Rostowski 2008 i Rostowski 2011

Czytanie Rostowskiego 2008 (a więc tego, co opublikował minister finansów w rządzie Tuska przed 3 laty) i przypominanie tego Rostowskiemu 2011 jest dużą uciechą. Pan minister nie zna chyba powiedzonka: „zapomniał wół, że cielęciem był”. Z doradcy prezesa NBP Leszka Balcerowicza i członka Rady Balcerowiczowskiej fundacji CASE szybko przeistoczył się we wroga Balcerowicza i jego, którego skądinąd starał się za wszelką cenę ośmieszyć i upokrzyć w telewizyjnej debacie. Tak samo Rostowski 2011 nie pamięta (nie chce pamiętać) tego, co głosił Rostowski 2008. Tytułem przykładu: „wysoki klin podatkowy w całym kraju powoduje bezrobocie, szczególnie wśród młodych (...) przesadna opiekuńczość państwa wobec przyszłych (choć nieobecnych) emerytów może także leżeć u źródeł kryzysu demograficznego, (...). Naturalne zabezpieczenie ludzi na starość to ani państwowy system emerytalny, ani prywatne fundusze, lecz dzieci” („Nowa Europa” 1/6/2008, str. 342, 343).
Pisał to ten sam Rostowski, który teraz: 1. Podwyższył podatki, 2. Uderzył w OFE pod pretekstem obrony emerytów, 3. Mocno ograniczył finansowanie polityki prorodzinnej.
Czyżby mister Jeckyll i mister Hyde?