W ciągu ostatniego półtora roku służbowo byłem w szeregu krajach Afryki (Kenia, Senegal, Demokratyczna Republika Kongo, Zimbabwe, Mozambik, Madagaskar, Lesotho, RPA, Liberia, Sierra Leone, Etiopia ), a na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat w sumie w 25 krajach „Czarnego Lądu”, jak to mówiono w czasach przed „polityczną poprawnością” - to mogę pokusić się o pewne uogólnienia. W moich oczach upadły dwa szeroko rozpowszechnione mity. Jeden z nich to mit afrykański, a drugi - europejski. Pierwszy mówi, że gdyby nie kolonializm to Afryka byłaby niczym Szwajcaria: bogata i budząca zazdrość w świecie. Piszę te słowa w kraju, który choć leży w sercu Afryki nigdy nie był zachodnia kolonią! Chodzi o Liberię. Założyli ją przywiezieni tu przez Amerykanów wyzwoleni niewolnicy, którzy wspólnie z tubylcami zaczęli rządzić się sami i od końca pierwszej połowy XIX wieku byli „na swoim”. Tymczasem, wbrew mitowi „jak byłoby świetnie, gdyby nie ten okropny kolonialny Zachód” Liberia jest dzisiaj jednym z najbiedniejszych państw Afryki!
Drugi mit to ten nasz europejski. Liberalno-lewicowe elity Starego Kontynentu, ale przecież także te za „Wielką Wodą” powtarzają, jak mantrę „democracy brings prosperity”. Oznacza to, że sam fakt istnienia demokracji z definicji prowadzi do dobrobytu społeczeństwa i zamożności obywateli. Ot, po prostu automat. Przykład państwa, w którym jestem czyli Liberii pokazuje, że to kompletna bzdura. Kraj jest rzeczywiście demokratyczny inaczej niż nie tak odległe Sierra Leone czy Zimbabwe, nie fałszuje się wyników wyborów i urzędującego prezydenta zmusza się do udziału w drugiej turze, którą nomen-omen może przegrać. Jest więc demokracja pełna gębą, a jednocześnie bieda aż piszczy. I tak na moich oczach runęły dwa mity.
Dobrze, bo real jest zawsze lepszy od wirtualu.
*tekst ukazał się w „Gazecie Polskiej” (22.11.2023)
- Zaloguj lub zarejestruj się aby dodawać komentarze
- Odsłony: 350
Poza tym powiedzmy sobie szczerze - czy ktoś może efektywnie pracować przy temperaturach przekraczających w cieniu 35 st.C? No tylko w nocy można, co mógł zaobserwować każdy, kto był np. w Tunezji. Tam budują w lecie tylko w nocy. W dzień musza spać, bo nie da się niczego robić.
W dodatku w Europie chodzimy do szkoły od setek lat, a obowiązkowo my w Polsce od 1918 roku do szkoły podstawowej. W wielu krajach Afryki dzieci nie chodzą do szkoły. Po prostu analfabeci. Dlatego mają tam co robić misjonarze, szczególnie na prowincji. Potem ci analfabeci, którzy nigdy nie widzieli wc przyjeżdżają na Lampedusę .... To nie może się dobrze skończyć.
Nie wiem, czy demokracja w naszym wydaniu ma tu coś do rzeczy. Najważniejsi są mądrzy ludzie, którzy potrafią pokierować rozwojem państwa, z uwzględnieniem specyfiki jaką mają państwa afrykańskie.
Polska dzięki takim ludziom mogła się odrodzić w 1918 roku. I pewnie dlatego w czasie II wojny światowej ci najmądrzejsi Polacy zostali z premedytacją wymordowani przez sojusz niemiecko-rosyjski, którego założenia są realizowane do dziś.