Adam Doboszyński o Konstytucji 3 Maja (Prosto z Mostu 1939r)

Cześć jego pamięci. Przeczytałem ten tekst i w jego trakcie skonstatowałem że jest on bardzo aktualny. Wręcz jaskrawo aktualny w tych dniach. Może tylko taka jest różnica że nie mamy armii i nie mamy żadnej busoli prowadzącej nas w tym żmijowisku. Mamy jakby sytuację sprzed rozbiorów, tuż przed. I co przeraża, autentycznie przeraża, nikt nie woła larum. Nikt nie ostrzega. Wszyscy traktuja sytuację jakby to była jakaś norma, jakiś stan który chwilę trwa, ale zaraz się zmieni na lepsze. Tymczasem nic na lepsze się nie zmieni. NIc nie będzie się działo tak jakbyśmy tego sobie życzyli, gdyby mieć na myśli pomyślność Polski. Naszą pomyślność. Bo nikt nie walczy, bo nie widać woli zmiany, woli odepchnięcia wroga. Polska stała sie w tych latach odarta z mocy. Nie ma jej ducha, nie ma jej woli, nie ma głowy ni ręki zdolnej dzwignąć miecz. Dryfujemy oczekując że ktoś coś za nas zrobi. I robi. Za nas, po swojemu, wedle wlasnego widzi mi się, dla własnych korzyści. Naszym kosztem. Kosztem istnienia Polski.Jestem pewny że liczba wrogów wewnętrznych jest ogromna. Pozostali w Polsce NKWUDziści i ich rodziny (ca. 27 tys.), przysłani po nich dodatkowi czynownicy pilnujący np. LWP aby przypadkiem coś nie wymknęło się z ich rąk. Tacy co to w roku 1975 w czasie przysięgi wojskowej żołnierzy mówili do wojka bacznost! zamiast baczność! Takie to były "zielone ludziki" w mundurach polskich oficerów LWP. Dlatego trzeba oddzielić w brutalny sposób tych którzy nie są Polakami. Bo noszą tylko polsko brzmiące nazwiska. Mam takie wrażenie że w tych dniach, tych latach ostatnich, jesteśmy jak ta złapana w sieć pajęczą mucha. Jeszcze nie rozumie sytuacji, jeszcze nie wierzga w ostatnich podrygach życia. Ale już nie ma szans, już nie widać ratunku. Za chwilę jeszcze wierzgnie, zatrzepocze, ale to będzie juz tylko oznaką bezradności i rozpaczy. Obudżmy sie nareszcie i skopmy tyłki zdrajcom, renegatom, sprzedawczykom. Ukraińców stać na jakiś wysiłek. My chowamy się za parawanem niechęci do przeżycia kolejnej narodowej tragedii. Ale zapominamy że my już staciliśmy przynajmniej 96 ludzi w walce o nasz byt i wolność. My tylko traktujemy to co się stało z przymrużeniem oka. Oswajamy się i niedopuszczamy myśli że ta wojna już trwa.