dla Seawolfa...

Idąc za myslami ś.p Seawolfa wydaje mi się, że patrząc na różowy kolor bezmyslnej tłuszczy użyłby dla określenia zjawiska delikatnego słowa - lupanar

SEAWOLF. Tak odchodzą najznamienitsi.Nie mówią o swojej chorobie,nie krzyczą o swym cierpieniu,nie domagają się wsparcia, nie żądają pomocy... Nikt z nas nie wiedział,że SIŁÓLF był chory... Nagle-jak grom - naprawdę to grom z jasnego nieba!ON już jest tam- po tamtej stronie!To nie jest smutne,że On jest po tamtej stronie.Smutne jest,że nie ma Go wśród nas,że nie napisze nam nowych ,wspaniałych ,mądrych strof o tym,co najważniejsze dla nas być powinno i co jest. On odszedł z naszej rzeczywistości cichutko,nikomu nie zaprzątając umysłu.Odszedł - jak tylko wielcy odchodzą. Tak samo odszedł Czesław Niemen. Wielkością sobie podobni. Spoczywajcie w pokoju - moi Przyjaciele...i nie zapomnijcie o mnie...